Mga Pangarap Sa Buhay Novels & Stories

Ramdam na ramdam ko sa aking puso ang inggit o paninibugho dahil bilang babae ay pinangarap ko rin naman ito sa buong buhay ko. Pangarap na maikasal sa lalaking bukod na tanging minamahal at pinag alayan ng aking dangal at buong pagkatao. Pangarap na bumuo ng sariling pamilya, iyong kahit na simple lang basta masaya.

Ang pangarap ko noon ay maging masayang may bahay, yung tipong aalagaan mo ang mga anak at asawa mo, mag kakaroon ng mga masasayang memories kasama sila. Pero bakit iba ang pangarap ko sa nangyayari sa buhay ko ngayon?

"You know that I love you, right?! Gusto ko ay makasal na agad tayo at magiging akin ka na nang tuluyan. Mahirap ba intindihin 'yon?" "Pero paano naman ang pangarap ko? Hindi porket dumating ka sa buhay ko ay kakalimutan ko na ang sarili ko?! Pangarap ko na 'to bago ka pa man dumating sa buhay ko, kaya hindi mo ako mapipigilan!... Kahit pa hiwalayan kita, gagawin ko... para sa pangarap ko!"

Laban lang, dahil sa dulo, ang mga pangarap ay may kakayahang maging totoo. Fast forward, ilang linggo ang lumipas at unti-unting nakikita ko ang mga pagbabago sa aking buhay. Ang mansyon na ipinakita ko kay Jammie at sa pamilya niya ay naging inspirasyon sa akin upang magpatuloy sa mga pangarap ko, at higit pa, naging simbolo ng aking dedikasyon at mga hakbang patungo sa isang bagong buhay.

Pagod na ako kaya mas gusto ko na lumayo. Mas makabubuti ‘yun sa akin. Haharapin ko ang buhay na mag-isa. Ang buhay na gusto ko. Ang pangarap ko, para naman may ipagmalaki ako. Hindi para sa ibang tao kundi para sa sarili ko.

Mga bagay na di ko kayang kalimutan. "Kung madali lang magpakamatay, nagawa ko na noon pa, para sumama sakanila. Kaso, baka magtampo sila sakin kung gagawin ko ang bagay na 'yon. Anong silbi ng pagbuhay nila sakin, pagkayod araw-araw mapakain lang ako? Tapos tatapusin ko nalang ang buhay ko dahil wala na sila sa piling ko?" malungkot akong nangiti. "Kaysa mag-isip ako ng ganoon, mas magpo-pokus na lamang ako sa pangarap ko. Sa gusto kong marating. Kahit wala na sila para makita ang unti-unti kong pag-usad sa buhay, kahit papaano, matutupad ko pa din ang pangarap na gusto kong ipakita sa kanila. Alam ko, at mararamdaman ko kung gaano sila ka-proud sakin. 'Pag naabot ko 'yon."

Pero nang aksidente kong marinig ang plano nilang 'yon, kesehodang magdeklara ako ng ika-apat na pandaigdigang gera 'wag lang talagang matuloy! Ayaw ko kayang maikasal sa kung sino mang uhuging katchupoy na napili nila! Isa pa, maaga pa para ikasal ako at maging dakilang maybahay lang. Marami pa akong pangarap. Isa na lang doon ay ang makapunta sa mall, ultimate dream ko talaga 'yon. Pangalawa ay ang makapanood ng concert, at pangatlo naman ay ang makapagbake ng cookies. Sa t.v ko lang kasi na e-experience ang mga ganoong bagay.

Hindi ito ang mundong gusto niya, hindi ang mga materyal na bagay na umiikot sa pera, pangalan, at impluwensya. Mali bang hangarin lang ang simpleng buhay? Yung tahimik na pamumuhay sa hacienda, at ang pangarap na magpatakbo ng maliit na restaurant sa bayan? Alam niyang sa iba, parang nakakatawang pakinggan, pero mali ba talagang mangarap ng ganon?

Mahal na mahal ko sya at sya na ang pinangarap ko na makasama habang buhay tapos sa isang iglap lang ang abot kamay mo ng pangarap ay bigla na lang mag lalaho na parang bula. Yung pinangarap mo na kung ilan ang magiging anak nyo. Kung saan kayo titira pag kinasal kayo. Yung nag ba balak ka ng mag propose sa kanya pagka graduate mo pa lang. Na ngayon ay nabaliwala na lang dahil sa hindi ito na kontinto sayo. Nag hanap pa siya ng mas better kaysa sayo.

sambit nito. “Simple? Anong simpleng buhay, hindi iyan ang pangarap ko para sa sarili ko, para sa anak ko, ikaw magkakaroon ka ng marangyang buhay sa piling ni Carla, ako naman sa ama niya,” salita ko.