Quotes About Dinner With Friends Novels & Stories

"Let's have lunch together." Umangat ang isa niyang kilay. "Aren't you busy with your work?" "I am but it's lunchtime so I have so much time in my hands." Huminga siya ng malalim bago nagsalita. "We already shared breakfast and probably would share a dinner kaya wag na tayong magsabay sa lunch at baka magkapalit na tayo ng mukha!" Masungit niyang wika. Dinig niya ang malutong na tawa nito mula sa kabilang linya. "Well, I will be expecting for us to share dinner tonight as what you have said."

Pareho nilang naisip na tila huli na ang kanilang pagkakakilala sa isa't isa. "Sige na, tama na ang usapan, lumamig na ang pagkain. Wala naman akong nararamdaman, kaya kumain na tayo," sabi ni Eason habang itinuro ang mga nakahain sa mesa. Tumango si Shayne. "Ako pa nga ang nagyaya ng dinner, pero parang ikaw pa ang nag-imbita sa akin. Huwag kang mahihiya, kumain ka nang marami."

Hindi ko inaasahan na matutuwa ako ng sobra sa unang dinner namin ni Mateo kaya nang inaya niya ako nang sumunod pa'ng mga gabi ay hindi na ako tumanggi. Masaya siyang kasama at totoo ngang nakakawala ng pagod at stress kung minsan ay lalabas din ako pagkatapos na trabaho. Iyon nga lang ay hindi minsan ang aming pagkikita ni Mateo kun'di gabi-gabi na. "Friendly date." Tinama ko pa ang sinabi niya dahil ayokong bigyan ng kahulugan ang pagkikita namin ni Mateo.

“Okay, can we not?” Pareho silang natahimik nang ilang segundo. Kinuha ni Nathan ang wine glass at nag-toast. “To unexpected dinners.” “At to unexpected guests,” dagdag ni Adrian, medyo mapanukso ang tono. Nagtuloy ang dinner na may kaunting biro, pero bawat exchange ay may ilalim na hindi masabi. Kapag nagtatanong si Nathan tungkol sa akin—mga simpleng bagay gaya ng paborito kong pagkain o kung paano ko natutunan ang manual ng mga engine dahil sa tatay ko—mapapansin kong tumitigas ang panga ni Adrian.

Napatingin ang kaibigan sa mga pagkaing na sa mesa at humugot ng malalim na hininga. “Ang daming pagkain. Mas mabuti, para mas maparami ang kakainin mo,” sambit nito. “And by the way, dumaan lang talaga ako. I’m heading to a photoshoot for a promotion. Do you want to come with me? Para naman hindi ka ma-bored dito.” Umiling si Emory at humugot ng malalim na hininga. “Hindi na. Dito na lang ako. Wala rin ako sa mood na lumabas.”

Alam kong walang tatanggi sa tatlong ito. Ngayong kasado na ang lahat, naisip ko naman ang kabilang grupo ng mga kaibigan ko. Binuksan ko naman ang isa group chat namin nina Amon, Nyra, Cael at Penumbra. Nag-message na agad ako. “Guys, dinner tayo here sa mansiyon ko mamaya. Walang excuse. Pupunta kayong lahat, okay?” Naunang mag-reply si Cael.

Iwinagayway pa nito ang dalawang kamay sa mukha niya kaya nabalik siya sa sarili. "F*ck!" 'di niya napigilang usal. "Hoy! Aj, 'yang bunganga mo, ah. Sabi ko iwasan mo magmura baka 'di ka sa langit mapunta," wika nito. Natawa na lang siya. Ibang saya talaga ang nararamdaman niya. "Dahil friends na tayo, baka naman...Libre mo ako ng dinner. Nagugutom na ako, eh," nahihiya pa nitong wika.

“Kumain ka lang, huwag kang mahihiya.” Napangiti ako nang kaunti. Kailangan kong maging magalang at maging mukhang masaya sa harap nila “Opo, Tita. Ang dami lang po kasi, parang hindi ko alam kung saan magsisimula.” “Ganun talaga,” sabat ng pinsan ng isang pang tita ni Ravi na si Tita Marta. “Kapag Italian dinner, dapat handa ka sa food coma. Dito kasi, food is love.”

“O baka naman mas gusto mo na yung steak ni Chansen kaysa sa sinigang namin dito?” Napangiti ako. “Uy, hindi ah. Hindi lahat ng may steak ay masarap. Minsan, mas satisfying pa rin ‘yung lutong may halong tawa at kwentuhan.” “Wow,” sabat ni June habang nagbubukas ng softdrink. “Ibig sabihin ba niyan, nami-miss mo nga kami?” Tumawa ako. “Siyempre! Kaya nga enjoy ako ngayon. Hindi lang puro romantic dinner, kailangan din ng ‘barkada lunch.’”

Paano naman kasi hindi ako mag tataka eh ganito nga ang nakikita ko. Yung akala ko na simpleng dinner lang ng mag kakaibigan ay parang naging dinner date na ng magkasintahan. Sino ba naman kasi ang hindi mag tataka di ba pag ganito? Tapos hindi rin dumating ang mga kaibigan nito kaya tuloy kaming dalawa lang ngayon ang kakain. Medyo nakakailang kaya yun lalo pa nga at hindi ko naman ka close itong si Lavine. Yung sa may cr nga lang banda talaga kami naka pag usap nito eh. Ayaw ko naman na maging feeling close kaagad dito no. Kapal naman ng mukha ko nun.