Sabi Ng Mama Mo の小説・ストーリー

Saad nito bago sumakay sa sasakyan at umalis. Lumabas si mama na may dala-dalang isang balot ng sitsiriya, "Hindi ka sumama sa papa mo?" tanong nito na agad kong sininghalan. "Mama! Papunta ang mga iyon sa sabungan, anong gusto mo? Makikipag sabong din ako dun?" Tinawanan lang ako ni Mama sa sinabi ko, "Bonding niyo na din." Sabi pa niya. "Ang tagal mo kayang nawala, malamang, miss ka namin. Hindi ka pa sumama dun." Sambit pa niya.

sabi ko. "ohh s'ya. Come to mama." sabi ni mama. Lumapit ako sa kanya at yumakap na ako sa kanya with matching kiss sa pisngi. "alis na po ako." "mag-ingat ka. Ikamusta mo na rin ako kay justine." bilin ni mama. Tumango lang ako kay mama at pinaandar na ang kotse ko. ~~~~~

Sabi ni Mama Nakita ko ang mu-munting luha sa mata niya. "Alam niyo ang sarap ng talong with toyo. The best ito Mom!" pagiiba ko ng topic. Nakatingin ang lahat habang nagsasalita si Mom kaya iniba ko ang usapan dahil ayokong malungkot. Gusto ko man umiyak at maging malungko ngunit hindi na pwede, ayoko makita nilang hindi pa ako,Okay.

sabi ni Mama habang yakap ako. Sa mga sinabi ni Mama, unti-unti akong nakaramdam ng kapayapaan sa aking kalooban. Ang bawat salita niya ay parang gamot sa sugat na matagal nang bumabagabag sa akin. Alam kong marami pa kaming haharapin, pero ang presensya niya ay sapat na para maramdaman kong hindi ako nag-iisa.

sabi ko "Uuwi kaba mamaya?" sabi ni mama "Hindi alam ma, tatawagan nalang kita." sabi ko "Sige anak ingat kayo." sabi ni mama "Ma gamitin niyo muna pera ko jan para may ulam kayo mamaya." sabi ko kay mama "Sige anak salamat." sabi ni mama "Ma anong salamat." sabi ko "Wala anak basta salamat." rinig kong nanginginig ang boses ni mama

sabi ni dad "By the way honey is there someone in your womb? I'm excited to be a grandmother." sabi ni mama sakin kaya agad akong nabulunan sa sinabi niya Inabotan ako ng tubig ni vrion. "Are you okay honey?" tanong ni mama at tumango ako "Maybe he/she will call me mommyla, mamala, lola- "Mom stop." seryosong sabi ni vrion agad din huminto si mama

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Plastic sabi na nga ba at sa kabila ng mala-anghel nitong mukha ay nagtatago ang masamang ugali . Hindi nito maipakita na masaya ito at napagalitan na siya ,dahil hindi magiging effective ang pagiging pathetic nito"Miss Carla ako na ang humihingi ng pasensiya .Hayaan niyo at kakausapin ko ."ang sabi ng Mommy niya sa nailing sa Ina ni Dianne .

sabi ni Mom. Hindi ko na na kakayanang makinig sa mga pang mamaliit nila sa akin. Nag excuse na ako at pumasok sa kwarto ko, maliit lang ito kumpara kay Brianna, may walk-in-closet ito at sariling cr habang ako isang maliit na cabinet lang at nakikigamit ng cr ng mga maid.

Nang bigla niyang maalala na nasa bingit sila nang kamatayan kanina,dahil sa kagagawan ng kanyang ina. Buti nga sa kanya ang nangyari!' Wala siyang kwentang mama!' Ang galit na sabi ni Sabrina sa kanyang sarili bago niya hinawakan ang kamay ng kanyang lola at sinabi: Buti pa ang lola ko,mahal na mahal niya ako,hindi tulad nang mama ko!' Na pera lang ang gusto niya!' Tama nga si papa,kaya siya iniwa ni papa dahil pangit ang ugali niya!' Ang dagdag pang sabi ni Sabrina.