Rascal Does Not Dream Of Santa Claus นิยาย & เรื่องราว

Kasi sa bawat sulyap ng lalaki, sa bawat simpleng kilos, may init na hindi niya maintindihan. Tumingin ulit siya sa view, saka nagbitaw ng isang mahinang tawa. “Alam mo, dati pangarap ko lang makapunta sa ganito. 'Yung parang sa pelikula… ‘yung bigla ka nalang dadalhin sa isang magandang lugar.” “Ayun, dream granted,” tugon ni Rafael, sabay abot ng malamig na inumin mula sa kotse. “Softdrinks lang ‘yan, wala pa akong budget sa wine.”

Tiningnan niya si Rascal na nakatingin sa kanya habang nakalabas ang dila. “Stay here, Rascal. Babalik din agad ako.” Tumahol ito kaya naman hinaplos niya ang ulo nito. “Mamaya, ibibili kita ng food pagbalik ko, basta behave, okay?” Muli itong tumahol na tila sinasabi nitong okay. “Good.”

Nasa kaliwa ko si Dorothy, hawak sa beywang ang anak na si Chloe na kanina pa nagwawala. "Wow! Look,Mom, ang ganda ng mga ilaw. Ang aga naman ng pasko dito,"sabi ni Raven na hinihila ang kamay ko. Tinuturo nito ang malaking Christmas tree sa gitna ng atrium. Umuwang ang bibig ko. November pa lang pero may Christmas na rito. Hindi ko kailangan mamangha kasi normal iyon sa Pilipinas. "Not so fast! You should stay close,"hinigpitan ko ang pagkahawak sa kamay niya nang tangkahin niyang tumakbo. Tumibok ng mabilis ang puso ko sanhi ng pag-alala.

Nakangiti si Sandra habang nakasahod ang kamay niya sa bumabagsak na snow. “Babalikan kita, babalikan kita ulit.” Aniya habang pinapanuod ang pagbagsak ng snow. Pinagmasdan niya ang paligid at masaya siyang napuntahan niya ang dream country niya. “Gusto mo pa bang mag-extend tayo?” tanong ni Rocco.

Kapag magdidilim na kasi dapat naka uwi na sila dahil bawal ng lumabas kapag lagpas alas sais na ng gabi. Yun ang kwento ng may ari kaninang magbabayad na sana kami. Nakikinig lang naman itong si Uncle Russel na parang walang naririnig. Mahirap din niyang basahin, magaling magtago ng nararamdaman. Bagay sila ni Sasha ng ugali kaya perfect ang dalawang ito. Magkasalungat sila, si Sasha madaldal at jolly siya kasama samantalang itong si Uncle Russel napaka mysterious.

Nakatulala ako sa bintana. "Nandito kaya si Santa Claus?" bulong ko. Bigla namang tumawa si Raven. "Santa isn't real, do you believe in him?" tanong niya. "Huh, pwede. Ewan ko. Sa aliens nga naniniwala ako, kay Santa pa kaya," ani ko at umirap.

"Makinig ka sa akin, Rassel. Dalawa ang anak natin—pawang babae. Oo, hindi mo biological na anak si Mona, pero buong buhay niya, ikaw na ang kilala niyang tatay. Ikaw ang Santa Claus na walang regalo, at tagapayo sa love life na laging palpak. Kaya sana, sana naman, kasama din siya sa plano.." Hindi pa man natatapos si Lorie, biglang nagsalita si Rassel, na ilang buwan nang naka-bakasyon grande sa banig ng karamdaman.

Ani ko na nilagpasan siya. "Zia naman eh! Dali na kasi!" Habol niya sa akin. "Tigilan mo ako, Sasapakin kita" Ani ko na nilingon siya at inangat ang kamao ko. "Damot mo, gago"Ani nito na humaba ang nguso. Naalala ko naman ang sinabi ni Ryle na nais niyang mag perform si Janxent sa party ng kaibigan niya.

Kaya ngayon, gusto lang nitong magsaya. “Please, Mommy,” dagdag pa ni Roco. “Just this once.” Bago pa makasagot si Anastasia, sumingit si Raki. “Mommy!” tawag nito. Napatingin siya rito. “I want to try the claw machine too,” sabi ni Raki, may halong excitement. Bahagyang napahinto si Anastasia. Hindi niya inaasahan na pati si Raki ay mae-excite.

“Di ko ba sinabi na pagkatapos mo magbilang ng tatlo. Imulat na yang mata mo?.” “Tss. So I can open my eyes?” At binuksan na nga niya. Napatango tango siya. “Not bad. White Christmas. Good Choice since walang snow dyan.” “Syempre ako pa. The best na ako niyan sayo?” “Nope. Kinda disappointed.” “Bakit?!” Saan na naman siya nadisappoint? “Wag na wag kang yayakap kung sino man yung nagsuot ng Santa Clus Mascot. Patay yan pag-uwi ko riyan!”