Recklessly Novels & Stories

Hindi pa rin maalis sa kanyang isipan ang mga nalaman niya mula kay Kryzler. Kung pwede pa lang ang gawin ang salitang ‘lipad’ ay kanina niya pa ginawa sa kanyang sasakyan sa sobrang bilis niyang magpatakbo. Wala na siyang pakialam kung magkaroon man siya ng traffic violations o kung may mga pulis mang hahabol sa kanya. He doesn’t care.

“Kaya lang minsan me pagka-reckless. Yun bang sobrang tulin ng takbo mo tapos, sisingit ka pa sa mga kotse!” “Hindi talaga ako marunong mag-motor. Nag-aral lang ako. Kasi na bored ako mula ng palayasin mo ako kaya naghanap ako ng extreme sports para sa adrenalin rush.” pagtatapat ko sa kanya. “Ang motto ko ngayon,'Live a little.'” Noong palayasin mo ako, nawalan na ako ng ganang mabuhay. Mabuti na lang at dumating ang offer ni Chrissy sa fashion show noon kaya pansamantalang nakalimutan ko ang mga problema ko. Pero noong bumalik ako sa Pilipinas, muling bumalik ang lungkot kaya naghanap ako ng extreme sports na mapagtutuunan ko ng aking pansin. Natuto ako mag-take ng risks, maging spontaneou

It was unsafe! But a dumb decision kicked in her mind when she noticed a familiar concrete street sign few meters from where she was standing. That landmark… oh hell! Next thing she knew was she’s driving her hot pink Ferrari Enzo to that uncertain and restricted road, fast and furious. Char! Come what may, hunny!

Ayaw niyang pagtuunan nang pansin ang bagay na iyon pero dahil curious siyang tao kahit subrang imposible nang kaniyang iniisip at malamang pagtatawanan pa siya ng ginang. Shit! Malakas niyang naapakan ang preno nang magkaroon ng karambola ng sasakyan sa gitna ng kalsada. Mabuti na lang at agad niyang nakabig ang manibela pakanan kundi masasali sila sa salpukan ng mga sasakyan pero muntikan din silang bumangga sa poste. That was close! Ang lakas ng tahip ng puso niya. Bakit ba kasi may mga reckless driver sa daan at basta na lang maneho nang maneho at mandamay pa!

Kahit wala naman akong nakikitang panganib lately, hindi ko maiwasang magtanong sa sarili ko: Is it really over… or mas nakakatakot lang kasi hindi ko alam kung kailan ulit susunod? Ayon kay Chanton, malinis daw ang record ng driver ng motor. Wala raw foul play, wala ring kahit anong indikasyon na binalak niya akong saktan. Mabilis lang talaga ang takbo niya—reckless, hindi kriminal at ang kung hindi nga ako nabangga ni Thalia habang naghaharutan sila ni May ay hindi naman ako mapapaano.

Naramdaman ni Albert ang sakit sa kanyang likod at napasigaw sa instinct. Whoosh—whoosh— Dalawa o tatlong sasakyan sa highway ang dumaan nang mabilis, halos sumayad sa kanilang katawan. Napakadelikado ng eksena. Sa sandaling iyon, ang itim na sasakyan na may pekeng plaka ay hindi pinansin ang mga patakaran ng mabilisang pagmamaneho. Bigla itong lumiko at buong bilis na tumungo kina Marcus at Beatrice.

Nang dahil sa masakit na ending na natamo niya sa pagmamahal niya sa unang lalaking minahal at pinagkatiwalaan niya, ay tila tuluyan nang naging bato ang puso niya at hindi na ito bumukas para sa iba. Ilang sandali lang nang inihinto ni Maxine ang sasakyan dahil sa stop light. Agad namang nagsimulang maglakad patawid ang mga tao sa harapan nila. Mabibilis ang hakbang ng bawat taong nakikita niya na tumatawid doon, na tila ba abala ang lahat sa kani-kanilang mga lakad. Hanggang sa may makita siyang isang matandang babae na mabagal na naglalakad patawid. May tungkod ito at halatang nahihirapan sa paglalakad.

dagdag pa niya, tinatantiya kung ano talaga ang nasa isip ni Tyron. Kung tutuusin, hindi naman niya intensyon na bigyan ito ng dahilan para manatili. Iniisip lang niya ang kaligtasan nilang dalawa. Marunong siyang mag-drive—at hindi lang basta marunong, kundi sanay siya. Kung wala lang si Tyron sa tabi niya, baka nasa 120 kph na siya sa highway, pero hindi niya iyon ipapakita rito. Ayaw niyang bigyan ito ng dahilan para isipin na reckless driver siya—o mas malala, ayaw niyang mas lalong humanga ito sa kanya.

Rage burned in me. I acted before I knew I was doing so.crueelly and swiftly. I slapped my hand across Jessica's face, both cheeks squarely with all the force I could muster. The slap was as loud, as brutal. Her head jerked back from the blow, hair flying, eyes wide with shock. And then I kicked her hard on the knee, and she fell and crumpled to the floor, with a shocked grunt. Her face was a look of agony, her eyes open wide in horror and loathing in equal measure. I struck her repeatedly and repeatedly and repeatedly. My hand throbbed, my arm throbbed, but I didn't care.

"Nice combination for a first impression, huh!" Napayuko ako sa sinabi nito, napakagat ako ng labi. Hindi ko alam kung maiiyak o maiinis ako sa sinabi nito. Siya lang naman itong reckless at mabilis magpatakbo ng sasakyan. Pero kahit naiinis ako, hindi ko pa rin maiwasang mapansin kung gaano ito kagwapo. "Blind and reckless, that's the best description of yourself. Hindi ka marunong magdahan-dahan sa pagda-drive. Gwapo ka pa naman sana, kaso never mind!" asar na sagot ko.