Sad Quotes About Pain In Life Novels & Stories

PAINFUL LOVE CHAPTER 8 "Pa-alis na si carmela sa lugar kung saan pinahiya siya ni Daniel sa maraming taong naroon, Walang tigil ang pag-agos nang kanyang mga luha,At bigla niyang Naalala ang kanyang ina na lagi siyang pinagsasabihan. "Inay, Bakit ba kasi bigla kanalang nawala inay, Ang hirap ng buhay ko ngayon inay, Hirap na hirap na ako sa kalagayan kong ito.

Dahil sya daw ang taga pag mana nito dahil nag iisang anak lang siya. Tuluyan na ngang umalis sina zach at bryl pag tapos ng pang aasar ko sa kanila. We're here ni amara para mag saya hindi para ma bwiset. I don't want to ruin our day kaya naisip ko sila nalang ang pag tripan ko para mawala yung inis ko. We're just getting started!. Saad ko sa aking isipan. ALL RIGHTS RESERVED|I do not allow my work to be used or adapted in any way without my permission.

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

Kadalasan ay ayaw ko na pumapasok dito dahil pakiramdam ko ay unti-unti rin na nalalagot ang natitira ko na tapang para sa sarili ko. Hindi ko alam kung kailan matatapos ang sakit na nararamdaman ko o kung mawawala pa nga ba ito. Hindi ko alam kung may buhay pa ba na naghihintay para sa amin ng mga anak ko nang wala si Colton sa amin. I am slowly falling into the pit of despair and darkness. And I am drowning into my own sorrow and pain. And right now, I don’t even know how I can survive this.

"Naisip ko, sana ako na lang ang nawala at hindi na ang anak ko, ang bata-bata niya pa kasi. Sana ako na lang ang nakaranas ng sakit na pinagdaanan niya noon." "Hindi ko man alam ang pakiramdam mawalan ng anak... at hinding-hindi ko gugustuhing maranasan pero minsan na akong nawalan ng Ina at napakasakit noon. Hindi talaga biro ang mawalan ng mahal sa buhay, kahit ilang taon na ang lumipas, pakiramdam ko ang sakit-sakit pa rin." Tumango siya bilang pagsang-ayon. "In truth, the pain in our hearts will not go away, we will just get used to living while carrying that pain."

Hindi ko alam kung may magic ba siya o ano, pero nagpapasalamat ako sa kaniya. Nanatili lang kaming ganito ng ilang minuto. Hinayaan niya lang akong yakapin siya. Nang namanhid ang mga binti ko ay kumalas ako sa yakap niya. Nakakapagod tumayo ng matagal pero mas nakakapagod kung lagi kang malungkot at hindi makawala sa lungkot. Because for me, sadness can kill a person. Sadness is the source of evil to our lives.

I am hoping it will help me ease the pain that is racking my body. Why do I have to suffer like this? Worse, I have no one to blame. Everybody adores happiness more than suffering. For them, life is a colorful painting full of calm and happy colors, similar to a blooming colorful flower. However, for me, life is excruciatingly painful. Even if there are some good moments in our lives, we will feel the fear of pain so that it will not last long. It will never last long. Every moment of our lives is filled with pain that we wished to end but couldn't.

Na habang tahimik lang niya akong pinapanood na umalis noon, ako 'yung sinisigaw ngayon ng mundo. Gusto kong maramdaman niya 'yung bigat ng pagkawala ko. Yung alam niyang hindi na siya bahagi ng kahit ano sa buhay ko. Na habang ini-enjoy niya 'yung mga bagay na akala niya 'di ko na mararating, I turned that pain into something unstoppable and he'll never be able to touch it.

sagot ko naman. “I’m sorry,” he whispered “That must’ve been hard.” dagdag pa niya. Napangiti ako ng mahina at tinignan siya “It’s fine. It’s been years.” sagot ko. “Doesn’t mean it hurts less,” he said. And that… that hit me harder than I expected. “Sometimes,we learn how to live with the pain. But we never really let it go.” he continued Tahimik lang ako. Kasi totoo ang sinabi niya. “You sound like someone who knows a lot about pain,” saad ko, half-teasing but half-serious.

Pagsumbong nito at nagbugtong hininga si Dwayne. “I gotta go, princess.” He said and I nodded. He walked away from me. Nilingon n'ya ako at ngumiti s'ya. Ibinalik nya Ang tingin sa dinadaanan at patuloy na naglakad. Nagbugtong hininga ako nang Hindi ko na makita. “A one beautiful smile can really hide thousands of pain.” I bitterly said while thinking about what happened to Dwayne's. We share the same pain. We experience the same traumatic incident. Nilamon kami Ng galit at paghihigante. Wala kaming nagawa sa pagkamatay ng pamilya namin ngunit iba na ngayon.