Sad Pain Quotes Novels & Stories

Tumango na lang ako at naupo nang ‘di kalayuan sa kanya. “I will go straight to the point. I’m really, really sorry, Althea,” emosyonal na wika niya, at may nagbabadyang mga luha. Parang piniga ang puso ko nang marinig ang sabi niya. Kakaiba talaga ang pakiramdam kapag narinig mo ang sorry na matagal mong hinintay—it’s bittersweet.

“May mga bagay pa ring kahit anong yaman mo na, hindi mo pa rin makuha-kuha.” “Parang si Ruby Lane, gano’n?” I teased. I know that I should be acting and speaking seriously when he was this sad and all that, but I just cannot. Pakiramdam ko kasi kapag malungkot iyong usually ball of sunshine sa isang team, pamilya, o barkada, you suddenly felt this urge to make them smile and happy again.

" sabi ko agad niyang hinawakan ang kamay ko "I won't tell you "don't be sad" or "cheer up" 'cause I know you will not feel better with those words. But, I want to tell you that your feelings are valid and please let it out to me. Whether it is about your frustrations or your anger. I'm willing to listen, love. You can depend on me and vent those sadness out of your body." sabi niya "Na miss ko lang si mama." sabi ko at humikbi

Napagod na ito at binitawan ang pinto muntik pa akong masubsob. Nakatingin ito sa malayo at di man lang akong kinibo. " Wife I'm so sorry" sambit ko. Bigla naman itong humarap at ngumiti ng pilit sakin. "Sorry for what? " Malamig nitong sambit " Sorry for treating you badly" wika ko habang nakayuko. Sorry kung Hindi ako nagsabi ng totoo, I'm so sorry dahil ginawa ko ang bagay na makakasakit sayo I'm so sorry kung naging duwag ako.

Para akong nawawala sa sarili dahil hindi ko talaga matanggap ang mga nangyayari sa buhay ko. “I'm so sorry if you're feeling so bad right now… I'm so sorry if I cannot do something to stop your pain, Bellissima… But as I promised, I'll be here for you no matter what...” “N-napapagod na 'ko mabuhay, Xence… Pagod na pagod na 'ko sa p*tanginang buhay na 'to… Gusto ko nang sumuko, gusto ko nang magpahinga...”

Kahit hindi ko pa ito tingnan kilala ko ito, alam ko. "Malungkot ka ba!?" Hindi parin ako sumagot at nakamasid lang, bahagya akong sumingot dahil sa iyak na kinubli ko. "I guess you are," ilang sandali nakadama kong nilapag nito ang hawak na pala. Umusad ito sa tabi ko. I can smell his familiar masculine perfume na kay banayad sa ilong. "If you're sad let it out-gaya ng ulan, kusang titila pagdumating ang ginoong araw, ang sakit kusa din iyang hihilom pagdating ng panahon-time heals, just forgive and forget." Mas lalong bumalong ang luha ko sa mga mata mula sa narinig.

dagdag ko habang panay pa rin ang panginginit ng mga mata ko. Hindi ko akalain hahantong ang paguusap namin sa ganitong aminan. "I'm sorry for all the pain I've caused you," hinging tawad niya kaya mapait rin akong natawa. Kung hindi pa magkaalaman hindi pa siya matututong bigkasin ang salitang sorry at patawad. Natatawa ako sa isiping iyon.

"Happiness always comes with sorrow. Natatakot ako... natatakot ako kung anong pwedeng mangyari pagkatapos ng kasiyahang ito." Mas lalo niya itong niyakap at isiniksik ang kanyang ulo sa leeg. Trick hugged her tightly too at hinalikan ang kanyang ulo. Ayaw niya ng kumawala sa yakap na 'yon. His warm and tight hug feels so good and like home. "Don't be. We'll face those struggles, problems and sorrow together. Kaya nga ginulo ko buhay mo para samahan kita sa lahat ng 'yon," Trick chuckled softly sa sariling biro kaya natawa na rin si Sayne.

Why I can't have those smile? Naramdaman ko na lamang ang mainit na likidong banayad na tumutulo sa aking pisngi.Whenever I'm hurt parati na lamang pag-iyak ang nagagawa ko.Whenever I'm sad and no one to talk to...tears are falling down. Why I can't have my Mom's advice and love?Why I can't have her comfort? Why I can't have my Dad's loving arms that would hug me tight whenever I am in pain?

May kasama na siyang haharap sa kapaitan ng buhay. “I will keep you warm too.” Lumapit ito sa kanya at saka siya niyakap. She likes being held like that in those arms. It was sheltering and protecting her. It felt like no one could hurt her the way life did. “Napakalungkot ko nitong mga nakaraang araw. And I just realized that sometimes you just need to be sad to know the worth of happiness. Dahil sobrang saya ko ngayon na nandito ka na sa tabi ko.”