Re:zero Reaction Fanfic

"Yes, us. I don't want to marry you," Luna stated, her gaze fixed on Lucas's face, devoid of expression. "So, you're going to marry the pianist then?" Lucas guessed, causing Luna to become more certain that the man in front of her was already aware of everything. "Of course. I love him, so I will marry him," Luna replied, observing Lucas's reaction carefully. "But this time, I need this marriage," Luna continued, dismissing Lucas's scoffing smile. "And?" Lucas asked. "We'll make a prenuptial agreement," Luna declared. "Do you think I'll agree?" Lucas responded dismissively. "You have to agree. Whether you like it or not, we're going to make a prenuptial agreement," Luna insisted, prompting a threatening smile from Lucas. "Luna Estrada, you're too confident. Do you think I'd agree to this marriage? I even declined it," Lucas replied, belittling her. "We're not going to make a prenuptial agreement because we're never going to get married," Lucas added, causing Luna to clench her fists as if she had been rejected by the man before her. How could Luna Estrada face rejection? She couldn't allow it to happen. "Hahahahah." Luna forced a laugh, attempting to make it sound mocking to Lucas, although at this moment, she wished she could throw her heel at Lucas's head. "Then why did your grandfather force my grandfather to persuade me to accept this marriage, huh?" Luna said with traces of laughter in her voice, emphasizing each word. "Are you serious?" Lucas asked, his face showing mockery. "Didn't you ask your grandfather who would marry you? Weren't you suspicious? Who knows, maybe your grandfather was referring to my own grandfather, trying to match us," Luna's inner thoughts raced, attempting to calm herself.

From a stall in the office restroom, I overhear someone badmouthing me. Henry Fielder, the intern I've been mentoring for three months, grumbles, "The guy's got zero people skills. He's a total fossil, like a robot stuck in one mode." I'm about to push the door open and jump in when someone laughs and piles on. "The paperwork is incomplete. The receipts aren't compliant. I can't reimburse it without a manager's signature. We could recite his canned empathy lines in our sleep!" Once they're gone, I quietly head back to my office. Later, Henry drops a thick stack of expense reports onto my desk. "Quit waving the rulebook and rejecting everyone's reimbursements." I skim the fake receipts, and for once, I don't call him out. Instead, I give a thin smile and say, "I have a headache. I can't make out the words."

"I'm not scared I'm just shocked." I tried to reassure him. He stared at me, studying me. Trying to see if there were any lies hanging in my words. He must've not expected this kind of reaction out of me. "Come closer then," he suddenly asked. "W-what? Why?" "If you say that you're not scared you shouldn't have any trouble with approaching me." I looked at him suspiciously. Was this a trap? Would he completely devour me? I didn't have any problem with approaching him but I never know what kind of actions he might do. "You're not gonna eat me alive aren't you?" He chuckled a little bit showing me that damn sexy smirk again. "Come and find out." Amaya Wilson is a twenty-five-year-old librarian. Her life will forever change when she meets an old book laying on her bed. She will soon learn that her destiny is to be the chosen one and to protect the small notebook in order to take the power it holds for herself before the wrong hands take possession of it instead. Damon Cullen is a fallen vampire whose destiny is to be the protector of the sacred book. He's gone through generations of chosen ones without breaking his facade. However, what happens when it's Amaya's turn to be the chosen one. Will he let his feeling get the best of him or will he keep his professional facade?

As the Principessa of the Falcone family, I craved danger and absolute freedom. But on my ninety-ninth attempt to escape my arranged marriage, Vito Moretti finally caught me. My dangerously handsome betrothed cornered me at an underground racetrack. "No one walks away from me, Liliana," he smirked from his modified Mustang. "You're the first." With my weakness for dangerous men, I made a life or death wager. "Beat me on the track, and I'll marry you. Lose, and you get out of my life." Our engines roared as we tore along the cliffside road, its curves dangerously free of guardrails. Nearing the finish line, I took a turn too fast and hurtled toward the edge. But just inches from victory, Vito jerked his wheel. He slammed his car into mine, knocking me to safety as his own plunged into the icy bay below. I scrambled down the cliff, terrified, and dragged his bleeding body from the water. "I lost," he gasped, life fading from his eyes. "You're free." My heart shattered into a million dazzling pieces as tears streamed down my face. Startled by my reaction, Vito swore softly. "Don't cry. I'll tell our fathers the broken engagement was my choice. No one will dare lay a finger on you." I sobbed and pressed my lips to his. "To hell with the bet, Vito Moretti. I'm marrying you!"

He took her semi- hair and tucked it behind her so he could rub her soft neck. She felt his warm hand on her neck and she closed her eyes, leaning against him in satisfaction. She could feel the hard length of him which means he had been thinking of touching her for a long time. She smiled at the thought. His hand slid down her which was covered in a tiny fabric of a blue bathrobe. The two mounds on her chest responded with an electric reaction, which made them stand on guard. Zeidan does know how to dig out her feelings and play with them. "Mmh." She and smiled which stirred a reaction from Zeidan. In a swoon, he carried her in his arms and placed her gently on the bed, not forgetting to strip himself of the black shirt he had on.

"You’re being bullied. I’m being harassed and stalked by my past flings, so why don’t we help each other out, nerd?" "How?" "It’s easy. Be my girlfriend." "Like a fake girlfriend?" "Yeah, that. Your presence is gonna keep those bitches away and I get to keep your bullies away. Problem solved." When the school's bad boy proposes an enticing offer to the school’s nerd, it feels like the perfect plan at the moment. She becomes his fake girlfriend, resolving his chaotic sexual life, and he gets to defend her from her bullies. A fantastic plan, with zero loopholes. But what happens when the desires and sentiments set in between them? Do they make a plan out of that too, or are they trapped for life? Can they find a common ground to groom these intense feelings in a Pack where hierarchy rules, forbidding them from being together? Or would they have to let go of each other?

เขาให้เธอเป็นได้แค่เพื่อนบนเตียง สถานะFWB "แบบฉันนี่พอเป็นผู้หญิงของนายได้ไหม” “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” “…..” “เสียชื่อคาสโนว่าคณะบริหารหมด” “รู้หรือเปล่าว่าที่พูดออกมาหมายถึงอะไร” “ฉันไม่ได้โง่” “รู้ว่าเธอไม่ได้โง่ แต่เธอกำลังเล่นกับไฟรู้ตัวหรือเปล่า” “ฉันเองก็อยากจะลองเหมือนกัน ว่าไฟที่เขาว่าร้อน มันจะขนาดไหนกันเชียว” เรื่องนี้เป็นเรื่องของลูกสาวคนสวยของ พายุ&ลินดา จากเรื่องเล่ห์รักพายุร้าย รุ่นลูกวิศวะร้ายเรื่องที่สองนะคะ อ่านแยกกันได้ค่ะ แต่อ่านเรียงกันสนุกกว่า 1.กลลวงรักวิศวะร้าย(ยีนส์&มิลลิ) 2.หลงกลรักคาสโนว่า(ธาม&ปลายฝน)

"จะไปไหน?" "กลับ เธอเองก็กลับ เดี๋ยวฉันไปส่ง"มะปรางส่ายหน้าหวือ แถมมือบางก็กระชับกอดแขนแน่นขึ้นไปอีก "กลับไม่ได้ เราทำงานที่นี่"ใบหน้าหล่อตวัดสายตามามองคนตัวเล็กตรงๆ คนที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิตว่าจะมาอยู่ด้วยกันในที่แบบนี้ "หมายความว่าไง?เธอจะทำ?"ไม่อยากจะถามแบบนี้ แต่การกระทำเธอมันฟ้อง "ก็ดีลกันมาเพื่อแบบนี้ ก็ต้องทำ" "พูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่า"เสืออยากจะบ้า แค่ผู้หญิงที่เขาเห็นว่าเรียบร้อยที่สุดมาอยู่ในห้องนี้ก็ทำเขาตกใจพออยู่แล้ว แต่เธอกำลังบอกให้เขาทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ บ้าหรือเปล่า "รู้สิ"อ่า...ท้าทายสินะ "ฉันไม่ทำ แค่เห็นเธอฉันก็หมดอารมณ์" นิยายในเซตเดียวกัน อ่านแยกกันได้ค่ะ 1.วิศวะร้อนรัก เพลิง&ปิ่นมุก 2.วิศวะลวงรักร้าย คิณ&ขวัญตา 3.วิศวะร้ายพลาดรัก เสือ&มะปราง 4.เล่ห์รักพายุร้าย พายุ&ลินดา

เมื่อนางร้ายในละคร ถูกเพื่อนสนิทในชีวิตจริงหักหลัง แย่งผู้ชายที่เธอรักไป อีกทั้งเพื่อนคนนั้นยังมาเป็นนางเอกละครเรื่องเดียวกับเธอ นินิว>>หลังจากที่แพ้จนหมดรูปและหายตัวไปจากวงการนาน 5 เดือน เธอก็กลับมาเล่นละครอีกครั้ง และได้เล่นละครเรื่องเดียวกับเพื่อนสนิทคนดี คนเดิมที่หักหลังเธอ ออสติน>>คาสโนว่าตัวพ่อ ตัวแปรสำคัญของเกมส์แก้แค้นนี้ เขาคืออดีตเพื่อนสมัยมัธยมที่โดนคนเป็นพ่อดัดนิสัย ส่งไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งแต่ยังไม่จบมัธยมปลาย โมนา>>เธอคือนางเอกในละคร แต่เป็นนางร้ายในชีวิตจริง พอได้เจอหน้ากับออสตินและรู้ว่าเขาคือสปอนเซอร์รายใหญ่ของละครเรื่องใหม่ที่เธอเล่น เลยอยากสานต่อความสัมพันธ์เพื่อเป็นบันไดให้เธอขึ้นไปยืนจุดสูงสุดได้อย่างสมบูรณ์แบบ

"เธอโกรธฉัน?" เสียงทุ้มเอ่ยออกมา พลางเคาะนิ้วชี้ลงบนหนังสือของเธอ ทำให้คนตัวเล็กจำใจต้องเงยหน้าขึ้นไปมองสบตากับเขา "ไม่ได้โกรธ" "หึ ไม่ได้โกรธแต่เธอไม่มองหน้าฉัน" "แล้วทำไมต้องมอง นายก็คือนาย ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนไปสักหน่อย" "เดี๋ยวนี้อวดเก่งขึ้นเยอะเลยนะ หรือว่าปีกกล้าขาแข็งแล้ว ถึงได้พูดไปทั่วว่าอยากมีแฟน"