Sad Quotes About Self Novels & Stories

E halatang halata naman na gusto niya ipatigil, ayaw pa sabihin. "I don't hate you. I-I just hate my life. I hate my self and I h-hate being Jade." binalingan ko siya saglit ng tingin saka ibinalik ang tingin sa daanan. Nakatingin lang siya sa labas. Is it only me? Or there's really a sadness in her tone? Damn. You hate yourself but I don't hate you. And I'll never hate you. "How about the wedding?" I asked. I want to know her answer.

" We're not being selfish here! Matagal na tayong naging sunod-sunuran, we have to make a descisions to ourselves." " Kaya mo ba talagang maging masaya kahit alam mong may masasaktan? Alam mo kung anong kayang gawin ni bes sa sarili niya at hindi-hindi ko mapapatawad ang sarili ko pag nangyari iyon!"

With a bit of sadness touches my emotion, ang hirap pilitin ng sarili kong maging okay. “Sagana ako sa problema ngayon, Hen. Kung may option ka naman na ‘wag nang dagdagan ang iniisip ko, p’wede bang ‘wag ka nang dumagdag? Atupagin mo na lang ‘yang sarili mong buhay.”

She will always motivate me to never give up and that the best is yet to come. One of the toxic traits I have is when I'm sad, I shut everyone out for no reason. But they made me realized that it's not right to just disappear and come back when you're feeling a little bit better. I know that it's hard to explain what we're feeling but I realized something, gagaan ang pakiramdam mo kung magsasabi ka sa mga taong handang umintindi sa'yo.

"Ayoko na... ayoko na ng ganitong sakit, Sara. Hindi ko kayang maging burden sa'yo. Hindi ko kayang gawing buo ang isang pangarap na hindi ko kayang patunayan." Napangiti si Sara sa mga salitang iyon, ngunit hindi mapigilan ang mga luha. "Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo, Adrian. Hindi ko kailangan ng perpekto, hindi ko kailangan ng walang kapintasan. Ang kailangan ko lang ay ikaw. Hindi ko kayang mag-isa sa mundong ito."

"But I can't offer you anything not even myself as I'm too broken. I don't know if I can even reciprocate your feelings in a way how normal people does." "I don't need you to offer me anything, I just need you to learn and love yourself more, to appreaciate yourself more than others. And if that happens I'll be the happiest man." His words are too good to be true. Hindi niya tuloy maiwasang mapaiyak. Tuloy tuloy na umagos ang kanyang luha dahil sa tuwa sa narinig niyang saad nito ngunit kaakibat naman nito ang pait at sakit ng katotohanan na kailangan niyang harapin.

I couldn't feel the life inside me— but I know it's here. Sumikip lamang ang dibdib ko nang mapagtanto na wala akong ibang natutunan sa pag-alis ko ng San Gabriel kung hindi ang maging makasarili at unahin na lang palagi kung anong convenient para sa akin. Sinarado ko ang sarili ko sa lahat ng tao, maging sa mga malalapit sa akin. I just gave them enough space to interact with me, but never to control me. Kaya sa huli, palaging ako ang nasusunod. Nasanay ako na wala akong ibang pinapakinggan kung hindi ang sarili ko lang din. "I'm sorry," I whispered guilty. "I'm sorry if I'm a selfish person."

Hindi madaling magpatawad sa sarili, lalo na kung ang sugat ay sanhi ng pagkawala ng isang mahal sa buhay. "Marcuz, ang mahalaga ay binibigyan mo ng pagkakataon ang sarili mong maghilom. Ang kalungkutan mo ay hindi mo kailangang itago. Nandito ako, at handa akong makinig kung kinakailangan."

Bark when you see the circuits has no space for you to fit in. Hayaan mo na lang si Logan. Mas mabuting isipin mo rin ang sarili mo minsan. Don't be so selfless. Maging selfish ka rin minsan. Invalidate your feelings. Invalidate your opinions. Just go away. 'Yong hindi ka nila makikita. Find help as long as possible.

Ayoko sana siyang saktan at paasahin dahil hanggang ngayon, mahal na mahal ko pa rin ang alaala at ang may-ari ng sapatos na ito. But I’m selfish… Napahilot ako ng ulo. Pakiramdam ko, wala na akong ipinagkaiba sa mga gag0ng lalaki na namamangka sa dalawang ilog. Kahit pa alam ko na sa huli, may masasaktan lang ako. Bakit ba kasi sabay pa silang dalawa na dumating sa buhay ko? “God, I hate myself!” I’m so lost and it’s really frustrating. Para na akong mababaliw.