Sabi Ng Mama Mo Novels & Stories

Yung lalaki naman ay mukhang isang Afam, unang kita ko pa lang alam ko nanf ibang lahi 'to. "Maupo ka, 'nak." Puwersahan pa ng ako ni mama na pinaupo. At nang muli kong balingan ng tingin ang babaeng kaharap ko na ay umiiyak na ito. "B-bakit po? Ma? Sino ba sila? At saka, nasaan po si papa?" Tatayo pa sana ako pero nagsalita na ulit si mama.

Grabe, ang tapang at talas pala ng dila ng kanyang biyenan! ‘Wow, my mother-in-law is savage!’ isip ni Sabby habang nakangiti. Ramdam na ramdam niya na may kakampi na siya, at hindi na siya mag-iisa sa laban na ito.

Sabi ko " Sorry anak, kung sana may magagawa ang mommy ede, sana hindi kita mailalagay sa sitwasyong iyan, alam mong sobra kitang mahal kaya sabihin mo lang sa akin kung nahihirapan ka jan ha??" Anito.

Bestfriend Sabi sa akin ni Mommy noon na maging matapang ako kapag dumating na daw ang panahon na mag isa na lang ako, Ito na yung panahon na yon, mag isa na ko at matapang kong hinarap ang buhay ng ako lang mag isa.

Parang may punyal ang paulit-ulit na tumutusok sa dibdib ko. "This sadness that Anya feels... Sometimes I think that it can be cured by... a father's love... but!" She suddenly smiled and looked at me. "But because of Mommy's love, I'm being cured! You always cure my sadness and fill it with your love!" she said happily ngunit hindi ako napangiti no'n.

Si Mama. Sinamaan naman ni Papa ng tingin si Mama, "anong malayo?! Hindi mo ba nakikita mang na matangos ilong ng apo ko." "Matangos ang ilong ng apo ko pero ang saya hindi! Nako, pang... 'Wag mo nang bulahin ang sarili mo." "Subra ka, Mang. Baka nakalimutan mong dahil sa matangos kong ilong kaya mo ako nagustuhan."

sabay naming sabi ni mama. "Ba't ka umiiyak?" Tanong sakin ni mama saka ako nilapitan. "Ma, please don't be mad at m-me." Nakikiusap na pahayag ko sa ina ko. "Anong nangyari?" Nag-aalala niyang tanong sakin. "Ma, 'di ko sinasadya. M-ma, I made a mistake." Umiiyak na sumbong ko sa nanay ko.

seryosong sabi ni mama. Hays! ayan na naman, nakakatakot na naman ang awra niya. I let out a loud sigh. "Opo... Totoo ang lahat ng sinabi ni Zik, Mahal ko po siya at mahal niya rin ako. mahal namin ang isa't-isa mama." kinakabahang sagot ko. *Gulped* Kinacareer ko na rin talaga ang pagiging malandi at ang pagiging makapal ang mukha. >< Isip ko.

Sabi ni Kiba sa ina. Napailing naman ang mama nito habang abala sa paglalagay ng pagkain sa plato ng dalawa. "Sariling pera mo iyan. Para sayo yan kaya gastusin mo para sa sarili mo." "E kagustuhan ko naman na bigyan kayo ng kung anong mayroon ako."

Hindi naman ako pinalaki ng magulang ko na mababaw, baka siya pinalaking ganoon. "Iyan lang ba ang pinunta mo rito? Kung sasagutin ko ba iyang tanong mo ay mabubuhay ka ng payapa?" Sarkastiko ngunit kalmado kong sabi. You won't notice that I am talking sarcastically because I am talking calmly with a huge smile on my face. Ang sabi ni Mama, ngiti ang pinakamabisang panlaban sa mga taong ma-a-attitude na tulad nitong babae nasa harapan ko.