Ruth 1:16-17 Mga Nobela at Kwento

Lalo kong binilisan ang paggalaw iniimagine na nasa harapan ko ang aking asawa. Habol ko ang aking hininga nang labasan ako, walang lakas ang paa ko na tumayo at lupaypay ang kamay ko. Umusog ako at inan-luck ko ang pintuan upang makapasok siya dahil parang masisira ang pintuan sa pagkalampag niya. "What are you doing?" Irita na sambit ni Emmanuel nang makita ang posisyon ko. Nakasandal parin ako ngunit sa tiles na dingding ng banyo. Nakayakap ang dalawang kamay ko sa aking tuhod at nakayuko ang ulo sa sahig ang tingin.

wika ni Ruth. Bagama’t medyo masakit ang mga salita, agad din naman itong nagbigay ng aliw. "Manman, walang mapapala kung magpapakababa ka nang husto. Ito lang ang payo ko. kapag nakapagluwal ka na ng lalaki para sa pamilyang La Victoria, kahit daan pa ang katulad ni Ophelia na dumaan, walang makakapagpabago sa katayuan mo rito." Pagkatapos nito, iniabot ni Ruth ang isang maliit na bote ng gamot. "Makinig ka sa akin. Ito ang tanging paraan upang masiguro mong mananatili ka rito."

Binuksan niya na yung papel na hawak niya at huminga nang malalim bago ito basahin. “First of all Loveney, thank you for everything you have done, and thank you for always being a strong and kind wife for me and mother to our babies.”pambungad ni Itzael. “Literally strong.”he added. “Pffft,”bungisngis ko.

Napakagat labi sya sa gulat, papalapit ng palapit ang boses nito mula sa pinagtataguan niya. "Lumabas ka na!" Muntik na siyang mapasigaw ng paputukin ni Godon ang hawak na baril, nanginig ang tuhod ni Ruth sa takot. Nakikita niya ang walang pinagbagong kalagayan ng sarili mula sa batang si Ruth. 'Lumabas ka d'yan!' ang walang kamuang-muang na batang si Ruth ay walang ginawa kundi humikbi sa ilalim ng maalikabok na kama, lasing nanaman noon ang kanyang ama-amahan at nais nitong muling malatayan ang katawan ni Ruth na wala ng lugar para sa bagong mga pasa.

"Pero hindi mo naman naisip na pupunta pa rin tayo? How come?" Mula sa pagkakaluhod sa ibabaw ng puntod ay sumalampak ito, nanatili ang kaniyang mga mata sa magandang lapida kung saan naka-titik ang buong pangalan ni Ruth. "I just made one cause I love to. Kung hindi ko man maibigay rito, alam kong makikita niya kasi nasa Heaven na siya and things can be easily seen when you're up above."

Chapter 17 Bumukas ko ang bintana at hiningahan ang malamig na hangin. Ramdam ko ang kakaibang saya na matagal ko nang hindi naramdaman. Parang may bagong simula na dahan-dahang sumasalubong sa akin—bagong hangin, bagong araw, bagong Ruth.

Unti-unti itong humahakbang palapit sa kanya habang siya naman ay napapaatras ng kanyang mga paa. "R-Romano, let's settle this once and for all." "And how do you think of settling this, wife?" "Hayaan mo akong iuwi si Ruth ngayon---" "Subukan mong gawin at nang magkagulo-gulo na tayong lahat," anito, biglang dumilim ang mukha.

As I have given you my hand to hold So I give you my life to keep. Pagkatapos ko na magsalita si Marga naman. "Thomas and Margaritha would ask that you always treat yourself and each other with respect, and remind yourselves often of what brought you together today." he added. The Lord in his kindness strengthen the consent you have declared before the Church and graciously bring to fulfillment his blessings within you. What God has joined, let no one put asunder. May the God of Abraham, the God of Isaac, the God of Jacob, the God who joined together our first

“Oh, good. Kasi kung wala, ihahatid ko sana kayo.” Halos mapatalon si Neshara sa kinauupuan nang marahas na bumukas ang salaming pinto ng boutique. Galit ang mga mata ni Ruth. “Sinasabi ko na nga ba, may babae ka!” Bago pa siya makagalaw, sumugod na ito sa kanya at hinila ang kanyang buhok!

1 Corinthians 13:4-7: "Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It does not dishonor others, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres." Matthew 19:5-6: "For this reason, a man will leave his father and mother and be united to his wife, and the two will become one flesh. So, they are no longer two, but one flesh. Therefore, what God has joined together, let no one separate." Proverbs 3:3-4: "Let love and faithfulness never leave you; bind them around your neck, write them on the tablet o