Sabi Ng Mama Mo の小説・ストーリー

Sabi ko sabay tayo at lumapit kay mama para halikan siya sa pisngi. "Oh siya! Bilisan mo na at baka mahuli ka pa sa unang araw mo sa SIA!" Sabay tulak ni mama saakin palabas ng bahay. Napanguso naman ako sa ginawa niya pero tumawa lang si mama. "Bye ma! Bye pa!" Sabi ko sabay halik sa litrato ni papa na nasa tabi ng altar namin.

Sabi ni papa. "Tei, sabi mo kanina ka pa na ho-horny!" "Ma, pa, ang tanda niyo na! At isa pa, umalis na nga kayo. Ang SPG niyo ah!" Reklamo ko. "Ano naman? May asim pa naman itong mama mo ah?" sabi ni mama at natatawa si papa sa kaniya. Agad kong tinakpan ang tenga ko at bumalik nalang sa sofa. Jusko! Ayaw kong marinig. Please lang. Stop that ma!

Napapasabak ako sa englishan lintek na yan. "Ngayon ko lang po nakita face mo, Mommy.You're really beautiful, Mom." Saad n'ya na lalong ikinangiti ko.Buti pa yung anak magaling magpangiti ng babae yung isa kasi jan mambwisit lang ata alam.

tanong ni mama na kakalabas lang gn bahay kaya nabaling ang tingin namin sa kanya. Aba! Suot ni mama ang favote floral bestida n’ya. Mukhang hindi lang si Sage ang nagpapalakas kundi si mama rin. “Good evening po, ma’am,” magalang na pahayag ni Sage saka s’ya nagmano kay mama. “Magandang gabi rin, hijo. Oh s’ya, pumasok na kayo nang makakain na tayo,” pahayag ni mama.

sabi ko "Itong pera na ito ay labas na ako dito. Para sa inyo lang to mga anak. Sa allowance niyo, sa gastusin niyo, bayad sa kuryente, pambili ng pang araw-araw niyong pagkain pero ako? Hindi. Wala ako dito mga anak kaya sana maintindihan niyo." sabi ni mama "Anong ibig mong sabihin ma?" tanong ni Inez at napatingin ako kay mama at sinenyasan siya na huwag sabihin na hiwalay na sila ni papa.

ISANG mahabang sermon ang narinig ni Nami sa kanyang Mommy Mabi nang dalhin siya nito sa lugar na walang taong makakarinig sa kanilang pag-uusap. "I just want my daddy, mommy. Is that too much to ask? Is it wrong to meet him?" Sunod-sunod na tanong ni Nami sa kanyang mommy na kitang-kita ang malungkot na ekspresyon sa mukha nito.

He's here. "Sabi's here anak." Sabi ni Mama. "I really think that you need to talk to each other. Patch things up. We missed Sabino in the family, anak. Please, fix whatever it is." Kinuha ni Mama si Papa at naiwan kaming dalawa. I love how supportive my family is pero hindi pa ako handa sa ganito. I am avoiding Sabino, still. Kaya nga kahit noong nalaman kong nandito siya, hindi ako nagpupunta because I still don't know what to say to him.

Naiintinidhan mo? AKO: Opo, naiintindihan kop o, ma’am. MAMA: Madali ka lang naman palang kausap. See you in a bit, Jossa :) Kinain na nang kaba at takot ang katawan ko sa huling message niya. Hindi na ako nakapagtipa pa ng mensahe dahil nauna nang tumulo ang luha ko. Bakit may kakaiba akong nararamdaman… bakit parang may hindi magandang mangyayari mamaya? Tama ba na pumunta ako roon?

dagdag ko, mas mababa ang boses, “may mali sa kanya.” Napakunot ang noo niya. “Anong ibig mong sabihin?” “Hindi siya normal,” sagot ko agad. “Masyado siyang kampante.” Tahimik si Mommy sa nakikinig. “Kung ibang babae ‘yan,” patuloy ko, “matatakot. Mahihiya. Magpapakabait. Napailing ako. “Pero siya?” Napangisi ako nang bahagya. “Mas lalo pang lumalaban.”