Restaurant In Tagalog Novels & Stories

While we're here in Singapore hindi lang English ang itinituro naming salita kay Zyryll buy also Tagalog dahil ayun naman talaga ang natural language niya na dapat gamitin. “by the way, are you hungry? Where do you want to eat?” “I don't want to eat everywhere or any restaurant i want your cook mama.” she said while pouting. “okay! Mama will cook your favorite adobo later.” “Yeheyyyy!” she shout in happiness. “I want to eat with you and papa, mama intayin natin si papa na umuwi.” “Hindi ka paba gutom mamaya pa dadating papa mo?” I park the car infront of our house.

Simple lang, 'yung sapat lang para magmukhang fresh. Paglabas ko ng kwarto, Luca was already waiting. He was leaning against the wall, his eyes scanning me from head to toe. Hindi siya nagsalita, pero ang paraan ng pagtingin niya ay parang hinuhubaran na naman ako. He grabbed his keys and held the door open for me, his hand lightly brushing the small of my back as I passed through. Bumyahe kami papuntang Downtown Antique. It's a cozy restaurant known for its seafood dishes na raw agad. Pagpasok pa lang namin, ang amoy ng buttered garlic and fresh catch of the day na ang sumalubong sa amin.

Pero kidding aside, para sa akin kasi ay mas nagiging firm at hindi prone sa masyadong pagkadurog ang pasta kapag naisangag muna ito bago mapakuluan. So… sa dinami-dami na ng mga sinabi ko tungkol sa “sopas” ay malamang na alam niyo na by now kung anong lulutuin kong almusal para sa amin ni SJ. Because yeah, sopas nga. Sinangag sana at fried viands. Anyway, kung hindi niyo naitatanong at kung hindi niyo alam, “viand” means “ulam” sa Tagalog. So, stop using “dish” and “recipe” to describe or utter “ulam”. Okie? Friendly reminder lang naman.

"I said no and that's final." NANDITO na kami ngayon sa loob ng restaurant na pinagtalunan namin kanina pero dahil sa magaling na actress ako at nauto ko si Dark ay heto kami ngayon at nasa loob ng kainan. Walang iba kundi ang pinakasikat na restaurant sa buong Pilipinas ang Mang Inasal. Nyahahaha. "Tsk," nilingon ko si Dark sa tabi na nakabusangot na ang mukha at nasa bulsa nito ang mga kamay.

Maaga akong nagising para tulungan si Lola sa pagluto ng almusal. Maagang dumating ang mga magsasaka para daw kausapin ang mga bisita ni Nanay. “Manay, sisay a kaiba mong magayun na raraga?”-magsasaka Napatingin ako kay Nanay dahil sa tanong ng isang magsasaka habang nakatingin ito sa ‘akin. Tinatanong n’ya kung sino daw ang kasama ni Nanay na ‘raraga’ it means dalaga ‘magayun’ it means maganda ‘manay’ it means ate ‘sisay’ it means ‘sino’ in Bicol.

"That is not a 'susong-bukid' from your province. That is Escargot, a world-class French delicacy. Eat your steak in silence and don't shout about worms inside a fine dining restaurant!" "Opo, opo, eto na nga po, kakain na nang tahimik, nagagalit agad sir, nagsasbi lanh naman ako ng totoo," nakanguso kong sagot habang dahan-dahang ibinabalik ang aking atensyon sa aking plato.

May namataan akong restaurant na siyang nagpangiti na lang sa akin. "Kumain na lang tayo do'n," turo ko sa restaurant na siyang agad namang nilingon ni Sanna. Natigilan siya at tumingin sa'kin pabalik, hanggang sa sumilay ang ngisi sa kaniyang mga labi. Moon Café, that's the name of the resto. "Hindi mo pa rin talaga nakakalimutan ang nagpapatahimik at nagpapasaya sa akin, ah!" Galak niyang sabi na siyang ikinangiti ko naman ng malapad.

Nag-punta kami sa isang restaurant I don't know what food stall name basta pumasok na lang kaming dalawa doon. He order a buffet for the both of us dahil hindi ko naman alam kung ano ang masasarap na ulam pero mukhang nakakain na siya dito. Masasarap ang mga pagkain na inihain sa'min nabusog naman ako. "Are you okay?" he asked me again. "Pang-ilang tanong mo na 'yan. S'yempre okay na ako," I said. "I want to know that you are okay dahil ayokong hindi ka okay," he said. Bigla na naman bumilis ang tibok ng puso at parang nagkakarera. "Sweet ka na niyan?" pang-aasar ko. "Tss," napa-ilang na tugon ni Rio. Natawa naman ako sa kaniya.

HOT POT RESTAURANT Pagpasok nila sa hotpot restaurant, sinalubong sila ng amoy ng sabaw at anghang. Umuusok ang maanghang na broth, at nalalatagan ng karne, gulay, at noodles ang mesa. Si Zaideline ay kilalang prangka. Hindi pa man nauupo, nagtataray na ito.

Kung kakain siya na hindi niya naman gusto ang kinakain, anong kaibahan non sa pagkain ng bato? Bumakas ang gulat sa mga mata nito habang nakatingin sa kanya. There’s panic in his eyes as he tried to look for something to answer. Nanatiling kalmado ang kanyang tingin dito, naghihintay kung kailan niya matatanggap ang paliwanag nito. “A-ano po…Ma’am…this is a five-star Michelin Restaurant. Masarap po ang mga pagkain. Is there anything you’re looking for? Baka po may magawa ang chef namin,” wika ng waiter.