Restaurant In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

CIERRA RAVEN FIOR Lahat ay settled na para sa gaganapin na Grand Opening ng kumpanya ng yumao kong Papa kaya naman masaya ako ngayon. Nandito kami ngayon sa isang private room ng isang Filipino dining restaurant sa Quezon City. Dito kasi sa amin sinabi ni Luna na masarap daw ang pagkain. "Kumain na tayo," aya ko matapos mag dasal ng mga bata. Nag bulol pa sila dahil tagalog ang ni-request sa kanila ng kanilang Mamita.

Iisipin ko na talagang sinusundan niya ako! "Babe, sa restaurant nalang kase tayo kumain, hindi ba masyadong cheap dito? May mahihirap na kumakain dito, baka mamaya may bacteria pa silang dala at mahawaan nila tayo." maarteng sabi ng kasama niya. Hindi ko napansin ang babae, nalaman ko na lang na kasama niya iyon nang magsalita ito.

Utal kong tanong. Nakahawak ito isang tray ng pagkain at mukhang idadala sa loob ng kwarto ko. "Serving you." kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Serving me? What does it mean? "Ha?" "Tutal at gising ka na sa ay kumain ka na lang." giniya ako sa hapagkainan kung nasaan naroon din sila Lalaine at Gail.

Which is weird, cause this man wants to divorce her after she give birth. "H-huh???" Tanong niya ulit habang nginunguya ang pagkain sa bibig niya. "Ang sarap grabe....Ang galing mo pala talagang magluto. Pwede kana niyang magpatayo nang restaurant." She showed her thumbs up. It was indeed delicious. "Delicioso." Udlot nito sa kaniya. "It's spanish for delicious."

"Sige po Ma'am. Ngayon po mismo" "A'right. I'll wait for you. EM's Restaurant Taguig" anito na ibinaba na ang linya. NANGANGATOG ANG mga tuhod kong bumaba sa taxi na sinakyan ko papunta dito sa EM's Restaurant. Panay ang buga ko ng hangin na makita kung gaano ito kalaki at kagarang restaurant! Sa karinderya lang ako nagluluto. Mga filipino dish lang ang sanay kong iluto. Pero dito ay kita namang pang mayayaman ang kumakain dito. Bagay na ikinanghina ko lalo na't wala naman akong dalang resume at paniguradong hindi rin ako tanggihan dahil under-graduate ako sa kolehiyo.

Hindi ko alam kung bakit habang pinagmamasdan ko sila ay nakangiti lang ako. "So, saan tayo kakain?" tanong ko sa kanila. "Sa Kyeopta!" sabay pa na sabi nila, naka-finger heart pa sila. "Saan 'yan?" Itinuro nila sa akin yung isang restaurant na korean pala ang menu.

"You, ok? Masama ba ang pakiramdam mo? O baka pagod kana? Magsabi ka lang---" "Ok lang ako," Putol ko rito para hindi na sya mag-alala tungkol sa akin. Pumasok kami ng restaurant at halos malaglag ang panga ko sa mangha sa nakikita ngayon. "Ang ganda," Kibot ng bibig ko.

sagot din ni Jasmine. "Naku alam ko naman yun, syempre hindi ko naman kakainin yung mga bawal," napatingin ako sa mga pagkaing nasa mesa at panigurado kung masasarap ito. Pancit Palabok, Moche, Tibok-tibok, Rice cake, Suman Cassava, Baked Lasagna, Carbonara, Somai, Ale Ube Macapuno, Sushie, Leche Flan at iba pa. Yang ang mga pagkaing dala sa akin ng mga kaibigan ko.

Sana doon na lang. "Come on. Bagong bukas ito. The food is good here mga lutong bahay." Like he was here before. Sumunod na lamang ako sa kanya. Madaming tao sa loob. Jam pack ang restaurant.Wala na rin ata kaming mapuwepuwestuhan. Tamang-tama para makaalis kami agad at hindi na siya gumastos. "Magandang hapon sir,mam. This way po," sabi sa amin ng sumalubong na waiter. Nakabarong Tagalog ito at may sombrero.

Umiling lang ako habang kasalukuyang nakakrus pa rin ang mga braso ko, "Kanina pa ko tapos kumain. Atsaka bakit ba ayaw mo n'yan? Napakaarte nito! Masarap naman yan ah!" "Anong masarap d'yan?!" kontra niya sa akin. "Puro mga kung ano-anong dahon ang pinaglalagay nila rito. Wala man lang sinahog na karne!" pagrereklamo pa niya. Lumapit naman ako sa kaniya atsaka ko dinuro ang sabaw, "Anong 'dahon' na pinagsasasabi mo d'yan?! Mga gulay yan! Ano ka ba!"