Rwby Story

“พี่บูม จะไปไหนเหรอคะ?” “มีนัด ถามทำไม” “คือ…หนูมีไปออกค่าย สะ…สองวันคะ” “แล้วฉันจำเป็นต้องให้ไปมั้ย?” “ถ้าไม่ไป…รุ่นพี่ก็จะไม่ให้หนูผ่านกิจกรรม…ค่ะ” “แล้วแต่!” “ขอบคุณค่ะ” “เดี๋ยว! เธอจะไปไหน?” “พอดีพี่ๆที่คณะนัดให้ไปคุยงานค่ะ” “ที่ไหน??” “XX PUBค่ะ” “ว่าไงนะ!” “พี่บูม!!! อื้อออ” ชายหนุ่มรั้งร่างเล็กเข้าไปกดจูบ ก่อนจะขบเม้มลงบนซอกคอเธอจนเกิดรอยแดงราวกับว่าทำความเป็นเจ้าของเธอแบบนั้น “จะได้รู้ตัวไว้ว่าเธอเป็นของฉัน!”

ฉันกุมความลับของเธอแล้ว ดูท่าเธอจะหนียากสักหน่อยนะ ฉันมันพวกเกลียดการโกหกซะด้วยซิ เธอจะไปไหนไม่ได้จนกว่าฉันจะสั่ง!

She was deceived by people who were wolves in sheep's clothing and ended up dead on the operating table with both her eyes and uterus removed. However, God was kind enough to give her a second chance of life. She was gifted with ethereal beauty and a gaze that could kill. Every gesture and expression she made was as poisonous as opium poppy. Step by step, she laid out her scheme, swore to send people who murdered her down to hell and suffer in eternal doom. At the same time, she took great lengths to insinuate herself in the life of her ex-fiancé after breaking off the engagement in her past life for the douchebag. One day, she approached him with a seductive smile and said, "Mr. Gu, you might view me as wild and promiscuous, but in reality, I am a well-mannered lady. I am also loyal and faithful to my loved one. You will have to see past this facade in order to know the real me."

เมื่อความรักอยู่ในความลับ และความลับก็ซ่อนอยู่ในความรัก หัวใจของเรื่องนี้จะจบที่ตรงไหน

ฮาโล ทายาทตระกูลดัง เจ้าของสายการบินระดับโลกที่ตกหลุมรักสาวน้อยไร้เดียงสา “แม่ครับ ผมไปเรียนก่อนนะครับ” ฮาโลเอ่ย “ไม่กินข้าวก่อนเหรอลูก แม่ทำปลานึ่งของโปรดลูกไว้นะ” กอรักผู้เป็นแม่เอ่ย “ช่วงนี้ผมกินมังสวิรัตครับแม่” ฮาโลเอ่ย “มังสวิรัติ???? อารมณ์ไหน!!” “ผมชอบกิน ผักกาด!! ครับช่วงนี้” “ตามใจลูก แล้ววันนี้จะเข้าบ้านหรือเปล่า” กอรักเอ่ย “ไม่ครับ วันนี้ผมนอนคอนโดครับ มีนัด” ฮาโลเอ่ย ชายหนุ่มทายาทธุรกิจสายการบินชื่อดัง ขับรถสปอตคันหรูออกจากบ้านหลังใหญ่ ตรงไปที่หน้าโรงเรียนมัธยมเล็กๆแห่งหนึ่ง “กาดลืมของอ่ะหน่อย เดี๋ยวกาดรีบไปเอาก่อนนะ โรงเรียนจะเข้าแล้ว” หญิงสาวมัธยมหน้าตาน่ารักเอ่ยบอกเพื่อนสนิท เมื่อเธอลืมรายงานที่ต้องส่งไปวันนี้ซะสนิท “จะไปไหน!” “พี่ฮาโล!! กาดจะไปบ้าน..กาดลืมของ” “ขึ้นรถซิ เดี๋ยวพาไป” ฮาโลเอ่ย “เอ่ออ มะ..ไม่ดีกว่าค่ะ กาดไปเองได้” หญิงสาวหมุนตัวเตรียมจะเดินไปขึ้นรถวินที่จอดอยู่ไม่ไปล แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงดุดันเอ่ยขึ้น “ผักกาด”

ดินแดน ที่เป็นเหมือนคำจำกัดความ ขอบเขตของความเจ็บปวดสำหรับหญิงสาวที่แสนอ่อนหวานอย่างพาเพลิน เขาคือรักเดียวสำหรับเธอ แต่เพราะความแข็งกร้าวที่เขามี มันสร้างกำแพงสูงขึ้นเพื่อกั้นเธอเอาไว้แบบไร้เหตุผล

เมื่อความสนุกคึกคนองจนทำให้ก้าวพลาดทำลายชีวิตผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงอย่างไม่รู้ตัว เมื่อผลของการกระทำเผยออกมาในรูปแบบของเด็กน้อยตาดำๆที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เมื่อพ่อไม่ได้รักแม่ และแม่ไม่รู้จักพ่อ เรื่องราวความดราม่าในความรักจึงเกิดขึ้น

Grandpa Arthur Bennett was taken to court after being accused of using violence and coercion to commit rape. Yet I lounged at home, idly scrolling on my phone while watching a livestream. In my previous life, determined to uncover the truth, I had volunteered to serve as the plaintiff’s lawyer and investigated the case in depth. I had even contacted my brother, Ethan Bennett, praised as a genius lawyer, and urged him to defend Grandpa. But he believed the story I told was absurd—a lie meant to stop him, my best friend, and my mom from going on their trip to Moonlake together—and he blocked all my contact information. In the end, Grandpa was sentenced to life in prison and suffered a fatal heart attack in the courtroom. My family believed I had deliberately helped the plaintiff and disregarded my own kin. They blamed Grandpa’s conviction and death on me. When my Mom returned and saw Grandpa’s body, she collapsed in grief. Overcome with emotion, she got into her car and drove it straight into me, killing me. When I awoke with a start, I realized I had returned to three hours before Grandpa was taken to court.

My husband, Luca, had a childhood sweetheart named Sophia. Years ago, during a brutal gang shootout, Sophia shielded him from the worst of the bloodshed, and since then, she had suffered from severe PTSD. Because of that, Luca would push aside family business every year and fly to our estate on a secluded island off the coast of Sicily to spend three months “helping her recover.” “Victoria, she lost her mind because of me,” he told me. “I’m responsible for her. I hope you can be magnanimous.” So, I nodded. And eventually, I got used to the fact that every year, my husband would disappear for three months to fulfill what he called a moral obligation. That was until the day I flew in without warning to inspect the family’s money-laundering network on that island and saw him. In the town square, under the bright Mediterranean sun, Luca was standing there with a five-year-old boy by his side. “Papa, how long do we have to hide on this island?” the child asked. “I want to go to New York. I want to see the Empire State Building.” Luca laughed gently and scooped him up in his arms. With his other hand, he held Sophia’s. “Antonio, be good,” he said affectionately. “Papa’s position is… complicated. When you turn eighteen and pass the family’s initiation ceremony, I’ll kill that woman and her dead old man. Then, I’ll take you back to New York to inherit the entire Corleone family.” I stood in the shadows, unseen. Slowly, I lit a cigarette. The smoke curled around me as their voices drifted over, the conversation getting more vicious as it went. Sophia leaned into his chest, her tone sweet and coy. “Luca, I’ve been with you for seven years without a name or a title. How much longer are our son and I supposed to live like ghosts?” Luca sighed. “I don’t have a choice. The old man in the Corleone family is still alive. I married Victoria just to get her territory. Don’t worry. I’ve been adding something to her milk every day. She’ll never get pregnant in this lifetime. My family bloodline will only continue through you.” The last thread of reason in my mind snapped. In the six years of marriage we shared, I had been infertile. I’d taken countless hormone injections to stimulate ovulation. I’d knelt in church and prayed more times than I could count. Yet, all along, the devil poisoning me was my own husband. The initial shock faded quickly into rage. I crushed out my cigarette and pulled out my phone. Then, I dialed my uncle, the family’s clean-up man. “Uncle Rocco,” I said calmly, “Luca betrayed me. He betrayed the family. Order a coffin in the finest black walnut for me, and make it large, large enough to fit a family of three.”

Aku tak tahu harus mulai dari mana. Semua berjalan begitu cepat. Dalam waktu satu tahun, hidupku sudah berubah 180 derajat. Keluargaku hancur begitu saja. Segalanya berawal dari satu keputusan yang fatal, yang perlahan merenggut mereka satu per satu. Rasanya air mata ini sudah habis untuk menangisi kepergian mereka yang terlalu mendalam, sementara aku hanya bisa berdiri diam, menyaksikan semuanya terjadi tanpa bisa berbuat apa-apa. Namaku Azarea Andini Sanjaya atau biasa dipanggil zara, anak pertama dari seorang pengusaha properti di timur pulau jawa milik Ardian Sanjaya nama dari papaku . Sejak kecil hidupku selalu berkecukupan. Walaupun ada satu yang kurang, yaitu kasih sayang seorang ibu.