Ryunosuke Tanaka の小説・ストーリー

Kaya habang nakaupo siya sa coffee shop, palinga-linga siyang naghahanap ng lalaking tugma sa deskripsyon ng nakausap niya. Pag nagtagpo ang kanilang mga mata, parang hindi siya makapaniwala. Ang lalaking nakaitim at may malamig na aura sa harap niya ay malayong-malayo sa inaasahan niyang itsura. "Hello, Hiraya. Ako pala si Nexus." "Hello," sagot ni Hiraya, sabay abot ng kamay. Nang hawakan siya ni Nexus, halos matakpan ng malaking kamay ng lalaki ang buong kamay niya.

'It's good to meet you finally. Kasalukuyan akong nasa isang private resort para makipag-meeting kay Mr. Tanaka. Si Mr. Tanaka ay isang japanese magnate na matagal ko ng prospect na maging business partner. Kaya laking tuwa ko na pinaunlakan niya akong makausap siya ng gabing iyon over dinner. 'Nice meeting you too, Second Young Master.' Ganting bati rin nito sa akin habang nakikipagkamay.

bati ko sa kustomer. Ngunit parang napako ako sa aking kinatatayuan, biglang nanlamig ang aking katawan at namawis ang aking mga kamay. Nakasuot ang lalaki ng isang itim at mamahaling suit, ang buhok nito ay maayos na naka dyel at wala ni isang nakatabing sa kanyang nakaka-akit na mukha. Kapansin-pansin rin ang dalawang magkasunod na nunal sa ilalim ng kanyang mata. Kahit lumipas pa ang ilang taon, ang mukha ng lalaki ay ganon parin, maliban nalang sa lalong pag mature nito. Ang tikas ay ganoon parin, at ang eleganteng tindig ay buhay parin. Hindi ako nagkakamali, ang lalaking ito ay si Juancho Makoto Kirigaya.

Ngunit biglang may mga convoy pa ang dumating para sumali sa labanan. "Hulihin siya at itali.." boses na naririnig ko. Sa aking paglingon para sa bagong dating ay nakilala ko kaagad ang leader nila. Siya ay isa sa mga nangasiwa sa isla noon, si Kai Tanashi. Isang hapon na magaling sa pagsasalita ng tagalog. Siya ay may puting maskara na may pulang guhit sa kanyang kamay, isang maliit na taluktok sa tuktok ng kanyang ulo. Nakangiting lumabas siya mula sa pinto ng itim na Ford Raptor.

I run as fast as I can when I heared his car. "Ninong Lucas is here!" I said joyfully. I learn Tagalog language because of him, too. He's a Filipino and my father's assistant butler rank A or Alpha. Pinakamataas na ranggo sa organisasyon ng aking ama; Yakuza Yamashita. Lahing haponesa, pero may pusong pinoy. Ang tagapag-mana ng isang Yakuza Boss, Taro Yamashita.

Kanina ay sinundo nila ako sa bangko ni Kyohei na kaka-out lang rin sa trabaho nito bilang software engineer ng isang malaking Japanese technology company sa Pilipinas. Tahimik siyang kumuha ng isang slice ng pizza at dumungaw sa banda nila Ryan na nagtuturo ng karate. He's tall and extremely attractive. I can't blame the other Karateka girls who had a crush on him, and based on what Mahiro said, I knew he was still single. "Kila Dan ba matutulog si Akio, milabs?" Napatingin ako kay Mahiro na umiinom ng cola at pinunasan ang pawisan kong leeg at noo.

“Moshikashite nihonjindesu ka? Anata wa ryūchō ni hanashimasu. [Are you perhaps a Japanese? You speak fluently]” Napangiwi ako, gagi wala akong maintindihan. Baka tinatarantado na ako nito. Mahina siyang sinapak sa balikat ng kasama niyang babae. Saka mahinang natawa. Sabi na e, tinatarantado talaga ako. “Kanojo wa kawaikute gōjasudesu[She's cute and gorgeous]” Napipika na'ko. “Stop it, Akira. You're scaring her. Hi, I'm Yuki. She's Akira my best friend. My step brother Zero and her brother Tom” Naglahad siya ng kamay pagkatapos maipakilala ang mga kasama.

Hanggang sa sumuko ang katawan sa sobrang pagod, at hindi na kinaya ang hirap. Pawis na pawis itong patingkayad na naupo. Ipinatong ang mga braso sa tuhod. Nakangangang pinalaya ang paghingal, habang ang kanyang puso ay nagtutumulin sa pagtibok. Naalala niya si Ella. Si Ella ang nagyaya sa kanya na mag-enroll sila sa pag-aaral ng karate, sa ilalim ng pagtuturo ni Kunio Asaki.