Novel & Cerita Sa Dulo Ng Walang Hanggan Lyrics

Hal a wala talagang forever nuh? Thanks sa pagsubaybay po. Uwahhh #DeadlySin be like

Everybody's laughing in my mind Rumors spreading 'bout this other guy Do you do what you did when you did with me Does he love you the way I can Did you forget all the plans that you made with me? 'Cause baby I didn't Muli kong tinipa ang gitara. "Papasok na ang dalawang models natin!"

Hanggang sa maging masaya ka Nandito ako, kahit pagod ako, subukan mo ulit, wag kang titigil Sana kahit mahirap, wag mong maramdaman na nag-iisa ka Nahirapan kang sakupin ang iyong hindi gaanong magagandang araw Hayaan mong samahan kita maghugas ng pagod mo Hayaan akong magpinta ng paglubog ng araw Iukit ang iyong pangalan doon Nakikinig sa iyo na magkwento Umiiyak na tumatawa Hayaan akong magpinta sa gabi Dalhin mo ang mga bituin Para samahan ang nasugatan mong kaibigan Hanggang sa maging masaya ka huh Hayaan akong magpinta ng paglubog ng araw Iukit ang iyong pangalan doon Nakikinig sa iyo na magkwento

Wag kang maawa sa iyong sarili 🎵 Isipin na wala ka nang silbi 🎵 Sa dambuhalang kalokohan, 🎵 Bukas sisikat din muli ang araw 🎵 Ngunit para lang sa may tiyagang maghintay, Kaya't kaibigan wag kang magpapatalo, 🎵 Kaibigan itaas ang noo, yeah. Dahil wala ring mangyayari, tayo'y walang mapapala 🎵 Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan, 🎵 May panahon para maging hari 🎵 May panahon para madapa, 🎵 Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵

*insert song for this part ~ Bulong by December Avenue 🎶"Hindi masabi ang nararamdaman Hindi makalapit Sadyang nanginginig na lang Mga kamay na sabik sa piling mo Ang iyong matang walang mintis Sa pagtigil ng aking mundo."🎶

Now playing: Hanggang Kailan By: Michael Pangilinan Akala ko sa'yo natagpuan Pag-ibig na walang hanggan Ang ating pagsasama Pinaglaruan ng tadhana Nagmahal ka ng iba Iniwan mo akong mag-isa Hindi ko maturuan ang pusong 'Wag magmahal ng tapat sa'yo Kahit pa, ako'y bahagi na lamang Ng nakaraan mo, oh 'Andito lang ako sa'yo Hanggang kailan aasa? Hanggang kailan magdurusa? Hanggang kailan? Hanggang kailan? Hanggang kailan aasa? Hanggang kailan magdurusa? Hanggang kailan? Hanggang kailan? Tanggap ko, ako'y muling masasaktan Pagdurusa sa piling mo'y pagdaraanan Ang tanging tanong ko lang Hanggang kailan?

sigaw ko, ang aking mga mata ay basa na ng luha ng poot ngunit nanatili akong nakatayo nang tuwid sa kaniyang harapan, hawak ang aking tiyan kung saan nararamdaman ko ang kakaibang pintig ng buhay. Ito ang aking huling paninindigan sa gabi na ito...ang paggamit ng kaniyang kawalan ng kaalaman tungkol sa nakaraan upang saktan ang kaniyang natitirang pride bilang isang bilyonaryong tagapagmana. Nakita ko ang kaniyang biglang pagkabigla sa aking mga salita, ang kaniyang kabilang kamay ay dahan-dahang bumaba mula sa aking panga habang ang kaniyang smartphone ay muling umilaw dahil sa isa pang papasok na mensahe mula sa hindi kilalang numero.

“Hindi ba tapos na si Lolo? Medyo naging abala lang ako kagabi kaya nahuli ng gising.” Ang linya niyang iyon ay puno ng double meaning na agad nagbigay ng kakaibang imahe sa isipan ng lahat. Halos sabay-sabay ang tingin nila kay Angela. Mula sa anggulo ni Don Alacoste, agad niyang napansin ang mga marka sa leeg ni Angela. Napangiti ito at sinabi, “Jix, pakiluto nga ang bird’s nest na dinala ko mula Indonesia. Para kay Angela.” Natigilan si Angela, halos mapalunok. “Maraming salamat po, Lolo.”

Oh, I've been shaking I love it when you go crazy You take all my inhibitions Baby, there's nothing holdin' me back You take me places that tear up my reputation Manipulate my decisions Baby, there's nothing holdin' me back There's nothing holdin' me back There's nothing holdin' me back Napuno kami ng tawanan sa loob habang nagkakantahan. Naging maliit na club ang kinaroroonan namin dahil sa ingay naming dalawa, hanggang nga sa makarating na kami sa paroroonan namin. Dali-dali kaming dumiretso sa arcade at naglaro roon. Mas gusto namin ang ganito kaysa manuod sa sine at maupo buong oras, napakaboring.

“Ang bastos ko na tuloy. Kasalanan niya ‘to!” Napatingin ako sa kawalan, parang kausap ko siya kahit wala naman siya sa harap ko. “Kung hindi ka kasi ganyan ka—” napahinto ulit ako. “—ganyan ka ano?” sabay taas kilay ko sa sarili ko. Tapos bigla akong napahawak sa noo ko. “Sky… wala na. Finish na. Wala ka nang pag-asa.”