Sabi Ng Mama Mo นิยาย & เรื่องราว

Gayunpaman natuwa ako kasi makakausap ko si Daddy, nagbabakasakali akong mapapayag ko ito sa kahilingan ko. Kapag sa kinilala kong ama mas komportable akong kumilos. Kaysa kay Mommy, na tila galit sa mundo. Hindi malaman kung pinaglihi ng Abuela namin sa sama ng loob si Mommy, kasi laging galit sa paligid kapag hindi niya type ang kaharap na tao. “Daddy, pwede po kitang makausap?” sinalubong ko ito. Pinasadahan pa ako ng tingin ni Daddy, pagkatapos huminga ito ng malalim.

sabi ko nmn sakanya "naku anak same tlga kayo e. Hindi niyo ako mabibigyan ng apo pero Ayos lang basta ikakasaya niyo lang ayos nako." sabi nmn ni mommy kaya niyakap ko nmn siya "thank you mommy girl"I said at hinalikan ko nmn pisnge niya

sabi ni mommy "Hindi naman talaga ako bully dati mommy. Na trigger lang din dahil kay Niko. Pinanganak akong mabait pero hindi ako pinanganak para ibully lang. Kaya lahat ng ginagawa n'yang pambu-bully sakin non, ginagawa ko," Sabi ni Pat "Dito ka kay daddy nak. Gamutin natin ha." "Ayoko po." "Anak mas lalong lalala at sasakit yan pag hindi natin agad ginamot. Sige ganito after natin gamutin ang sugat mo, I'll buy new toy for you and I'll buy ice cream."

sabi pa ni Keiron “Nako Sha-sha wag kanang mahiya dumaan din kami sa ganiyan.” sabi nito kaya napatingin na ulit ako sa kanila at pilit na ngumiti. Napatingin ako kay Mama na nakangiti lang saamin kaya nawala ang hiya ko. Makita ko lang ang ngiti ni Mama ay parang nawala ang hiyang nararamdaman ko. Iba talaga ang tama saakin ni Mama kilalang kilala niya ako.

"Kung interesado ka sa akin, uunahan na kita. Hindi kita type. Wala kang sense of fashion. Look at your haircut. Hindi bagay sa suot mong salamin sa mata. And ang messy mo pa magkape. Iinom ka na nga lang ng kape, namantsahan pa ang damit mo." Yumuko naman ito at namilog ang mga mata nang makitang may mantsa nga. Napaikot ang kanyang mga mata nang nagpapanik na kumuha ito tissue sabay sabing ; "Lagot ako nito kay Mommy. Mapapagalitan ako ni Mommy!" Gosh! Mama's boy pa. Hindi katulad ni Vioxx na may sariling disisyon at kayang salungatin kahit ang ama pa nito.

Lumala ang kondisyon ng anak ni Sabrina at hindi naging matagumpay ang pagsasalba rito. Bago ito bawian ng buhay, nagtanong ito sa kaniyang ina habang lumuluha, “Ma, bakit gustong-gusto ni papa si Isabella kesa sa ‘kin? Dahil ba hindi ako sapat para sa kaniya?”

sabat ng kanayng mama Ngumiti siya. Simula nang dumating sina Mama at Tito Felix galing Paris, ngayon lang sila nagkaroon ng pagkakataong mag-usap nang harap-harapan tungkol sa kanilang relasyon. Nakagaan ng pakiramdam na tanggap na niya ang relasyon ng dalawa. Everybody deserves to be happy — especially her mama.

“Alam mo ba kung nasaan ang ama niyan?” “Alam ko po na si Oliver Calderon ang tatay niya sabi sa akin ni ate. Hahanapin ko po siya mama.” “Paano kung hindi niya tanggapin?” Saglit na napa-isip si Sanya Mae. Paano nga pala? “Bahala na po mama.” Atubiling sagot nito. “Obligasyon rin po niya ang bata. Dapat alagaan niya ito.”

naiiyak na sabi ng ina. "Wala akong ibibigay na pera sa iyo simula ngayon, Joanna. Kahit isang sentimo. Ayusin mo ang buhay mo. Kung ayaw mong hiwalayan ang lalaking 'yon ay desisyon mo 'yon pero wag ka nang lumapit sa amin ng iyong ina para humingi ng kahit anong tulong". sabi ng ama. "Simula ngayon, kung ayaw mong makinig sa kahit anong pangaral namin sa iyo ay huwag ka nang pumunta rito." dugtong nito at tumalikod pabalik sa kanilang kwarto.

rinig kong puri ni Mama sa kambal at kay Gabion. "Mommy! Mommy! We miss you," sigaw ng kambal nung makita ako at tumakbo papunta sa akin kaya yumuko ako para sakanila, yumakap sila at h*****k sa akin. Nilahad ko ang mga braso ko at niyakap sila. Damn namiss ko sila ng husto! "Salamat sa pag-aalaga sa anak ko," rinig kong saad ni Mama kay Gabion.