Rebirth Manhua Novelas e Histórias

Nanahimik si Aera ng ilang segundo bago nagsalita. “Naniniwala ako na ang dapat piliin ay ang ‘Rebirth’.” Tumigil siya sandali bago nagpatuloy. “Hindi dahil sa mas maganda ang gawa ko kaysa kay Chriztle, kundi dahil sa panahong ito, hindi lang teknolohiya at perpeksyon ang kailangan natin, kundi katotohanan at katapangan. Ang ‘Rebirth’ ay hindi nagkukwento ng isang perpektong bagay, kundi isang kwento ng muling pagkabuo matapos mabasag. Hindi ito perpekto, pero totoo ito. At ang katotohanan, minsan, ay mas makapangyarihan kaysa sa perpeksyon.”

"Ako lang naman ang pinakamasuwerte na tao sa buong mundo." "Talaga? Dahil ba heredera ka?" "I was reborn- " "Reborn?" Natauhan siya. Mabuti na lang at sumingit agad si Ponce. "Wala kang kuwentang kausap." "Ikaw itong salita nang salita na hindi naman naiintindihan." Tumalikod na lang si Faith at hindi na umimik pa. Pero wala talaga yata siyang balak tigilan ni Ponce na hype na hype kung mang-asar sa kanya.

“At ginawan niyo ako ng mga bersyon na parang laruan?!” Tumingin siya sa akin na parang sinusukat ako. “At tingin mo ba, Aurora, mabubuhay ka kung hindi dahil sa akin?” malamig niyang sagot. “You died. You were gone. And I—rebirthed you.” Napahawak ako sa ulo ko, parang biglang sumikip ang mundo. “Hindi totoo ’yan…” “Gusto mo ng katotohanan?” tanong niya, dahan-dahang lumalapit.

Oo, Mahal na mahal ng orihinal na may-ari ng katawan iyon si Logan Vicente, pero hindi siya. Kahit kailan, hindi niya pinangarap ang isang katulad ni Logan na walang puso at masahol pa sa demonyo. Hindi madali na muling mabuhay kaya kailangan niyang pahalagahan ang pangalawa niyang buhay. Bumaba ang tingin ni Emmanuel sa halos nangingitim niyang leeg dahil sa pagkakasakal sa kanya ni Logan.

"Gusto ko po sana pumunt ng manggagamot? I mean, may alam ba kayong babaylan?' Kumunot ang noo ni Miss Monrow nang sabihin ko iyon. "Babaylan? Bakit hija?" Matagal ako bago nakasagot. "May kokompermahin lang sana ako, at alam kong siya lang ang makasagot nun." Parang nagulat pa ata si Miss Monrow sa sinabi ko. Hindi niya lubos maisip na sa edad kong ito ay naniniwala ako sa mga kulto. "Is there something wrong, hija?" "Ano ho kasi—Miss Monrow? Naniniwala ka ba sa reincarnation? I mean, rebirt? Reborn? Ganun?"

Habang papalapit sa pagtatapos ang programa, mas marami ang tumayo, nakatutok ang mga mata sa malaking screen, sabik na masilayan ang kabuuan ng aking obra. Ang pamagat ng ipinasa kong gawa ay “Muling Pagkabuhay (Rebirth)”, at ito ay tungkol sa kambal na pagsilang— buhay at kamatayan, liwanag at kadiliman, pagkawasak at muling pagkabuo.

ani naman ni Sarah "Babalik ako, babalikan ko ang anak ko" ani ni Joel sabay talikod, iyak pa rin ng iyak si Tintin, gulong gulo na ang murang isip ng bata.

“'Eto na 'yon, Ruan. Nakita ko na 'yung perfect vessel. Kaya finally, magkakasama na tayo ulit.” A chill snaked down my spine. The image of Thea, vibrant and full of life just weeks ago, now reduced to an empty shell. I struggled to reconcile the cheerful, mischievous girl I knew with this… macabre description. “And that’s when… I came,” Ariadne said, her voice gaining a strange strength "No'ng humiwalay 'yung kaluluwa ni Thea sa katawan n'ya, nakahanap agad ako ng paraan para mapasok 'yung katawan n'ya. It was as if… I was reborn.”

Ilang saglit pa ay kusa na akong tumutugon sa kanyang halik. Napaungol si Phil nang maramdaman ang pagtugon ko sa halik niya. Mas lalo nitong nilaliman ang halik na halos magpawala sa aking katinuan. When I was reborn, never kong in-imagine na aabot kami sa ganito ka-intimate na sitwasyon.

Third Person’s POV Maingat na binuksan ni Amanda ang album, at sa unang pahina pa lamang ay agad na bumungad sa kaniya ang isang lumang litrato na bahagyang kupas na ang kulay ngunit malinaw pa rin ang emosyon na tila ba’y buhay na buhay sa papel.