Ruth 1:16-17 Novels & Stories

It was Sir Aiden My body shookt while still dumbfounded,nag sisitaasan ang balahibo ko lalo na dahil nararamdaman ko ang hininga niya sa aking batok Nag init ang buong mukha ko ng mapagtanto ang posisyon namin,hes hugging me from the back while I remain in front of him Nararamdaman ko ang lakas ng tibok ng puso ko Lalo na kapag humihinga siya "At dahil sasampu nalang kayong natitira ay kayo na Ang panalo sinulat ko na Ang mga pangalan niyo dito kaya Kunin niyo saakin mamaya ang premyo,from now let's dance first" Naghiyawan ulit ang lahat sa sinabi,ang iba ay umalis para kumain at ang iba naman ay lumapit sa isat Isa para sumayaw The song starts to played

CHAPTER 13 3RD POV “Kung may binabalak ka sa Anak ko, ‘wag mo nang ituloy pa.” Wika niua, kaya gulat na tumingin sa kanya si Ruth. Ayaw niya na mag-paligoy-ligoy pa, kilala niya ito at alam niya ang ugali nito.

Jesus. Nagpatuloy ito sa paggalaw kaya hindi na rin niya napigil nang makita niyang nasasarapan na ito at nakapikit. Diyos ko. Halos mausal ni Lush sa isip niya habang nakapikit at hawak si Ruth nang mariin sa balakang. Para siyang sasabog sa pagpipigil na huwag labasan pero hindi niya kaya kaya hinayaan na lang niya ang sarili.

At sa huli, na kay Andrea pa rin ang huling halakhak dahil hindi maglalaon ay magiging legal na asawa na ito ni Gerald. Kailangang mahumaling nang husto sa kanya si Gerald. Higit pa sa init ng katawan ang kailangang maramdaman ni Gerald sa kanya. Kailangan niyang mapaibig ang lalaking iyon! Kailangang mahumaling ito nang husto sa kanya. Iyong tipong mababaliw kapag nawala siya.

Naomi Gabi na nang matapos kami sa pagbabalot. Nakapag-dinner na rin kami at nakaalis na ang mga tumulong ay hindi pa bumababa si Congressman simula nang dumating kanina. Siguro ay nagpapahinga pa ito. Mukha kasing pagod na pagod ito kanina. At saka baka kumain na ito sa labas kasama si Andrea. "Akyatin mo na ang asawa mo sa k'warto," sabi ni Manang Armen sa akin na katatapos lang maghugas ng mga plato.

Ewan ko lang kung hindi ka pa magising. Tumingin ako kay Ruth na nagbibilang ng pera. Sabi niya, naipon niya sa huling dalawang nakatal*k niya. Buti nga namigay, e, sa mga nakaraan niya, wala siyang natanggap.

Hindi nagalit si Bea sa kayabangan nito, at kalmadong sumagot, “Nasa iisang lungsod pa rin naman tayo, kung gusto mo talagang malaman, Ruth, madali mo pa ring malalaman. Ruth, hintayin mo na lang at makikita mong mamumuhay kaming mag-ina nang marangya.” “Gusto ko lang ipaalala kay Ruth na huwag kang masyadong mayabang, baka mauwi ka sa malungkot na kalagayan.”

dagdag naman ng isa pa nilang kasama. “Hoy, ano ba kayo Julie at Beth. Mahiya naman kayo, nandito ang asawa oh,” saway ni Ruth sa mga kasama niya at saka sumulyap sa akin. “Pasensya na, Madame, hindi po talaga naming mapigilang hindi kiligin sa asawa mo kasi tingin pa lang talaga ulam na. Ang swerte-swerte mo, Madame! May kapatid ba si Sir na lalaki? Reto mo naman ako.”

ipagpatuloy ko, "hindi ko na kayang magpanggap. Para bang nawawala na ang nararamdaman ko para sa iyo. Ang lahat ng mga naisip ko tungkol sa atin, ang mga plano ko, parang hindi ko na kayang sundan. Masakit ito, at alam kong ikaw na ang magiging masaktan, pero hindi ko na kayang magpatuloy sa ganitong sitwasyon." Narinig ko ang malalim na hininga ni Ruth sa kabilang linya. Hindi ko alam kung anong nararamdaman niya, kung galit ba o lungkot, pero sa tingin ko, nararamdaman niya rin ang bigat ng mga salitang iyon.

Ayaw na niyang balikan pa kung ano ang mga pinagmulan nito. Pero syempre, hindi doon natapos ang usisa ng mga ito. “Ay Ma’am, pero kahit ano pa ‘yan, sobrang astig po ni Sir Levi kanina! Grabe ‘yung aura! Tapos ‘yung pagkakatakot noong Seth na yun? Aba, parang bumaligtad ang sikmura ko sa kilig sa eksena niyo, Ma’am!” tawa ni Ruth habang iniimagine pa ang eksena.