Romans 8:18 Verse

"ฉันถามว่าเธอท้องกับใคร ในเมื่อฉันเป็นหมัน" "ถ้าไม่ใช่คุณ ฉันคงท้องกับหมา" "ม่านฟ้า!!" "ไม่ต้องมาตะคอก ทำด้วยกัน พอท้องแล้วมาถามว่าท้องกับใคร ตอนทำทำไมไม่ใส่ถุง รวยเสียเปล่า แต่งกกับอีแค่ถุงยางอันไม่กี่สิบบาท" "ไปตรวจ DNA ลูกเดี๋ยวนี้ มันใช่ฉันหรือเปล่า" "ไหนบอกว่าเป็นหมันไง ไม่ต้องตงต้องตรวจมันหรอก ลูกฉัน ฉันเลี้ยงเอง!" "..."

เมื่อผู้ชายร้ายกาจต้องการกำราบ สาวสวยปากร้าย ที่แสนเย้อหยิ่งและจองหอง งานนี้เรื่องวุ่นๆจึงเกิดขึ้นเพราะเขาต้องกำราบเธอด้วย...!!!

ฉันเมธาวี หรือ เมญ่า สาวสวยดาวมหาลัย ความสวย ความรวยไม่ต้องพูดถึงค่ะ แต่..แต่ สวยแล้วไงจนป่านนี้อายุจะเข้า 25ปีอีกไม่กี่สัปดาห์ ยังไม่มีแฟน ชีวิตมันเศร้า ยังเศร้าได้อีกเมื่อ..เมื่อ..ฉันเดินตกท่อ นกขี้ใส่หัว ตกส้นสูง ไปสปานวดตัว หมอนวดยังผสมเบคกิ้งโซดาแทนเกลือหิมาลัยเพราะดูผิด ความซวยต่างๆ วิ่งเข้ามาหาจนฉันตกใจ คุณนายปรานีหรือคุณแม่สุดที่รักของฉัน ผู้ไม่เคยเชื่อเรื่องดวงเพราะคุณนายเป็นภรรยานายฝรั่ง (พ่อฉันเป็นลูกครึ่งแต่หน้าตาออกไปทางฝรั่งมากกว่า) ทนไม่ได้ต้องพึ่งหมอดูก็คราวนี้ หมอดูที่คุณยายของฉันนับถือ “นังหนูคนนี้ต้องมีผัวก่อนเบญจเพสไม่งั้นจะตายโหง” แม่เจ้า...ไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่จะหาผัวจากไหน ฉันจะไปหาผัวจากไหน เมญ่าไม่เคยมีแฟน เชิดใส่ผู้มาตลอดตั้งแต่จำความได้ แล้วผู้ชายสมัยนี้ไม่ได้หากันง่าย 50% มีเมียแล้ว 30%เป็นเกย์ เหลือ 20 % ก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ทางเลือกเดียวของฉัน “เอาเพื่อนกันทำผัวเนี่ยแหละ” ปุณกรณ์ หรือหมอปั้น เป็นเพื่อนสนิทของเมญ่า ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เขาคนนี้แหละทางรอดทางเดียวของเมญ่า

คำโปรย เห็นแล้วใจสั่น อยากจับให้มั่นคั้นให้ตายคามือ เมื่อนางร้ายคนสวยอยากได้เชฟหนุ่มผมยาว อุปสรรคของเธอเยอะมากมาย เริ่มตั้งแต่ลูกสาวของเขาหรือน้องแมวบ้าน ๆ นามว่าสลิด แฟนเก่าที่เป็นรักแรกของเขา ว่าที่แม่สามีอีก อุปสรรคเยอะขนาดนี้ นางร้ายสายฝอ ของเราจะผ่านไปได้ไหม

พฤกษาเหรอ ฉันมองหน้าเขา ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวและยังเจ็บตรงนั้นไม่หาย แม้แต่ตอนตื่นนอนเขายังหล่อเลย “ยัยแก้วหน้าม้าตื่น ๆ เธอเข้ามาในห้องฉันได้ไง” หน้าตาหล่อจริงแต่ปากหมา นี่แหละเสน่ห์ของเขา “นายท่อนไม้แหกตาดูด้วยนี่มันห้องฉัน” โมโห คนนะมาเรียกแก้วหน้าม้าได้ไง อายุแบบนี้ยังรู้อีกเหรอแก้วหน้าม้าคืออะไร จะว่าอะไรสักอย่างก็ว่าที่ทันสมัยหน่อยก็ไม่ได้ “เอ้ย” เขาร้องลั่นเพราะไม่ใช่แค่เขานอนอยู่บนเตียงของฉัน แต่ตัวเขายังทับอยู่บนร่างของฉันอีก เสื้อผ้าสักชิ้นก็ไม่มีติดกายทั้งคู่ รอยเลือดบนตัวตนของเขาและดอกไม้ของฉัน แล้วนัวกันอีท่าไหนเนี่ย ฉันก็ดันเผลอใจไปกับเขา เช้ามานี่ตอนตื่นเขาก็คงมานัวฉันอีก สภาพแบบนี้ทั้งคู่คงไม่ต้องบอกว่าอะไรเป็นอะไร คนหน้าซีดไม่เหลือมาดหนุ่มหล่อเดือนมหาวิทยาลัยก็คราวนี้แหละ “แม่งมันเกิดอะไรขึ้นวะ” ถ้าเขาบ่นขนาดนี้ก็คงจำอะไรไม่ได้ ช่างมันเถอะแก้ว ฉันได้แต่บอกกับตัวเอง แกได้งาบเดือนมหาวิทยาลัยนะ ครั้งแรกกับเดือนที่แกหลงรักมาตั้งสามปีนะ มันก็ไม่เลวใช่ไหมละ

ปัญหาของเธอคือนามสกุลที่ติดตัวมา นามสกุลที่บ่งบอกว่าถ้าคุณไม่รวยพออย่าคิดจีบคนในตระกูลโชติภิวรรธ พ่อเป็นไฮโซ แม่เป็นดารา พี่ชายคือไฮโซภูมิ "เขาบอกว่าฉันรวยเกินไป เก่งเกินไป หาเงินได้เยอะเกินไป จนทำให้เขาดูแย่ ถามหน่อยเถอะ ฉันต้องลดความเก่ง ความรวย ความสวย เพื่อคXยอันหนึ่งเหรอ" "เธอทิ้งผมเพราะผมจน ไร้อนาคต บ้านเป็นหนี้ แค่หมอจน ๆ คนหนึ่ง" เมื่อหมอจน ๆ กับคุณหนูไฮโซ ปัญหาของทั้งคู่คือเรื่องเงิน แต่กลับเป็นคนละด้านของปัญหา เธอมีมากจนเกินไป ส่วนเขามีน้อยจนเกินไป คำว่า ไม่แพง ของคนสองคนมักไม่เท่ากัน เพราะขึ้นอยู่กับเงินในบัญชี

I merely brought up the wedding decorations, and my fiancé's first love ran out of the room in tears. Ian Murray slapped me so hard I fell to the ground. His face twisted in fury, teeth clenched with hatred. "Daphne, are you that desperate to get married? Afraid no one else will want you, so you're clinging to me, forcing me into it? Our wedding next week is postponed!" I held my face, but not even a ripple stirred in my heart. This made the eighth time he'd postponed it. I had been waiting for him since I was twenty-eight. Now, in my early thirties, I was still getting nowhere closer to being married. So this time, I quietly packed my things and chose to leave. Maybe this marriage didn't need to happen after all.

Claire nodded, then groaned as he withdrew his finger from her pulsing, aching sex. She heard him walk down the hallway, heard him open the drawer in the bedside table, heard the crinkle of the condom wrapper, heard him approach her again. And that whole time, she stayed where she was: legs trembling and open, hands clenched into fists on the wall, heart pounding and pussy fluttering. Suddenly, he was on her, his cock nudging her from behind, his hands on her hips. Claire whimpered again, pushed back against him. **** John “Griff” Griffin lives by rules. Always has. From the Navy to the SEALs to his job as a bodyguard at Solid Security, control is survival. Protocol saves lives. Boundaries exist for a reason, especially during honeypot ops. Break the rules, and people get hurt. Griff knows that better than anyone. The problem is Claire Worthington. Claire is supposed to be a spoiled socialite hiding after a billion-dollar Ponzi scheme. A criminal. A mark. Instead, she’s living quietly in Denver: working, rebuilding, and starting over like she actually means it. She doesn’t look guilty. She looks… real. When Griff breaks every rule and falls for her, it feels like freedom. It’s also a lie. He’s hiding his name, his job, and the truth – that he was sent to get close and gather evidence. If Claire knew, would she forgive him? Should she? And if she really is guilty, will Griff turn her in… or protect the woman he loves, no matter the cost?

In one move, he lifted her and lowered her onto him, driving into her body all the way. She sobbed as he stretched her lips over his cock, taking him in, fluttering as her pussy welcomed him. His hands ran over her neck, her breasts, her ass. He grasped her hips and started to move her on him, rolling her back and forth. She rode him, her back arching, her breath coming faster and harder as he plunged as hard as he could. **** Annie Matthews has made her peace with invisibility. She’s a too-curvy, graying redhead, a diner waitress, a single mom pushing fifty, and perfectly content cheering from the sidelines of her children’s happy lives. Romance? That chapter is closed. Especially thoughts about the gorgeous young doctor who says her name like it matters. Dr. Sam Innis fell in love with Annie three years ago and never fell out. When an accident lands her back in his ER, he decides he’s done waiting. Annie is his light, his miracle, his once-in-a-lifetime, and this time, he’s not letting her walk away. Of course, nothing worth having comes easy. There are doubts to slay, fears to face, and a world that insists this kind of love shouldn’t exist. But fairy tales don’t belong only to the young. Sometimes, the bravest love story begins exactly where everyone else thinks it should end.

Vanessa Valencia a 17 years old girl whose eyes is full of life, a heart full of magic, a mischief prankster, a cupid matchmaker who make a win-win situation for herself, but one conversation with her friends makes her have a mission, MISSION to find a perfect man for her mom, who's been single for too long when Vanessa realized her been a cupid matchmaker, she never played hitching game on her mother. what if Vanessa decides to find her mother a partner? a soulmate?. "But Vanessa dude, that was a successful hitch," Aden fist bump Vanessa while having a bite of pizza that they got as a treat from the person Vanessa played cupid on. "Enjoying yourself kids?" Alisa asked. "Yep, Mrs valencia" Kova nodded his head in yes. "Glad, when I'm off to bed, have a goodnight," Alisa greeted and began to walk upstairs in towards the bedroom. "Damn nessa, no offense, your mom still has it" Aden commented while sipping his drink. "Aden really," Vanessa said rolling her eyes. "What? can't a man be honest," Aden dramatically placed a hand on his heart. "But nessa, I don't understand, You been a hitcher or cupid matchmaker, still your mom is single WHY?" "What WHY?" Vanessa questioned while trying to copy Aden. "Aden's right," Kova agreed. "Come on girl, USE YOUR BLESSING ON YOUR MOM AND HITCH HERR," Aden whispered standing up and pointing at Vanessa. "Now that's dramatic Aden". But Aden's words did put Vanessa in deep thought, ADEN IS RIGHT, HITCH HER, YES, Vanessa thought. ................................. Will Vanessa be able to find her mother a perfect man or not? Join Vanessa's journey in 18 to 80, to know what happens. {The above cover doesn't belong to me, credit to the owner)