Quotes About Memory With Friends Mga Nobela at Kwento

Naniniwala naman ako dahil totoo naman na ganun ako. Now it's been a month since I went back to school, and I think I adjusted well even without the memories. Alam naman ng mga kaibigan at kakilala ko ang tungkol sa amnesia ko at malaking tulong sila sa pagiging normal ng araw-araw. They helped me cope up and introduced me again to everyone I forgot. Kung tutuusin kaunti lang naman pala ang nakilala ko sa panahon na nakalimutan ko. I am not the type of person who mingle with everybody. I prefer small crowds or being alone if possible.

Alaalang hindi niya kakalimutan hanggang sa huling hininga niya, si Acey lang ang mananatili sa kanyang puso. Memories are the most we treasured to the point that if we were hurt we forcely forgetting it, but memories are also the reason why people still standing, memories that even painful will gave us strength to be our best... ~ Mariposa13_V

“Meaning?” “Alam ni Ethan kung paano tapusin ang Project Forget Me.” Tahimik. “Pero hindi niya alam kung paano.” “Then paano natin malalaman?” Tumingin siya sakin. “May kailangan kayong gawin.” “Ano?” “Pagsamahin ang memories ko, memories mo, at memories ni Ethan.” Napatingin si Adrian. “That's dangerous.” “Oo.”

"Nope but he felt it. Years passed his mind are always on that girl, she even visit denvil's dream. And denvil's system can't get over it and never forget of that memory he had with her in the very shorten time." "Memory..." Ulit ko ng may maalala ako. " Naalala ko iyong sinabi mo noon. Sabi mo 'An unforgettable memory is an unforgettable experience." "Yeah, they even said that no matter how long or short your memories with them but once your heart cherish it heartedly your mind can't get over it too." Napatango tango ako sa sinabi ni gwapong driver. Tama nga sya, pag ang puso na ang nagbigay halaga nito kahit isip mo ay damay.

And a thought comes in my mind. I don't to forget them. I don't want to forget all the memories I had with the. The memories I shared with them. I-I want them to remain. In my heart. In my head. In my memories. Ayokong kalimutan lahat ng pinagsamahan namin. I don't want to forget the pain, the tears, the laugh, the victories, the fights, the cold wars...everything that I spend together with them. Bakit kailangan niyang gawin sa akin 'to? Hindi pa ba sapat na nasa kaniya na ako?

Hayyss kung Hindi ko lang talaga bestfriend to makakatikim na to sakin! "E-eh kasi naman Macey. Panu ko matanggihan yun aber? Paglapat palang ng labi nya para na akong nagkaamnesia! Nakalimutan ko na ang lahat!" Sabi ko dito kaya napaikot ang mga mata nito.

Nang makaalis sina Kim ay hindi ko naiwasan ang aking sarili na manggigil dahil wala na naman akong naiimik sa kaniyang mga sinabi, at muli akong tuming sa mga kaibigan ko lalong-lalo na kay Hilda. “Next time, next time please mag-ingat kayo sa mga sinasabi niyo at lalong-lalo na sa pag-banggit sa pangalan ni Alex okay? Dahil wala siyang alam, nakalimutan niyo bang may amnesia siya or tanga lang kayo?” pahayag ko sa kanila, Nang muli silang sumagot, “I’m sorry talaga friend, hindi talaga namin alam na nandiyan na sa labas Alex,” tugon naman ng kaibigan ko.

I even wiggled my eyebrows to convince Karen. But knowing her, hindi ‘yan basta-bastang tatahimik. “Oh my God! Don’t tell me?” Tiningnan lang niya ako nang diretso sa mga mata at alam ko na ang ibig sabihin niyon. Now, I’m doomed! Nakangiting tumango ako while pressing my lips together. Real friends could really communicate through their eyes without even saying anything. It was proven by us for so many times already. May amnesia man o wala, parang mas kilala pa ako ni Karen.

"Won't you tell her about that incident?" Natigilan siya. Kanina lang ay iniisip niya iyon pero hindi pumasok sa kanya ang ikuwento ito kay Lexie. Pero ngayon na tinanong siya ng kaibigan ay hindi niya malaman kung ano ang isasagot. "I—I really don't remember some pieces of that incident. Even her face and their names— you know human memory is strange. Your brain will shut down the bad memories as a defense mechanism to protect your fear. And it will let you forget something terrible that happened. Lahat sila, may nakakalimutan katulad na lang ‘yung may nangyari kahapon or kanina lang. Pero ako ang pangalan nila. Dahil estranghero sila na nakilala ko noon at nagpakilala lang at sinabi ang pa

Agad siyang tumayo sa pagkakaluhod niya. "Naalala mo pa, dito tayo unang nagkausap. Down na down pa nga ko nung time na yun tapos sayo ko pa nasabi na wala akong confidence sa pagkanta pero salamat, dahil sayo ay nagkaroon ako ng kumpyansa na kumanta sa maraming tao. Sana lang yung mga memores natin dito na magkasama ay hindi mawala, kundi sana madagdagan pa."