Sabi Ng Mama Mo Novels & Stories

Si Mama. Sinamaan naman ni Papa ng tingin si Mama, "anong malayo?! Hindi mo ba nakikita mang na matangos ilong ng apo ko." "Matangos ang ilong ng apo ko pero ang saya hindi! Nako, pang... 'Wag mo nang bulahin ang sarili mo." "Subra ka, Mang. Baka nakalimutan mong dahil sa matangos kong ilong kaya mo ako nagustuhan."

sabay naming sabi ni mama. "Ba't ka umiiyak?" Tanong sakin ni mama saka ako nilapitan. "Ma, please don't be mad at m-me." Nakikiusap na pahayag ko sa ina ko. "Anong nangyari?" Nag-aalala niyang tanong sakin. "Ma, 'di ko sinasadya. M-ma, I made a mistake." Umiiyak na sumbong ko sa nanay ko.

seryosong sabi ni mama. Hays! ayan na naman, nakakatakot na naman ang awra niya. I let out a loud sigh. "Opo... Totoo ang lahat ng sinabi ni Zik, Mahal ko po siya at mahal niya rin ako. mahal namin ang isa't-isa mama." kinakabahang sagot ko. *Gulped* Kinacareer ko na rin talaga ang pagiging malandi at ang pagiging makapal ang mukha. >< Isip ko.

Sabi ni Kiba sa ina. Napailing naman ang mama nito habang abala sa paglalagay ng pagkain sa plato ng dalawa. "Sariling pera mo iyan. Para sayo yan kaya gastusin mo para sa sarili mo." "E kagustuhan ko naman na bigyan kayo ng kung anong mayroon ako."

Hindi naman ako pinalaki ng magulang ko na mababaw, baka siya pinalaking ganoon. "Iyan lang ba ang pinunta mo rito? Kung sasagutin ko ba iyang tanong mo ay mabubuhay ka ng payapa?" Sarkastiko ngunit kalmado kong sabi. You won't notice that I am talking sarcastically because I am talking calmly with a huge smile on my face. Ang sabi ni Mama, ngiti ang pinakamabisang panlaban sa mga taong ma-a-attitude na tulad nitong babae nasa harapan ko.

Saad nito bago sumakay sa sasakyan at umalis. Lumabas si mama na may dala-dalang isang balot ng sitsiriya, "Hindi ka sumama sa papa mo?" tanong nito na agad kong sininghalan. "Mama! Papunta ang mga iyon sa sabungan, anong gusto mo? Makikipag sabong din ako dun?" Tinawanan lang ako ni Mama sa sinabi ko, "Bonding niyo na din." Sabi pa niya. "Ang tagal mo kayang nawala, malamang, miss ka namin. Hindi ka pa sumama dun." Sambit pa niya.

Sabi ni Mama Nakita ko ang mu-munting luha sa mata niya. "Alam niyo ang sarap ng talong with toyo. The best ito Mom!" pagiiba ko ng topic. Nakatingin ang lahat habang nagsasalita si Mom kaya iniba ko ang usapan dahil ayokong malungkot. Gusto ko man umiyak at maging malungko ngunit hindi na pwede, ayoko makita nilang hindi pa ako,Okay.

sabi ni Mama habang yakap ako. Sa mga sinabi ni Mama, unti-unti akong nakaramdam ng kapayapaan sa aking kalooban. Ang bawat salita niya ay parang gamot sa sugat na matagal nang bumabagabag sa akin. Alam kong marami pa kaming haharapin, pero ang presensya niya ay sapat na para maramdaman kong hindi ako nag-iisa.

sabi ko "Uuwi kaba mamaya?" sabi ni mama "Hindi alam ma, tatawagan nalang kita." sabi ko "Sige anak ingat kayo." sabi ni mama "Ma gamitin niyo muna pera ko jan para may ulam kayo mamaya." sabi ko kay mama "Sige anak salamat." sabi ni mama "Ma anong salamat." sabi ko "Wala anak basta salamat." rinig kong nanginginig ang boses ni mama

sabi ni dad "By the way honey is there someone in your womb? I'm excited to be a grandmother." sabi ni mama sakin kaya agad akong nabulunan sa sinabi niya Inabotan ako ng tubig ni vrion. "Are you okay honey?" tanong ni mama at tumango ako "Maybe he/she will call me mommyla, mamala, lola- "Mom stop." seryosong sabi ni vrion agad din huminto si mama