Rarest Birthday Novels & Stories

mahina niyang sabi pero umabot sa pandinig ko. "W-what do you mean my birthday?" parang biglang may bumundol sa dibdib ko sa di ko malamang dahilan. As far as I can remember wala akong sinabing birthday ko ngayon. One more thing, I don't know when is my birthday. Kaya nga hindi ako nagsi-celebrate nun. "Lola Minda told me that tomorrow is the same date when she found you last year. So, I thought that we will make that date as your birthday to celebrate your second life. Are you fine with that?"

“We have the same birthday, Daddy! As in same po talaga!” Doon napahawak si Trixie sa kaniyang dibdib. “What?” usisa ni Sebastian, halatang nagulat. “Yes po! January 17! Yanyan’s birthday is also January 17!” Tila biglang tumigil ang mundo ni Trixie. Huminto sa pagkilos ang kanyang katawan. No. No. That’s not possible. Parang isang piraso ng nakaraan ang biglang bumangon mula sa libingan ng alaala ni Trixie.

"Birthday mo? Happy birthday! Hindi man lang nabanggit sa akin ni Roselle, edi sana ay nabilihan man lang kita ng cake." "Naku, Levi, ayos lang. Wala rin naman akong balak mag-celebrate ngayon ng birthday ko, e." Bahagyang kinurot ang puso niya nang alalahanin si Fifth, dahil kung tutuusin ay ito dapat ang unang makaalala ang birthday niya. Oktubre labing dalawa, ang pinakamahalagang araw ng kaniyang buhay ay naging parang ordinaryong araw na lang.

Isang bagong taong may dalang hamon ng buhay at may bahagharing masisilayan sa ikatlong daan at animnapung limang araw—kung saan ang sangkapat nito'y para sa 'ting saglit na kaginhawaan, ang araw ng paghihintay at paghahanda sa pakikibaka sa tulay ng kinabukasan. Kahit may masayang tagpo sa ganoong pagdiriwang, nakukulangan pa rin ako. Balewala sa akin ang mga palamuti't lobong nakadikit sa kurtinang ikinabit ng aking nanay, kundi sa kawalan ng BIRTHDAY CAKE. Nakakatawa man iyon para sa iba ngunit malalim ang pinagmulan iyon sa aking sarili.

Parang walang narinig si Eros na kumuha ito ng maliit na hiwa ng mansanas at isinubo sa kanya. “Kaarawan mo sa susunod na sabado, ‘di ba?” pag-iiba nito ng usapan. “Ah?” Kumunot ang noo niya at napaisip. Ilang segundo lang ay bigla siyang lumungkot. “Sa totoo lang walang nakakaalam sa orphanage kung kailan talaga ang kaarawan ko kaya sila na ang naglagay sa birth certificate ko na October 26 ang birthday ko. Kaya hindi ako nagce-celebrate ng birthday ko dahil alam kong peke iyon.”

As if casually, she asked, “Anong plano mo sa New Year?” “I’m going back home for a couple of days tomorrow.” May bahid ng pag-aatubili sa mukha ni Maia. Tinapos nito ang laro, lumapit, at niyakap ang braso ni Celeste. “Uy. Kung new year sana ang birthday mo, may dahilan na sana akong hindi umuwi.” Celeste’s birthday was still a month away. February 9th. Marahang tinapik niya ang ulo ng kaibigan. “Okay lang. If you don’t have fun, just come back early and keep me company.”