Novel & Cerita Read Your Bible Pray Everyday

Pero mas loko-loko lang itong anak n'ya kaysa sa kan'ya. "Sleep ka mamaya ha para makapag pray si mama at papa," pakikisakay n'ya rito. "Opo papa, basta huwag kasi kayong maingay. Pag nagtawag kayo kay God huwag kayo sigaw na "oh my god, oh my god, I'm coming" silent lang ba ganon. Mindset ba mindset," sagot nito na muntik n'ya ng ikinabunghalit ng tawa.

Simula ngayon, gusto kong pag-igihin ang bawat echo—sa bawat pag-awit, bawat kanta, bawat kwentong mas madiskarte. Sinimulan ko ang umaga sa prayer of gratitude. Hindi lang dahil thankful ako, kundi dahil kailangan kong ipaalala sa sarili ko ang origin ng lahat ng effort. May journal pa sa nightstand ko. May nakasulat: Balance is not perfection. Balance is a practice. Iyan ang mantra ko ngayong araw.

Kukuha na sana siya ng pagkain nang bigla ko siyang pinigilan. "Let's pray first." Nabigla man siya sa sinabi ko ay sumunod naman ito. "Ama, basbasan mo po ang mga biyayang ipinagkaloob mo sa amin upang aming pagsalu-saluhan. Ibinabalik po namin sa iyong harapan ang lahat ng kapurihan at nawa’y maging karapat-dapat kami sa lahat ng biyayang patuloy ninyong ipinagkakaloob sa aming pamilya at sambahayan. Maraming salamat po, Panginoon sa aming masaganang pamumuhay. Ang iyong kabutihan at kaluwalhatian ay hindi magkukulang kailanpaman. Amen." At nagsign of the cross kami pareho.

tanong niya saakin habang bitbit yung pinaka ayokong bagay sa munong ito "Ikaw bahala" ano pa nga ba laban ko? masyadong malakas sa puso ko ang kalaban "Pero bago ang lahat... Pray tayo?" "Pero nagpray na tayo kanina bago kumain ah?" "Prayer iyon before meal... ito prayer before study" Potangina ilang prayer ba ginagawa nito sa loob ng isang araw? Lima ba?

"Prayers strengthen one's heart and faith, Quaro." He crossed his arms across his chest. "Elaborate." "You pray not because you wanted your wish to come true. Prayer is first and foremost a conversation between you and God. By praying, you gain strength. You realize that the world does not begin and end with you. You feel inspired to take steps of faith. And by praying, Quaro, you trust that God is with you." Kirsten then shook her head in disbelief. "I never expected you mistook God as Santa Claus who grants wishes."

Tanong naman ni Estrebelle sa akin. Umiling naman ako. "Not for now, Estrebelle. I can just pray anywhere, since God is anywhere too." Sagot ko naman sa kanya. Kahit noon pa man ay hindi ako mahilig pumunta sa simbahan para magsimba. Mabibilang lang sa kamay ang pagpunta ko sa simbahan. I realized that it's no necessary for me to go to the church and pray for my sins. After reading the scriptures, I realize that I can pray and repent anywhere and anytime. Church cannot save me, but repentance.

"Madami boss. What I mean is—" Devi interrupts Alice from talking. "In the Bible, Jesus said: “Whatever you do for the least of these you do for me.” We do Christ’s work when we act with and for people affected by hunger and poverty. God teaches us, through the prophets, that we are not to withhold nourishment from anyone (Nehemiah. 5:1-13). So, kapag may taong gutom, pakainin. Kapag nauuhaw, painumin. So, ano ang gagawin mo kung maka-encounter ka ng ganyan? Hindi mo ba pakakainin kahit may pagkain ka naman na sobra? Hindi mo paiinumin kung may tubig ka naman na sobra sobra?"

Naupo na rin ako at pinag-lead namin ng prayer ay si Madrid. "In the name of the Father, the son, the holy spirit... Lord, thank you po for the blessing you have given to us. Bless this food po to give us strength in our body, and bless this day to all of us. I would also like to pray for my father to come home because I missed him so much and I'm hoping that soon, we will be together again. Amen." Para akong naestatwa sa kinauupuan ko sa narinig kong prayer. Marahan ko rin'g sinulyapan sina mama at Matthew na sinusulyapan din ako.

Oh, kaya pala. "Yeah... Kaya ikaw, kung ayaw mong maligaw, magbasa ka rin ng Bible at mag-kapilya. Magandang may direksiyon ka sa buhay." Napaisip ako. Hindi ako nagsisimba noong nasa poder pa ako ni mama. Madalang lang din ngayon dahil nga most of my Sundays, tumatakas ako para makasama si Sheids.

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u