Reconciliation In Tagalog Novels & Stories

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

Bakit naman pumayag ang hari! "Anong ginagawa mo rito, tagapaglingkod?" napaigtad naman ako nang bigla na lang akong may narinig na boses babae sa gilid ko. Mabilis kaagad akong humarap doon at awtomatiko akong napayuko nang makita ko ang mukha ng mahal na reyna. Napalitan ng kaba ang dapat na inis na mararamdaman ko.

Nagkalat na ang mga malalandi sa paligid kaya kailangan nang gumawa ng mga eksperto ng gamot para mawala ang kati ng mga higad na 'to. "Who are you?" maarteng tanong ng babaeng mas makapal pa yata ang make-up kumpara sa encyclopedia na nasa library. "I am his girlfriend and he's my boyfriend." mayabang kong sagot sabay hawak sa braso ni Drake pero tinarayan lang nila ako na parang hindi sila naniniwala. "In case you're not aware of the word 'my' I just want to make a brief recap about how the word 'my' means in my statement. If we're going to take a look in our previous lesson during our high school days..." saglit akong napahinto at tinitigan sila isa-isa. Mga bopols yata 'to.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Tanging tunog ng kobyertos na tumatama sa babasaging plato ang maririnig. "Gusto ko lang humingi ng sorry sa inasal ko kanina. Hindi ko sinasadya, marahil ay pagod lang ako kaya nasabi ko yun." wika niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Himala! Marunong palang humingi ng sorry ang isang Jarred Raqueza. Akala ko nakalimutan niya na ang bagay na yun. Ngumiti ako sa kaniya. Wala namang dahilang para diko siya patawarin.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

paalam nito Maya maya lang ay sinundan ko na ito, at sakto dahil nasa loob ito ng cr at naiwan sa hand washing ang purse nito at agad ko naman itong binuksan at nakita ko nga ang script nito para sa speech niya mamaya, at agad ko naman itong pinalitan ng binigay ni andrei. At ng matapos na ito, agad naman na kung lumabas.

I ask seriously with my cold tone. "Ahmm, yeah, just what you see. Dalawa ang mesa, so it means, dalawa tayo dito, okay?" He said with a smooth tone again. Nang binigyan ko nang pansin ang Reah na 'yon. Tila ba'y ayaw niya akong makasama si Aljur.

excited na sabi ni Rachel when she barged in my office (Zio- italian word meaning uncle) “Yap! One week and we are going back!” I smiled at her kaya napataas ang kilay niya “Magpapakilala ka na bilang isang Conti?” manghang tanong niya and I just nodded

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika