Quotes About Pink の小説・ストーリー

Ang weird pakinggan na sa lahat ng tao, sa kaniya pa ako kakapit. "Bakit blush pink?" bigla kong naitanong, pilit na inililihis ang usapan. "Yung bag na pinapili mo sa akin kanina." Natawa siya nang mahina—isang tunog na bihira kong marinig pero nakakapanindig-balahibo. "Because pink is the color of transition. It’s between the white of innocence and the red of passion. It shows Damiel that you’re changing, but you’re still you. It makes you look reachable, Liannah. At 'yun ang kailangan nating ipakita sa kaniya—na naabot kita."

Nang iabot ito sa kanya ng tindera ay tuwang-tuwa s’yang nagpasalamat dito at mabilis s’yang tumakbo at naupo sa kaharap na upuan ng inookupa ni Sabrina. “Bakit mahilig ka sa color pink?” Narinig kong tanong ni Sabrina kay Sebastian habang nanatili akong nakatayo sa harapan ng isang ice cream cooler at nangtitingin ng iba pang flavor ng ice cream. “Kasi matamis ang mga color pink. Tulad ng ice cream pati ng mga candies.” “Pambabae kaya ang color pink.” “Hindi naman ako babae.” “Pero para kang babae.”

seryosong sabi naman nito. Hindi ko naman maiwasang mapangiti sa sinabi nito. Hindi ko naman favorite color ang pink. Iniisip niya siguro na kapag babae, dapat talaga pink ang kulay ng mga gamit nito. Napatingin naman ako kay Sir Zionn ng makita ang pagsilay ng ngiti nito. “Noted, kiddo.”

Ngayon nga ay nakababa na kami at kitang-kita kong kulay pink lahat ng nandito, mga puno at halaman, lupa, bato at tubig na nakapalibot dito ay kulay pink. "Hate naman masyado ng lugar na ito ang kulay pink ano?" Sarkastikong tanong ko kay Fuchsia. Nagpalit naman ito ng anyo at naging isang napakagandang babae ulit. "Hahaha, ginawa ko kaseng kulay pink lahat para lumayas si Abadon hahaha." Tawang-tawang sagot naman ni Fuchsia. Oo nga pala, magkapatid pala ang Dragon na iyon at si Fuchsia.

Naka ngising sabi nito, naka simangot naman na napilitang humarap dito si Dionne. Bumungad sa kanya ang naka ngising Blaze habang hawak ang isang box ng pizza. “Fine, hindi ka na bakla. Pero pink? Of all manly colors that will for sure suit you, pink?” Sabi niya saka iniwas ang tingin dito. Whoever sane people will dare to make eye contact to someone who happen to just recently French kissed them? Fortunately, she was still sane, at least sane enough to look away.

Taning nya sakin He looks so cute in those pink apron. " Bakit naman pink yang apron mo?" Tanong ko " Don't ask." Sagot nya sakin " Eh bakit nga?" Nakangisi kong tanong sakanya " I said don't ask. " Sabi nya That hits me. Ang master bedroom ay halos carnation pink, peacg at puti ang design. " Hey, don't tell me you like the color pink?" Asar ko sakanya

At para rin siyang kumikinang kapag may natatanggap siya mula sa ‘yo. Ang hilig niyang magbigay ng pink roses. Isang piraso man ‘yan o bouquet. Kung trip niya, magugulat na lang ako na may iaabot na siya. Syempre ako na nakakatanggap, kikiligin ako. Sino ba naman kasi ang hindi kikiligin kapag nakatanggap ka ng bulaklak hindi ba? Pink roses were not my favorite at all, to be honest. It was my most hated flower because of what happened to my friend. Those pink roses make me have flashbacks about that incident. But now because of Nico, it has become my favorite flower.

Napatigil ako sa sinabi niya, at nagpakawala ako ng mapait na tawa. "Steven, hindi mo talaga ako kilala, 'no? Never kong kinahiligan ang pink. Nagsimula lang akong magsuot nito dahil minsan mong sinabing maganda ako dito," sagot ko. Ang pagsusuot ng napakaraming pink sa aking 30s ay naging katawa-tawa, ngunit para sa kanya, nakumbinsi ko ang aking sarili na ito ay nakakabata at nakakasigla.

"At tumatawa ka pa talaga!" "Halata kasi ang labis na inis mo sa kaniya," aniya. "At'saka ano ba ang kinaiinis mo hanggang ngayon, eh, nasabunutan mo na siya!" Ngumisi ito bigla. "Dapat sana ay iyong buhok niya sa ibaba ang sinabunutan ko, eh! O mas magandang kinalbo ko at tignan kung kulay pink pa ang kaniya. Kasi sa'kin proud akong sabihin na pink ang kulay ng hiyas ko!"

May mahaba at umaalon-alon din itong buhok, at ang mala-porselanang kutis nito ay mas lalong nagpadagdag sa taglay nitong kariktan. Nang tuluyang iharap ni Hendrix ang dalaga sa kanyang direksyon, doon lamang napagtanto ni Pink kung bakit nabaliw nang husto ang binatang minsan niyang inibig. Mula sa hugis ng mukha nito hanggang sa mapupungay at magagandang mata na may pambihirang kulay berde, napakaganda nito. "Fuck!" malutong na mura ni Pink sa kanyang sarili. Tila ba maging siya ay natitibo sa pambihirang ganda ng babaeng kalong-kalong ng demonyo.