Random Tagalog Novels & Stories

tango naman ni ate habang kumakain ng pandesal Kung ngayon pandesal na tinapay lang ang kinakain namin..sa susunod pandesal mo naman rawrrr!!! (wag kang masyadong green minded hahaha) " Advanced Happy Birthday Ate ko ". kalokohan ko at tumusok ng hotdog na ULAM " Sige lang mga anak at lokohin niyo ako ". biglang sabi ni Mama " Chartt lang ma hahaha.. advance Happy Birthday Mama namin ". ngiting bati ko kay Mama

Yes Dad actually may kasama na akong mag-ride ngayon," pangiting sabi ko pa sabay pagkagat ng aking labi. Tila bigla naman napatigil ang dalawa sa sinabi ko na may kasama na ako sa aking pagra-ride. "Ohh and who's that person?" Sabay inabot sa akin ang asukal. "Aba at may kasama ka na rin mag-ride ha. Sino ba iyan?" Ani pa ni Dad sabay napapaisip. "Kaibigan ko lang po, nakilala ko sa General Santos at taga dito din siya sa Laguna. Actually hindi lang kalayuan ang lugar nila sa lugar natin," wika ko sabay paglagay ng gatas sa aking kape.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

sagot nito at humirit pa ng kalokohan sa dulo sabay kindat sa kan'ya. "Ewan ko sayo! Now, tell me your real name! Puro ka Indeeyyy ng Indeeyyy tapos hindi mo naman sinasabi ang totoo mong pangalan. And why my mom and dad always call you Marya? Is that your real name? Marya?" "Hmmmm! Tagalog version yan ser. Ang totoong pangalan ko talaga ay Jean Mary Achuchu!" nakangising sagot nito ngunit duda s'ya sa apelyedo na binanggit ng babae sa kan'ya.

Sambit ni John habang nakaupo sa harap ng kanyang magarbong BMW 540 na kotse na naka-cross hands sa dibdib. "Ikaw! Anong problema mo?" Sagot ni Jate na may maliit na ngiti sa labi. Nagdilim ang mukha ni John at nagngangalit ang kanyang mga ngipin at sinabing. "Ikaw! Bastardo, ang lakas ng loob mong sumumbat ha, hmm marahil siguro ay nagtatago ka sa likod ni Angela Hahahahah ha h." Sabi ni John habang kinukutya siya.

Wala akong pera walang magarang sasakyan at kung sasabihin ako ay simpleng tao lang alam ko namang sadyang magkalayo ang ating Mundo pero akin mai-papangako Habang kinakanta niya yun nakatingin lang siya Kay Raquel, sus! Halata namang gusto niya talaga si raquel e,torpe lang talaga siya,Hindi naman siya kumakanta e! Ngayon lang. Araw gabi kaya kitang pagsilbihan

"Now if you don't mind opening your gate and inviting us inside your humble abode, Ms. Dimagiba. Para mailagay na ng mga staff sa loob ang iba pang mga pinabibigay ni Roma." "Marunong kang mag-Tagalog?!" I asked, surprised at her sudden Tagalog. She chuckled before answering, "I'm half-Filipino, half-Latina. I grew up in the Philippines but migrated here and worked with Roma and his very Filipino family so I was able to practice my Tagalog-speaking skills more." "Sige, sandali lang. Bubuksan ko muna 'yong gate," paalam ko't dali-dali nang binuksan ang gate.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”