Puke Ni Mama 소설 & 이야기

Pumiglas ako sa pagkakayakap ni Mama at pinunasan nito ang luha ko. “Ma. Alam ko na po kung sino yung pumatay sa inyo. Sa wakas nahanap ko na siya, kaso lang hindi ako nakaganti... At parang hindi ko rin kaya gawin na saktan yung taong ‘yon!l,”salaysay kong paliwanag kay Mama habang umiiyak. “Psshhh... Maghanap muna tayo ng mauupuan bago ka magkwento.”sambit ni Mama sa akin.

napansin ni mama na may namumuong luha sa mga mata ko kaya naman ay niyakap nya'ko. “I know it's not easy to move on son, but sometimes we need to learn how to forgive and forget, our life is meaningless without any trials. Alam ko'ng matatag ka at alam ko'ng mabuti kang tao at wala kang sinasaktan o inaapakang tao” pagpakalma sa'kin ni mama. Naantig ang puso ko sa mga sinabi ni mama kaya hindi ko mapigilang mapaluha.

masungit na wika ni Papa Sylas. Nakasimangot naman ako. “No, I want banana pancake!” Napanguso pa ako. Narinig kong tumawa si Mama. Tapos, lumapit siya at hinalikan ako sa noo. “Sige na, ipagluluto kita.”

Bata pa naman ako, kung hindi next year edi next life este hanggang sa pwede na. “Kumain kana ba? May pritong manok diyan, bigay ng tita mo. Kumain kana at magpahinga.” “Si kiana?” “Tulog na.” “Bukas na lang, Ma. Inaantok na rin kasi ako. Bukas na lang ako kakain.” Lumambot ang ekspresyon ni mama. “Sige na. Magpahinga kana.” “Goodnight.”

kwento ko na ikinanuot ng noo ni Papa. "You mean, that woman came to see Soren to get money? What a pathetic b*tch," Mama spoke. Hindi na niya siguro mapigilan ang inis kaya nagsalita na siya. Bumuntong-hininga lang ako at hindi na umimik.

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Matagal bago nakasagot sa akin si Mama, nag-isip muna siya at pinilit na ngumiti. "Anak, may mga bagay na dapat kaming lang ni Papa mo ang nakaalam. Basta ipangako mo sa akin na balang araw ay magiging sikat ang sabon natin ha at tatawagin mo ito sa pangalang "Unique Whitening Soup" naintindihan mo?!" ani ni Mama. End of Flashback.

wika ni Mama Umiling ako nang mabilis. "Ma, sapat na po si Liovie sa akin. Tsaka hindi porket single mom ako e hindi ko na nagagabayan ng maayos si Liovie. Hindi ako nagkulang ng pag-aalaga at pagmamahal sa anak ko. Wala na po akong balak maghanap ng iba. Ang focus ko lang po ngayon ay ang paggaling niyo at ang pag-aaral ng anak ko." "Pero hanggang kailan?" giit ni Mama

Pahamak na dila to. "Mukhang nagugustuhan mo-." napaharap ako kay may mommy. "Hindi ah. Never kong magugustuhan ang pangit na yun." putol ko sa sinasabi niya. "Hindi naman yung pangit na tinutukoy mo ang sinasabi ko. Yung luto niya ang tinutukoy ko." pagpapaliwanag ni mommy. "Oo naman mommy. Yung luto niya lang ang nagugustuhan ko."

tugon naman ni Mama, kasabay ang paghalik sa pisngi ko. "Romeo, Anak, 'wag mong pabayaan ang Anak ko hah? At iyong bilin ko, 'wag ninyong kalimutan," madiin pang sabi ni Mama. Napakamot sa ulo si Romeo, kanina pa kasi paulit-ulit si Mama. "Opo Ma, 'wag po kayong mag-alala. Walang mabubuo," nakangiting sagot nito. Malakas na tapik sa balikat ang naging tugon ni Mama.