Quotes About Dinner With Friends Romane & Geschichten

“Take your time. No pressure.” The Dinner Invitation A few days later, Sebastian invited her to dinner again—this time in a more casual setting. They had agreed to meet at a small, rustic restaurant that served Italian food, a place he claimed he frequented whenever he needed to escape the world of high-rise offices and board meetings.

“Hindi. Huwag mo nang tignan ang price. Sagot ko lunch mo. Umorder ka lang ng gusto mo.” Napatawa siya. “Wow, mayabang, parang nakasweldo na. Mag-save ka.” “Oo naman, I’m saving memories with you.” Umasim ang mukha niya. “Isa pang banat mo, iiwasan kita,” aniyang napapailing. “Investment sa friendship, ang ibig kong sabihin.” “Linawin mo.” “Sungit, ah, gutom ka na siguro,” anitong naglagay ng chicken sa plato niya.

“Oo nga, naalala ko lang natawa lang kasi ako, tsaka nakakamiss kaya, wala na ko ipinag babalat ng mga ganito, tapos ang bilis pa kumain.” “Eh kaya naman pala, dinner with reminiscing pala peg ng friendship natin dito.” Halos mabulunan ako nang marinig ko si Jaycee na nag salita, kaya napatingin ako agad sa kanila, na nasa harapan lang namin. Hindi ko na sila halos napansin, dahil maharot si Jaxon, nakakahiya! “Hindi naman kami na-inform na ganito pala ang magaganap sa gabi na ito.”

pagsinungaling ko. " Okay, tayo na kakain na tayo. Share nalang tayo ng table. Sagot na din ang dinner natin ngayon." masayang sabi ni Justine. " Thanks, Justine..." sabi ko nalang. Nagkwentuhan muna kami saglit kahit tapos na kaming kumain. " Hatid na kita sa unit ng friends mo." singit niya. " No, thanks. Kaya ko na.Busog lang ako hindi naman ako lasing." biro ko pa.

“Matagal naman nang kaibigan ang turing ko sa’yo, ikaw lang eh. So for formality... okay, friends.” “Thanks, ililibre kita minsan ng dinner to celebrate our friendship!” natutuwang sabi niya bago niya ako niyakap. “Naku, huwag na. Huwag ka na lang mambully ng mga bagong dancer!” diretsong tugon ko naman sa kanya.

Nagpaalam din naman ako kay Jack na baka ma-late akong uuwi kaya di ako masyado nababahala. "So... gusto mo ba mag-late night talks muna tayo?" tanong ni Ryan. Alam ko ang gusto niyang mangyari. Magsasalita na sana ako nang biglang tumunog ang phone ko. "Excuse me," I respectfully said sabay dampot sa phone ko at sinagot ang tawag. Mula ito kay Jack. "Ma? Where are you?" tanong ni Jack sa akin. "I'm having a dinner with a friend. Sinabi ko na sayo kanina," pag-reremind ko sa kanya.

Hindi ito gagalaw kung walang kapalit. Tumango si Don Anton, mukhang natuwa sa ideya. “Scarlett, ipapaubaya ko na sa’yo at kay Tobias ang pag-aasikaso ng dinner. Gusto kong ipakilala mo sa akin ang girlfriend ni Darius bukas ng gabi. Malapit na rin naman ang birthday ko, magandang pagkakataon para magsama-sama kami. At kung papalarin, baka may apo na akong aabangan.”

Masarap sa pakiramdam ang makatanggap ng appreciation—lalo na kung galing sa taong marunong tumingin ng utang na loob. “Kung libre ka mamayang gabi,” dagdag ni Jillian, “gusto kitang ayain sa dinner. Simpleng salu-salo lang, parang pagkain ng dalawang kaibigan. And if ever you need anything from me in the future, I’ll be more than happy to return the favor.” Bagama’t magaan ang boses ni Jillian, halata ni Nathalie ang pag-aalinlangan nito. Parang may halong kaba—parang nag-aalangan kung tatanggapin ba siya ni Nathalie bilang kaibigan.

Ang kanyang mahahabang daliri, na maputi at malamig, ay lalong naging kapansin-pansin sa mala-gatas na balat ng dalaga. Nang maayos na ang kanyang saplot, hindi pa rin siya umaalis sa ibabaw nito. Dahan-dahan niyang hinalikan ang mamula-mula at bahagyang namamagang labi nito, waring pinapawi ang anumang naiwan pang kaba. Mababang tinig niyang sinabi, "Mahal, samahan mo ako sa dinner. Wala akong magiging date." Sa mga nakaraang business dinners, maliban sa assistant niyang si Wang, wala siyang ibang babaeng kasama.

"Magpapaalam lang po sana ako na sa labas magdi-dinner. Hinarap ako ni Dad at sandaling iniwan ang ginagawa. Marahan nitong ibinaba ang sout na salamin at tuminginsa akin. "Bakit mo naman naisip na sa labas kumain? May problema ka ba sa mga ulam na niluluto ni Yaya Marie mo?" Mariin akong umiling. "That's not what I mean, Dad." Giit ko na lang. "Niyaya kasi ako ng isa kong kaibigan na lumabas kami ngayon para magdinner. Just a friend thing." Tiningnan ako ni Dad sa mga mata. Parang sinusuri kung nagsasabi ba ako ng totoo. Siya namang sabat ni Mom sa usapan namin.