Quotes About Protection From God Romane & Geschichten

“But don’t let them touch you. You’re stronger than that.” Ngumiti siya ng pilit. “Strong?” tanong ni Veronica. “Maybe. Pero kahit gaano kalakas ang babae, nasasaktan din kapag ang mga sinasabi ng tao ay parang mga kutsilyong paulit-ulit na tinatarak.” Lumapit si Jarred, marahan, hanggang sa ilang pulgada na lang ang pagitan nila. “Then let me protect you,” sabi niya, mababa, halos pabulong.

Parang nakatanim ang mga paa niya sa sahig. Paulit-ulit sa isip niya ang sinabi ni Adrian. No one touches you without going through me. Hindi iyon simpleng proteksyon. Hindi iyon basta suporta. Iyon ay pag-angkin. At iyon ang mas nakakatakot. “Hindi niyo dapat ginawa iyon…” bulong niya, halos sa sarili lang. “Pero ginawa ko,” sagot ni Adrian mula sa likod niya.

Halatang may gusto siyang gawin na hindi niya magawa. "Anong ikinagagalit ko? Maaari kang mawala sa amin kanina! Hindi mo dapat binabanggit ang totoong pangalan nila! Paano kung wala kang divine protection? Eh di nasaktan mo ang lahat ng tao sa paligid mo! Mag-iingat ka naman! Mahalaga kayo sa akin!" ang sigaw ni Arius. Napahalukipkip naman ako dahil parang ang bilis naman ata niyang magtiwala sa amin.

Batid namin kung gaano kang iniibig ng emperador, ngayon rin nagdadalang-tao ka. Anak ko, lagi kang mag-iingat. Wala kami sa tabi mo upang protektahan ka. Pahalagahan mo ang sarili mo at maging ang mga taong nasa paligid mo. Wala akong ibang magagawa kundi ang magpayo sa'yo. Patawarin mo ko. Gabayan ka nawa ng mga diyos at ng mga salita ni Buddha. Hanggang dito na lang. Ang iyong ama.'

"W-what? So, ikaw pala ang nag maniobra buong magdamag?" "Of course! Sinigurado kong hinding-hindi niya makakalimutan ang nangyari sa amin kagabi," salaysay pa niya. "But, I forgot one thing," he added in his remorseful voice. "What?" tanong naman agad ni Juno sa kanya habang lukot ang noo nito. "The protection." "Are you kidding, Jaron? Sa lahat ng pwedeng kalimutan ang proteksyon pa talaga? At sa ibang babae pa?" magkakasunod na tanong ni Juno sa hindi nito makapaniwalang boses.

Para bang wala nang pagdadalawang isip. "Mukhang importante ang kailangan mo ah." "Proteksyon," simpleng sambit nito. Tumaas ang kilay niya. "Proteksyon?" Tumango ito. "Napag-isip-isipan ko na rin ang sinabi mo. Medyo papasok lang ako sa malupit mong mundo, madilim, delikado, ngunit may tiwala ako sa proteksyon mo. For sure naman protektahan mo ako kapalit ng pag-angat ng pangalan mo at ng kompaniya mo, hindi ba? I'm good at business, so was you. Ipagkatiwala ko sa'yo ang kaligtasan ko, iaangat kita."

At biglang bumalik sa isip niya ang huli nilang pag-uusap ng matandang Ferrer. FLASHBACK “Enzo—” Nakatayo noon si Don Alejandro sa kaniyang opisina. “Sir?” “Kapag may nangyari sa akin, huwag mong iiwan si Adriana. Huwag mo siyang papabayaan ha? Protektahan mo siya kagaya ng pagprotekta mo sa akin at sa mga bagay na meron ka.” Napakunot ang noo ni Enzo. “Sir, bakit niyo naman po sinasabi 'yan? H-hindi ko po kayo maintindihan.”

Nang mas magpatuloy ang pagsimba nila ay nakatutok lang sila sa gospel word ng pari na nagsasabi ng kapatawaran, parang malaking impact iyon sa kanilang dalawa, na pinagdaanan ang lahat ng issues sa buhay. "Psalm 16:1 saids, Keep me safe, my God, for in you I take refuge. The Good News tells that we must asked to god, communicate to him that you can always trust in the Lord, no matter what. His love will keep you safe and protected in times of turmoil," sabi pa ng pari na nakangiting tumingin sa kanilang dalawa. Kaya ngumiti na rin sila.

Magaan ang hangin, malinaw ang isip niya, at may isang pambihirang kapayapaan na unti-unting pumupuno sa kanya. “Dati talaga, hindi ako naniniwala sa mga diyos o espiritu,” sabi niya habang naglalakad sila pababa. “Pero ngayon parang kapaki-pakinabang din pala sila.” Napatingin si Bea sa kanya at nagsalita nang may bahagyang buntong-hininga. “Kapag wala nang ibang mahawakan ang tao, saka siya nagsisimulang humingi ng proteksiyon sa nasa itaas.”

Kahit na si Charlie ang pinakamalakas na tao na nakita ni Nanako, naniniwala siya na ang proteksyon mula sa relihiyon, sa aspeto ng teolohiya o metaphysics, ay isang uri ng panloob na kapangyarihan na higit pa sa pisikal na lakas at sa isang banda ay mahalaga. Kagaya ito ng mga sundalo na kahit may makapangyarihang armas at kagamitan, palihim pa rin silang nananalangin para sa banal na proteksyon bago sumabak sa labanan.