Raffaele Garofalo Novels & Stories

"Don't worry, magiging matalas ako!" "Good." Umalis kaagad si Raffaelo matapos ng pag-uusap nila dahil may meeting pa ito sa mga bagong investor. Gaya nito ay umuwi rin siya. Nasa grace period siya kung saan malaya siyang gumala dahil pinag-day off ulit siya.

May babala sa boses ni Giovanni. “Stupid Consigliere. This is between me and Caio.” Rafaella was still fuming. “It’s okay, Gio,” ani Caio sa mababang tono. Bagama’t nagpoprotesta ang mukha ay hindi na nagsalita si Giovanni. Tahimik itong tumayo sa tabi ni Caio at hindi umalis kahit nagwawala na si Rafaella. “If your brother didn’t die in the standoff with the Chinese triad, you wouldn’t be the mafia king!” Walang prenong sabi ni Rafaella. It seemed she succeeded in provoking the man.

"Tiniyak ba ninyong ligtas siya sa kanyang Diversion?" Si Marcus ay nanatiling nakatitig sa daan, ang kanyang mga kamay ay steady sa manibela. “Si Rafael ay isang ghost, Mariel. Hindi siya mahuhuli kung ayaw niyang magpahuli. Ang kanyang job ay ang maging noise, ang maging bait. Walang asset ng Lazarus ang makakatagpo sa kanya sa St. Gallen. Ang lahat ng Lazarus assets ay nagtitipon pa rin sa Austria.”

tanong ni Rafael habang nililinga si Yael. Umiling si Freya. “Wala pa eh." “Mamayang gabi na po pala ang flight ko papuntang Italy. Sana ay magkamalay na siya bago ako umalis para makapagpasalamat ako ng pormal at maayos sa kaniya,” ani Rafael. Hindi pa rin niya nililingon si Luna. Hindi niya kasi alam kung paano niya ito haharapin. Nagawa niya itong tutukan ng baril. Nagawa niyang pagtangkaan ang buhay nito…bagay na labag naman talaga sa loob niya. Nais niya lang sana itong takutin para sumama ito sa kaniya pero hindi niya akalaing aabot siya sa gano'ng punto.

inis na sigaw ko sa kaniya. "Rechelle!" nagulat ako sa biglaang pagsigaw ni Rafaelia sa akin kaya napa atras ako. "Rechelle, you must know that Warren is my fiancè and your soon to be father. shouldn't you show some little bit of respect?" I avoided her sharp eyes. "You are a killer, I will never respect someone like you!" madiing sabi ko. Nagulat siya sa sinabi ko at sinamaaan ako ng tingin.

Sila ang tunay na Mafia—ang mga taong hindi gumagamit ng abugado, kundi mga bala. "Nalaman nila ang tungkol sa pagbaril mo kay Kristoff North," paliwanag ni Marco habang mabilis na naglalakad sa madilim na pasilyo ng ospital. "Ang akala mo ba ay isa lang siyang corporate spy? Kristoff was the favorite godson of Don Lorenzo Falcone. Binaril mo ang prinsipe ng kanilang organisasyon, Paola. At ngayon, gusto nila ang ulo mo."

As in masyado siyang seryoso. Rafael has a black faded cut hair that fits his oval face, a clear brown eyes na nagpapatapang nang mukha niya, a prominent nose, his lips were thin— laging nakatikom. His face near to perfection. Also a broad shoulders that suits his height. Kaya sa palagay ko ay maganda niyang madadala ang kahit na anong damit. But today he was just wearing a light blue polo that is tucked on his gray slacks.

To make me lose every bit of sense na nalalabi sa katawan ko? Argh! Hindi ko maintindihan ang lalaking ‘to. As in, at all. Tinignan ko siya nang dahan-dahan at gusto ko siyang sakalin on the spot. Kasi paano niya nagagawang ganon ka-calm? Ka-poised? Ka… cool?! Siya ‘to ha. Si Rafael Solano. Ang negosyante na kinaiilangan ng lahat! Pero ngayon?

Dumadaloy ang dugo sa noo nito! “Ano bang problema mo, ha?!” Galit na sigaw ni Florence, habang matalim at poot ang tingin kay Rafael. Wala na siyang pakialam kung sino si Rafael sa pamilyang ito! Ang ginawa ni Rafael ay sobra-sobra na. Sa simula pa lang ay hindi na niya gusto si Rafael, bukod sa napakalamig at suplado nito, pakiramdam din niya ay lagi itong nagmamagaling.

tanong ni Rafael habang nililinga si Yael. Umiling si Freya. “Wala pa eh." “Mamayang gabi na po pala ang flight ko papuntang Italy. Sana ay magkamalay na siya bago ako umalis para makapagpasalamat ako ng pormal at maayos sa kaniya,” ani Rafael. Hindi pa rin niya nililingon si Luna. Hindi niya kasi alam kung paano niya ito haharapin. Nagawa niya itong tutukan ng baril. Nagawa niyang pagtangkaan ang buhay nito…bagay na labag naman talaga sa loob niya. Nais niya lang sana itong takutin para sumama ito sa kaniya pero hindi niya akalaing aabot siya sa gano'ng punto.