Quotes About Instruments Novels & Stories

I'm familiar with the drum set, guitars, piano and some of the woodwind instruments— 'yung iba, hindi ko na alam ang tawag. Naikuwento sa akin ni Rupert habang tinu-tour niya ako pagkarating namin na sobrang musically inclined ng mga myembro ng Vulture. Kaya 'wag na raw akong magtaka kung bakit halos ng instrumento ay nasa lugar na 'to.

Pero ang ganda talaga parang mga alitaptap lang na nasa ilalim ng dagat. Napatingin naman ako sa grand piano. Namiss ko na ang kumanta. Sa orphanage kasi ay tinuruan ako ng mga madre na tumugtog ng mga instrumento pero yung piano ang pinakanagustuhan ko. Kasi yung Violin, guitar, cello ay parehong masakit sa daliri at nagkakakalyo pa ako kaya mas nagustuhan ko ang piano kahit mahirap pero natuto ako.

Napatitig sila sa akin. Ngumiti sa akin si Sean. Ano na naman to Sean? Nang nagsimula na nilang itutug yung musical instrument nilang hawak. Sinaliwan ng piano, violin, maracas at iba pa. Sa ngiting ni Sean, sinasabi lang niya na maupo lang ako at makinig. Medyo ikinangiti ko na rin. Nang marinig ko ang boses ni Sean. Ang sarap talaga niyang kumanta.

Ipinakita niya sa akin iyon. "Oh. Eh eto?" Linapitan ko iyong kamukha rin noon. "That's an acoustic electric guitar." I tried plucking another type of guitar and Varen went behind me. "That one has a short echo for psychedellic music tones." "Woah. Music guru huh?" I teased. His grin widened. "I love it when you talk about guitars with me." Nangingiti kong saad. "Bakit naman?" "Because you adore them so much. Nakakatuwa kang tignan habang pinaguusapan ang mga bagay na gusto mo."

Pasimple niyang sinulyapan si Cydine at bumilis ang tibok ng kanyang dibdib nang makitang seryoso itong nakatigi sa kanya. “Time, curious time gave me no compasses, gave me no signs. Were there clues I didn't see?” mahinang pagkanta niya. “And isn't it just so pretty to think? All along there was some invisible string tying you to me?” Seryosong nakikinig si Cydine sa kanya. For the first time after so many years, she was still able to play this instrument. Tinitiis niya na lang ang sakit sa kanyang kamay habang naggigitara.

Inis na nahiga si Alison sa kanyang kama ng dumating na siya sa kanyang Condo. Nabwesit kasi siya don sa mamang bigla nalang nanyakap kanina sa may parking lot ng kanilang building. Naiwan niya kasi sa kanyang cubicle ang kanyang biniling bagong release na song hits. Balak niya sanang maglibang sa pagtugtog ng guitara. Hilig talaga niya ang music, pinakapaborito niyang instrumento ay guitara sunod naman ay piano. Medyo may boses din siya katulad nga ng sinasabi ng mga taong nakapaligid sa kanya syempre lalo na ang kanyang Inay. Kapag nalulungkot siya, o may pinagdadaanan sa kanta lamang siya humuhugot ng lakas.

ICZEH's POV i stop when my feet drag me to the music room. Matagal ko munang tinitigan ang pinto bago ko mapagpasyahan na pumasok. Kumpleto ang instrument. From small string to big string. Small drums to big one. Etc. Nandito na lahat. Sabagay, this is a prestigious school. Kinuha ko ang isang acoustic guitar saka gumawa ng melody. This is how i relieve my stress. Dito ko naibubuhos ang mga bagay na hindi ko kayang isatinig.

Pinagmasdan niya ang kapatid na ngingiti-ngiting kinakalikot ang violin na binili, inaayos-ayos na nito ang tono noon. Marunong din naman siyang gumamit ng mga instrumento. Hilig niya rin iyon noong bata. Siguro dahil meron silang subject na gano'n pero noong nagtapos na siya ng pag-aaral, nawalan na siya ng panahon doon dahil sa sobrang busy at nakakapagod na trabaho. "Let's try playing at home, ate." Excited pa nitong sinabi na tinanguhan na lang niya.

Matagal na rin nang huli siyang makahawak ng mga instrumento magmula nang mapadpad siya sa panahong ito. “When words fail, music speaks,” muling aniya nang isa-isa niyang maisalin ang bawat salitang iyon sa wikang Ingles. Napangiti siya nang magawa na niyang makaintindi ng kahit kakarampot na wikang Espanyol, hindi na siguro sayang ang pagbabasa niya ng ilang mga libro dito kung ganoon.

Ang bawat pahina ng album ay puno ng mga alaala — mga ngiti, yakap, at halakhak na ngayon ay parang mga multo na lamang. Biglang narinig niya ang tunog ng piano mula sa sala. Tumayo siya at naglakad papunta roon. Ang piano ay isa sa mga paboritong instrumento ni Klarise. Madalas siyang tumugtog dito tuwing gabi, at ang kanyang musika ay parang himig ng mga anghel. Ngunit ngayon, ang tunog ng piano ay hindi galing kay Klarise. Isa sa mga kasambahay ang tumutugtog, at bagamat maganda ang musika, hindi nito kayang punan ang kawalan.