Novel & Cerita Quotes For Imperfection

"Kasi kung hindi kita sinisante, baka hindi mo ’ko kakausapin. At kung hindi mo ’ko kinausap, baka hanggang ngayon ay naghahanap pa rin ako ng perfection sa mga maling bagay." Hinalikan ko siya sa tuktok ng ulo. No more running. No more secrets. Just a life that is perfectly imperfect, and a love that is bound by the justice we fought for. "I love you, Sam. More than my titles, more than my billions." "I love you too, my perfectionist billionaire."

Hinawakan niya ang baba ko’t itinaas ang mukha sa kaniya. “Love, you don't need to be perfect. You, your son, me and my daughter... we together is enough to called it perfect. You don't have to worry because once I marry you it means I accept everything even your imperfections,” pagsasawika niya. Ngunit imbes na gumaan ang loob ko ay mas lalo lang yata itong bumigat. Pumikit ako. “I love you,” ang naiusal ko na lang.

bulong pa niya sa tainga ko. "And I love you too, so much, Kenji." sagot ko na walang pag-aalinlangan. At sa buong magdamag, pinagsaluhan namin ang aming pagmamahalan. We felt liberated; we felt free to show and make each other feel how much love we have for one another. Alam ko na hindi magiging perpekto ang buhay namin. It is far from being perfect, but beyond the imperfections, having each other is what makes it imperfectly perfect. At hindi ko ipagpapalit ang pag-ibig na ito sa kahit na ano.

That was the last line she said bago pa man ito hinatad ng mga taga jail protection palabas ng korte. After all, we were born not to be perfect. Ganyan ang buhay, minsan bibigyan pa tayo ng pagsubok na magsisilbing aral sa atin. Hindi naman masamang magkamali as long as you redeem yourself and learn from your mistakes.

The one who can never make a single mistake. Tumingala ako, pinipilit pigilan ang luhang hindi ko na kayang pigilan. "Bawal akong magkamali, diba?" Bulong ko, pero alam kong naririnig nila. "Kasi ako na lang ang natitira. Ako na lang ang meron kayo. Ako ang anak na dapat hindi sumablay, na dapat perpekto, na dapat walang bahid dungis sa pangalan natin. Pero alam niyo bang ang hirap? Alam niyo bang ang bigat? Alam niyo bang ilang beses kong gustong sumigaw pero hindi ko magawa dahil natatakot akong madisappoint kayo?"

Hindi siya nagulat nang bumukas ang pinto. “May gusto lang sana akong sabihin,” panimula ko. “Sige.” “Hindi pa tayo perpekto. Pero sa araw-araw na ganito, naiintindihan ko na... hindi mo kailangang maging perpekto para piliin.” Tumayo siya. Lumapit. Hindi siya nagmadali. “Basta araw-araw, pipiliin kita nang totoo. Walang takot. Walang games.”

Lumalakas din ang bawat kabog ng kaniyang dibdib, hindi mai-ayos ni Art ang kaniyang paghinga kaya naman ipinikit na lamang niya ang kaniyang mga mata at ihinanda ang sarili sa mga panghuhusga at muling pagka-sira ng kaniyang imahe. "Nakaka-gulat ba? Well, I can't blame you all. Ever since, the world have been respecting, admiring and believing this doctor in front of you. Lahat ay humahanga at tumitingala sa kaniya dahil isa siyang mabuting tao at magaling na doctor, some were even saying that he is an epitome of perfection. But let me burn that belief today, walang perpektong galing sa pagkakamali. A perfect mistake, maybe?"