Quotes About Family In Tagalog Novels & Stories

“Masanay ka nang tawagin kaming mommy at dad.” nakangiting sabi ni tita Agatha– este mommy pala. “Opo..” nahihiya kong tugon. “Welcome to the family. Matagal ko nang alam na mangyayari ito.” nakangiting saad ni don Antonio– este dad pala. *****

pag depensa ko sa sarili. matagal ito bago naka sagot. "do you want to go back to your family?" tila hirap nitong sabi na nagpa lingon agad sakin sakanya.

"Totoo po iyan, Leo. Ikaw ang nagbukas sa kanilang mga mata. Kung hindi ka nagpanggap na mahirap, hindi nila matutuklasan na ang tunay na kayamanan ay wala sa panlabas na anyo." Sa gabing iyon, habang masayang nagkukuwentuhan ang aking buong pamilya sa hapag-kainan — kasama na sina Don Alfonso na dumalo bilang kaibigan na lamang — naramdaman ko ang tunay na kahulugan ng kapayapaan. Walang nagmamalaki, walang namamaliit, at lahat ay magkakapantay sa pagmamahalan. Ang lihim na pagpapanggap na iyon ay naging tulay upang pagbuklurin ang aming lahat at turuan ng aral na hindi kailanman malilimutan.

Tila ba may dumaan na lungkot sa mata ng aking ama habang sinasabi ang mga kataga na iyon. “ Tay, magbago man ang ikot o gulong ng panahon, ang pamilya ay mananatiling pamilya. Kadugo man o hindi. Dahil ang pagmamahal ay sadyang mananahan na sa kaibuturan ng puso natin. Masaktan man o magkaroon ng hindi maganda unawaan. A family will forever be family. " Makahulugan na sagot ko sa aking ama na siyang ikinatango nito sa akin at sabay na gumuhit ng isang patak na luha mula sa kanyang mga mata. “ Salamat anak, isa ka sa pinakamagandang biyaya na dumating sa buhay naming lahat.” Muling sabi ni Tatay kaya naman sinugod ko ito ng yakap na siyang ikanaganti naman ng huli.

Hindi rin naman nagpatalo ang dalaga sa kanyang emosyon dahil baka buong pamilya ni Iñigo ay mag-aalala sa kanya. "Ang ganda ng pondasyon ng pamilya mo. Isipin mo, may mababait kang mga magulang; parehong marangya ang buhay—pero hindi nagmamayabang sa ibang tao o hindi man lang sumagi sa isipan nila na mambaba ng ibang tao para lang masabi na mayaman sila o kayang-kaya ka nilang durugin. May kapatid kang sobrang masiyahin at magalang. At higit sa lahat mahal ng buong tao ang pamilya mo. At ikaw naman, walang katulad. You have a pure heart and good intention. Maraming salamat dahil sa inyo ay naranasan kong magkaroon ng pamilya—hindi man totoo, ngunit pinaramdam ninyo naman sa akin na hindi a

"ah oo naman. tara siguradong masarap ang niluto ni sister.saad ko "sa isang lamesa sama sama kaming kumakain ng sabay sabay na para bang isang pamilya. sa tagal na taon ngayon nalang ulit ako nakaramdam ng ganito yung may kasabay kumain dahil simula nung nawala ang pareho kung magulang hindi ko na ulit ito naranasan palagi akong mag isa kumain ng agahan o mapa gabihan palaging sarili konalang ang kasalo ko kaya masaya ako na nararamdaman ko ulit yung pakiramdam na may pamilya at may kasabay sa tawanan at kwentuhan kaya masaya ako na nakilala ko sila kahit ngayon palang pinaramdam na nila sa aken na para bang matagal nanila kong kasama. "at masaya ko na may tumatawag sakeng ate dahil hindi k

**Aling Gina** (mahinahong nagsalita): "Hindi mo kailangang madaliin, Anak. Ang mahalaga, nandiyan ka para sa mga anak mo, at nagagawa mong magbigay ng pagmamahal sa kanila. Hindi mo kailangan ng ibang tao para makumpleto ang pamilya mo. Minsan, ang pinakamagandang pamilya ay yaong puno ng pagmamahal at pagkakaunawaan." Bumuntong-hininga si Alona at ngumiti. Ramdam niya ang bigat na unti-unting naglalaho dahil sa mga salitang ito ng kanyang ina. Sa huling araw nilang iyon sa Coron, siya ay nagkaroon ng pakiramdam ng kapanatagan. Ang mga anak niya ang nagbigay sa kanya ng lakas at tapang upang magpatuloy, at alam niyang magiging masaya sila sa kabila ng lahat ng mga pagsubok.

“Gusto kong umuwi ng La Union.” Napahinto siya sa pagtawa at napakunot-noo. “Why?” “I suddenly miss my family. Ang tagal kong ‘di na sila nakikita.” Kahit pa nakakausap ko sina Mama sa chat, sa video call or call ay ay iba pa rin kapag talaga ‘yong nakikita at nakakasama ko sila. Ang mga Kuya ko’y may sarili ng pamilya at busy din kaya minsanan ko ring nakakachat.

Ibang-iba iyon sa typical na mga magulang. “Dad, huwag mo nga akong ibagsak. In our family, it's like the saying goes, 'If the upper beam is crooked, the lower beam will be crooked too,' it's all because of your teachings. Hindi ba at ikaw ang nagturo sa amin na huwag maagang lalandi?”

lumuluha kong tanong dito “Of course, not! Never..anak, sinabi ko naman sa iyo noon pa na kahit na ano ang mangyari, maiintidihan kita. Kung sakaling nagdadalang tao ka man, who cares..isa iyang malaking blessings sa buhay natin. Ibig lang sabihin niyan , madadagdagan na ang miyembro ng pamilya natin.” Nakangiti nitong sagot sa akin Hindi ko na mapigilan ang mapahagulhol ng iyak.