Read Your Bible Pray Everyday の小説・ストーリー

payo ni Hugo sa anak. "Dad, sometimes I forgot to pray," tugon naman ni Meriam. "Never forget to pray guys, always remember, ang maipa-ma-mana lang namin sa inyo ay huwag ninyong kalimutang manalangin sa Dios at palagi sana kayong magpasalamat sa kanya," ani ni Micah.

Maraming iba na nagsisimba lang para masabing nagsimba sila. Para kasi saakin, hindi sapilitan ang pagpunta sa bahay ng Diyos. Taos-puso ka dapat nanalangin sakanya. Kahit hindi ka regular nagsisimba, kahit saan, kahit anong oras pwede kang magdasal, manalangin at magpasalamat sakanya. Ang mahalaga, buong puso mo

Naiintindihan ko ang nais ipahiwatig nito. "Hindi naman pala eh. Then get up! Ayusin mo ang sarili mo at maniwala ka ulit sa Kanya! Hingin mo ulit ang gabay Niya. Tanggapin mo ulit Siya sa buhay mo. God gave burdens, also shoulders. God understands our prayers even when we can't find the words to say them." Tila nadapuan ako ng hiya sa mga sinabi nito. She's right, indeed.

“Good morning, dear Lord! I thank you for a new day full of good work to do. Yesterday has come and gone, along with any regrets, mistakes, or failures I may have experienced. Today is a good day to be thankful, and I thank you for our daily bread, Lord. Thank you for helping me today, for a new opportunity to love, to give, and to become the person you want me to be. I praise you today Lord for you are our Father. In Christ's name I pray. Amen.” Minulat ko ang aking mga mata at ngumiti.

7 years later... "EACH day is a blessing. Blessing to enjoy life to its fullest, blessing to correct any mistakes, blessing for us to forgive, blessing to ask for forgiveness and blessing to love and be loved. How wonderful that our God is a God of many blessings. God is good. God has been good. God is always good and will aways be good! Amen?" "Amen!" sabay-sabay naming sambit. "Praise the good Lord!" "Go forth, the mass is ended."

Binitawan ko ang damit niya bigla nang humarap si Mama. Kinuha niya ang pinggang malapit sa akin at muntik pang madikit ang pisngi niya sa labi ko, mabuti na lang mabilis ang reflexes ko at nakaiwas. “Caleb, ikaw na ang maglead ng prayer,” ang utos ni Papa pagkaupo. Pinikit ko ang mata at pinagsalikop ang mga kamay. “Lord God, Heavenly Father, bless us and these Thy/Your gifts which we receive from Thy bountiful goodness. Through Jesus Christ our Lord. Amen.”

" hindi ito utos ni mama, rules talaga sa mesa namin na once nahuli ka sa pag upo sa oras ng pagkain sa kahit ano pa mang dahilan, or kahit nakaupo kana pero umalis ng Hindi pa nagsisimula sa pagkain at sa pagbalik mo ikaw nalang ang hinihintay, ikaw ang maglelead ng prayer. "Opo, ma." "Lord God, our Father in heaven, we thank You for faithfully providing for all our needs, and we lift up our grateful hearts today and thank You for this meal. Bless us, O God. Bless our food and our drink. Since you redeemed us so dearly and delivered us from evil, as you gave us a share in this food, so may you give us a share in eternal life. take sickness away from us. We thank You for what is placed befor

Halos magtuluan ang laway ko sa nakahain na pagkain parang gusto ko agad banatan ang mga nakahain sa harap namin ng tawagin nito ang pansin namin at magsabi na s’ya na ang mag lead ng prayer. “Maraming salamat ama namin sa langit sa mga biyaya na ibinibigay mo sa amin sa araw-araw. Nawa ama ay palagi kaming may pagsaluhan pa at sana putuloy ko pang makilala at makama si kuya Oppa at Ate ganda. Sila na po ang bago kong pamilya salamat at piandala mo po sila, sinagot ang dalangin ko araw at gabi. Amen. kain na po tayo” Halos mag bara ang lalamunan ko sa mga sinabi ng bata na biyaya din kami for him, hindi n’ya alam na s’ya man ay isang hulog ng langit para maramdaman ko na hindi na ako nag iis

Ang focus ko ngayon ang mga anak ko, wala ng iba pa Sa ngayon hindi ko muna iisipin ang Daddy nila. Iwinaksi ko ang mga isipin ko, dahil hindi naman ito makakatulong sa aking kondisyon. Ang tanging mahalaga sa'kin ngayon, ang bagong buhay ko kapiling ang mga anak ko at wala ng iba pa. At isa lang ang masasabi ko, wala nang sasaya pa sa araw na 'to. Thank you Lord, you answered my prayer." usal ko.

"Mommy!" "Dad!" "Let's pray first." Napangiti ako. "Of course." Sabay-sabay naming pinagdugtong ang aming mga kamay. Pinikit ni Caleb ang kanyang mga mata at siya mismo ang nanguna sa panalangin. "Dear God..." "Thank You for our food." "Thank You because Dad is here now." "Please bless Mommy..." "Bless Dad..." "And bless our family." "Please don't let Mommy cry anymore."