Sa Aking Pagtanda Novels & Stories

sabat ko "Kahit na ikaw Chin ha!mas bata pa yun sayo matanda kana dapat alam mo na kung ano ang dapat at hindi dapat".pangaral nito "Oo na Ate".bored kong sabi "Hali na kayo..at lalamig ang pagkain".tawag saamin ni Mama "Opo ma".sabay naming ani ni ate ***** Sumigla ang Mukha ko ng makakita ako ng poster sa isang building na naghahanap ng secretary.

Hindi ako pwede magpasubok sa unang nilang pagsubok sa akin bilang itinakda. Nahinto na ang tunog, ito ay simbolong natapos na ang sampung minuto. Napaupo na lamang ako sa sahig at nadatnan nila akong nakayuko. Hinawakan ako ni Ysa sa likod. “Nasa simula ka pa lang. Hindi sagot ang pagsuko, tandaan mo iyan,” Sa pag-angat ko ng ulo, nakita ko silang nakatingin sa akin lahat.

Peligroso. Pinunasan ko muna ang labi bago ko nilihis ang flap. Nasilip ko agad ang makapal-kapal na papel—cream-white, watermarked, parang certificate ng ancestral land. Sa gitna, naka-bold ang title: “PERSONAL ARRANGEMENT AGREEMENT.”

For the first time that morning… I felt confused. No, not just confused. I feel disoriented. “What are you talking about?” I said sharply. He frowned slightly. Then he pulled out another page and slid it toward me. My name. My signature. Kyler Athienza. Clear. Precise. Exactly like the way I sign every legal document. My jaw clenched. “…This is fake.” Napakurap naman siya. “Fake?” “Yes.” Mas lumamig ang boses ko.

Sabi nya saakin "Paano ako nakakapunta diyan, alamo namang hindi ako makalakad! Makakapunta lang ako diyan kung bubuhatin mo ako. " Mapang inis kung sabi. Kita ko sa mukha nya ang pagka inis. Isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan nya bago nya ako lapitan at binuhat ulit. Dinala nya ako sa hapagkainan.

Lumapit ako para makasigurado at 8 nga talaga. Nang ilapag ko na ang order sa table nito ay nakita ko ang isang papel. May nakasulat dito at binasa ko. "Take good care of yourself love. Eat this. Alam kong hindi ka pa kumakain at nangangayayat ka na. Kumain ka sa oras please. Gusto kitang alagaan kahit malayo ako sayo. I'm sorry if I can't make that happen now. Always remember that I love you always."

sigaw ng matanda sakin "WALA AKONG PAKEALAM TANDA!" Sigaw ko rin at isang malakas na sampal nanaman ang binigay nito sakin. "Namumuro ka ng tanda ka! pag ako nakawarito pasasabugin ko talaga yang utak mo!" banta ko rito. Napansin ko ang tawanan nila at nanginig ang katawan ko ng itutok sakin ni Lito ang baril na pag aari ko.

napatahimik naman ako sa sinabi niya tama siya ”Tandaan mo to kahit na saan ako mapunta pagkatapos nito ay hahanapin kita, malaki ang utang na loob ko sayo Katanaya” Sasagot na sana ako sa kaniya pero napatingin ako nang may tumawag saakin “KATANAYA!”

'At natatakot akong masaktan s'ya' Napatingin ako sa aking palad. Lumitaw ang isang tanda at hindi ito maaari dahil oras na may makakita nito lalo na ang mga nilalang sa aming mundo, yari ako at ang taong kasama ko ngayon dito. Ang tanda ay isang puso at isang pana. Ang pana ay nakatusok sa puso. Wala itong kulay at guhit lang, tanda na may humalik na sa akin at hindi ito pwedeng magkaroon ng kulay dahil ibig sabihin no'n ay nahuhulog ako sa kan'ya.

Yung isa ang sabi tatawagan na lang ako Ngumisi siya sa akin, agad kong napansin ang malagkit niyang tingin sa akin. "Mag-aaply po sana ako ng trabaho. Kahit ano lang po. Kung meron pong vacant" "Sit down" Hindi ako kumportable sa mga ngiti at paraan ng pagtitig niya sa akin. Naupo naman ako, tumikhim at kinalma ang sarili. "Hmm.. 22 years old. Batang-bata!"