Sa pag-iisip tungkol sa mga huli na pagsisisi quotes, kaagad akong naisipan ng mga mensahe na nagsisilbing paalala sa ating lahat tungkol sa mga desisyon na ginagawa natin sa buhay. Ang mga katagang ito ay may damdaming bumabalot sa ating puso, parang isang malamig na hangin na dumapo sa ating balat kapag naiisip natin ang mga pagkakataong naisip natin na ‘kulang’ tayo sa oras. Nakikita ko ito sa mga tao na nagsasabi ng mga katagang ‘Huwag mong hayaang lumipas ang mga pagkakataon’ o ‘Bumalik ka sa mga bagay na talagang mahalaga.’ Bakit? Kasi madalas, sa huli, maiisip natin na may mga bagay tayong hindi natin nagawa, mga tao na hindi natin nakasama, o mga desisyong hindi natin pinili na gawin.
Ang mga quotes na ito ay may ibang muka depende sa sinumang tao ang nagbabasa at naranasan ang ganitong pagsisisi. Sa mga hindi pa nakakaranas ng malalim na pagsisisi, para lang silang mga magulong salita—ngunit sa mga nakaranas na, tila isang uri ng wisdom na nakabukas sa mata. Dumating na ang mga ideya na ang pagkakataon ay tila hindi natutulog, at kami ay palaging umaasa na muling maibabalik ang mga pagkakataon sa buhay. Nakakakilig at nakakalungkot ang isipin kung anong mga trahedya o tagumpay ang naghiwalay sa ating mga desisyon.
Kaya naman, ang mga quotes na ito ay nagbibigay-inspirasyon sa akin na pahalagahan ang bawat sandali. Kung ano ang mabuting gawin ngayon ay mas mabuti kaysa sa pag-aalam sa huli na hindi ito naging kasaysayan. Ang mga rekoleksiyon na ito ay tila nagiging daan sa mga tao para magmuni-muni at makahanap ng mga sagot, nagiging mga gabay na nagsasaad, ‘Huwag mag-atubiling ipahayag ang iyong nararamdaman,’ dahil sa huli, tayo ay mga nilalang na may damdamin, at ang ating mga desisyon ay dapat na buo at tapat sa ating tunay na pagkatao.