Reality Quotes About Life นิยาย & เรื่องราว

Pinunasan ko ang mga luha na muling lumabas mula sa mga mata ko. Wala na. Ito na talaga ang realidad na meron ako. Ito ang realidad na kailangan kong lunukin kahit pa labag sa kalooban ko. Ganon naman ang buhay eh. Mapipilitan kang tanggapin ang buhay na meron ka dahil iyon ang naibigay sa ‘yo. Lalo na kung hindi sapat kung ano ang meron ka para magawa mong mabuhay sa klase ng realidad na gusto mo.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

Ang sakit sa dibdib na wala akong mapuntahan. "There are things in life that we have to learned the hard way. " the driver spoke out of nowhere. I don't know if he's on the phone or what so I kept quiet. "...But it's okay, life is like that. Those trials will help you become the person you never expected to be. It will help you, mold you and make you even stronger than you used to be. One day you will just laugh at all those shits and thank those who made you experienced it. You will come laughing at their face and screaming. Damn! I succeeded, thank you fuckers!"

Normal siyang lumihis at tumungo sa maraming bisita. Maybe I just overreacting. Hindi ko alam kung bakit bigla lamang ako kinakabahan. I don't really like it. Love bear all things, can endure any circumstances to flame a high burns. We both clapped our hands when the old man made his way onto stage. He gave us a meaningful quotes about love and life. And he also said that take life seriously cause you'll escape the heartaches within of it. Siya ang naging sumbungan at sandalan ni Ryker. He became strong for too long. A good grandfather and superior.

Kunot noo kong tanong "Natutuwa akong hindi ka mapanghusga minsan kasi ang mga nakikita namin ay malayo sa tunay na mga nangyari" makahulugan niyang saad mas lalo niyang dinadagdagan ang mga iniisip ko. " Kung may gusto kang sabihin deretsahin mo nalang ako" " Hmm.. wala akong ibang gustong sabihin isa lang yun sa katotohanan na palaging nangyayari sa realidad hindi ko sinasabi na ganoon din ang sitwasyon mo"

Napuno ng emosyon si Gerald habang nagsasalita. Dali-dali siyang tinanong ni Layla, "Ano ang katotohanang na iyon?" "Ang isang tao ay dapat mag-isip at gumawa ng mga bagay batay sa stage ng buhay na naroroon sila. Ito ang tanging paraan para hindi ka tuluyang mahirapan at magdusa. Nag-aaral ka pa rin at nakakakuha ng maraming kaalaman sa ngayon, pero patuloy mong iniisip kung paano ka makakakuha ng pera at kumita ng mas maraming pera. Realistic ba iyon?"

Medyo malakas ang boses niya, sapat para marinig ni Ivy, pero ramdam ang pait sa tono. “Buong buhay ko may pinangarap ako… pero hindi naman nangyari,” sabi niya habang dahan-dahang pumapatak ang luha sa pisngi. “Siguro darating talaga yung moment na biglang magigising ka sa katotohanan. At minsan, sobrang sakit n’on. Doon mo maiintindihan na walang fairy tale sa totoong buhay. Ang meron lang ay realidad at ang mga desisyon natin.”

Life is not a rehearsal. Each day is a new show, new challenges, new audience, new participants, new characters. No-repeat, no rewind, no retake. Perform carefully, live the best, choose the best and do the best. We cannot do anything about what happened in the past but we can do something about our future. My past is not as important as what's ahead, I cannot let it poison my future...our future. But I have to do something to correct what's done wrong that almost cost me my life.

At sa huling eksena ng epilogue, habang naglalakad si Selena sa isang bagong runway para sa isang charity event, nakangiti siya habang sinasabi sa kanyang sarili: “Ito ang tunay na rampa ng buhay—ang maglakad hindi para sa sarili lamang, kundi para rin sa ibang nangangarap.” Tunay ngang kapag may pamilya kang naniniwala sa’yo, walang pangarap ang imposibleng abutin. TAPOS. -Taos pusong nagpapasalamat ako sa sumabaybay nitong kwento. Maraming salamat sa inyong suporta....