Random Tagalog Novels & Stories

alanganin kong tanong "Wala…" ngumiti siya, kung hindi ako magaling kumilatis ng tao ay hindi ko mapapansin na peke ang ngiting iyon. Magaling siyang magpeke ng ngiti, 'yung tipong matagal na niyang ginagawa 'yon at sanay na siya. to be continued..

malambing niyang sagot habang sumasandal sa upuan. Narinig niya ang mahinang tawa ng matanda sa kabilang linya. ["Naku, alam ko namang may plano kayo ng mga kaibigan mo ngayon dahil kaarawan mo. Mag-enjoy ka muna kasama sila, apo. Basta pagkatapos ng party niyo, dumiretso ka rito sa bahay dahil nagluto ako ng paborito mong handa."]

wika ng isang lalaki na nakasuot ng tuxedo sabay taas ng hawak nitong goblet na may lamang wine. Kahit matanda na ito ay makikita sa kaniyang mukha ang taglay niyang kaguwapuhan no'ng kabataan niya pa. Malawak ang ngiti nito habang nakikipagkamay sa kaniyang mga bisita. "'Yan si Mr. Robert Montenegro. Matanda na siya pero guwapo pa rin 'no?" parang dalagang kinikilig na sabi ni Maribel.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

singhal ko dito. “Hoy ikaw!” balik tingin ko sa sumuntok kay Felipe. “Hindi porket nakagawa ng kasalanan ang isang tao sayo, basta basta na lang ikaw mananakit. Wala ka bang manners? Di ka ba tinuruan na Nanay mo ng kagandahang asal” singhal ko dito. Ito namang si Felipe eh, panay awat sa akin, basta lalaki talaga ang kaaway ko, yun ang kinakampihan. “Magsorry ka kay Felipe.” Utos ko sa lalaking kaharap ko.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

nag aalala nitong sabi "Ay naku hindi na nakakahiya !bus---" hindi na natuloy ang sasabihin ko ng may biglang tumambad sa bibig ko ang kutsarang may ginataang langka. "Say ,Aaaa tikman mo masarap yan kung hindi mo magustuhan pede mo naman iluwa at alam kong hindi kapa nakain gawa ng manok este ni JZ !" nakangiting sabi nito.

Bakit ngayon ay nasasaktan ako na marinig ito sa iba? “Ay hindi naman ako ang may sabi nun. Narinig ko lang. Ganun lang talaga dito sa probinsya. Maraming tsismosa. Hindi ako kasali dun” ani Aneng. Mukhang natakot yata kaya dali dali itong umalis. Napansin yata nito na hindi ko nagustuhan ang sinabi niya. Napatawa si mommy Agatha sa ikinilos ng kasambahay.

Ang mga emosyong hindi ko mapangalanan ay naghatid sa akin ng kaba, nilalagay ako sa bingit ng kapahamakang hindi ko pa alam kung kailan ko mararanasan. "Mag-iingat ka... Mag-iingat ka sa taong may suot na salamin." TO BE CONTINUED

This is a work of fiction. Names, characters, business, events and incidents are the products of the author's imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. DO NOT PLAGIARIZE! ----------------------------------------------------------------------------------- "Mama, saan po ba tayo pupunta?" tanong ko habang nakasakay kami sa bus. Nakaupo si Mama sa tabi ng bintana habang nasa kandungan niya ang kapatid ko na limang taong gulang.