Quotes About Protection From God 소설 & 이야기

he patted Mikho's head. "You're welcome, kuya. Magdasal ka rin lagi. A verse from the Bible says that our Lord is our rock, our fortress, and our savior. God is our rock in whom we find protection. He is our shield, the power that saves us and our place of safety. Seek always for His comfort if you need Him and He never fails," Mikho stated. "I couldn't agree more to that, man. Thanks." Ginulo naman niya ang buhok ni Raf. "Do good in school."

“Anne, pareho ko kayong manugang, at hindi ko kinikilingan ang sinuman. Kung ano ang gusto mong gawin, gawin mo! Kung sino ang nagkasala dapat lang na magbayad” Nagulat ako at saka napangiti nang maluwag. “Pa, salamat po.” “Walang anuman, anak. Pasensya ka na sa lahat ng pinagdaanan mo nitong mga nakaraang araw.” Sa simpleng pangungusap na iyon, halos mapaiyak ako. Ang pakiramdam na may nagpoprotekta sa akin hindi ko pa ito naranasan kailanman sa orihinal kong pamilya.

Parang isang selyo na hindi na niya basta-basta mabubura. Pag-uwi nila, tahimik si Dorothy sa loob ng sasakyan. “Hindi mo sinabi na alam ng lolo mo ang tungkol kay Tita Agatha,” bulong niya. “I didn’t know he did,” sagot ni Theodore. “But if he mentioned it, it means one thing…” “Ano?” “He’s not just watching you. He’s protecting you in his own way. You’ve been accepted, Dorothy. Now you just have to live up to it.”

Sabi niya nga sa akin, sumusunod siya sa prinsipyong, "Kung wala kang magandang sasabihin, manahimik ka na lang." Mula sa kawalan, lumipat ang tingin ni Laila sa akin na katabi ko noong mga sandaling iyon. "Bianca, natatakot ako," sabi niya. Gusto kong pagaangin ang nararamdam niya, pero ewan ko ba! Napipi na yata ako. Gusto ko pa naman sana siyang sabihan ng, "For I am with you, no one will attack and harm you, for many people in this city belong to me," na madalas niyang sinasabi sa amin. Naniniwala kasi siyang as long as God is with us, no one can bring us harm. Naniniwala rin ako roon, pero wala akong nagawa noong sandaling iyon kundi titigan siya at humiling na sana nga hindi totoong ma

Malambing n'yang saad na nagpatingin sa'kin sa mga mata n'ya. "I'm your Guardian Angel, Hannah.'Di ko na uulitin yan ha." Natatawa n'yang saad bago bitawan yung kamay ko. "P-Pero pa'no?I mean...Sa daming tao sa mundo bakit sa'kin ka lang nagpakita?" I mean, nakikita naman s'ya ng ibang tao pero what I really mean to say is...bakit ako yung pinoprotektahan n'ya ngayon at bakit s'ya nagpakita sa'kin?

nauutal na sabi ni Livina. Tumalim ang mga tingin ni Luna sa mag-ina. Ang kaniyang aura ay biglang dumilim, puno iyon ng poot at kagustuhang maghiganti. “If you think that fire could kill me, then you're wrong. Hindi madaling mapatay ang isang taong pinoprotektahan ng Diyos laban sa mga demonyong nagkatawang tao lang dito sa lupa.”

tugon niya habang nakatingin sa ibang direksiyon. "Gano'n ba? Maraming salamat." Nginitian ko siya kahit na hindi niya nakikita. Mayamaya, sumakay na kami. Habang nasa biyahe, inilabas ko ang aking bibliya para magbasa ng isa o dalawang verse. 1 God is our refuge and strength, always ready to help in times of trouble. 2 So we will not fear when earthquakes come and the mountains crumble into the sea. (Psalms 46:1-1 NLT)

“Ang mga tagapagtanggol ay hindi kailanman kakampi sa isang kasuklam-suklam na tao tulad niya! "Kami ang may pananagutan sa pagprotekta sa buong Heaven’s Gate, at hindi lang sa ilang mga random na tao!" ang Great Protector ay sumigaw. “Dahil nandito ka upang ipaglaban ang katarungan, tiyak na susuportahan ka ng mga tagapagtanggol!” "Ang Law Enforcement Hall ay palaging patas at makatarungan!" dagdag ni Kaysen nang malamig.

Atlas, not the arrogant CEO, as he uttered a promise “No one will ever fucking to lay a hands on you, as long I'm here, I will burn the whole fucking world, if it means keeping you safe” I don't know what happened to Mr. Atlas did he eat something bad, why he's protective now, hmmm a cold hearted to over protective that's interesting confirm he's on drugs, I murmured to myself.

malakas kong sigaw, kasabay no'n ay ang malakas na kulog mula sa langit. “I didn't do anything bad, so why?! Do I deserve this?! Am I a bad person?” I shouted while looking at the dark sky. Shit this life, I hate my life. My life back then was perfect, I have my dad that's always supportive, everyone likes me because they said na I'm kind. So why? Bakit ko nararanasan ito? Kung naging mabuting tao ako, bakit ko nararanasan ang karmang ganito? I just lost my dad last week, kakahatid ko lang sa kaniyang huling hantungan, kinuha ng aking tinanggap na pamilya ang lahat na dapat sa akin, at ngayon makikita ko ang kawalang-hiyaan ng mga taong nasa paligid ko.