Novel & Cerita Sad Quotes In English

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi

may pagkasarcastic na saad ko at bahagyang natawa " sorry dark but in this moment , I just want to inform you that I'm breaking up with you " malamig na saad ko dahilan ng pagkagulat nito. " stop joking " madiing saad nito. " i mean it" malamig na saad ko. Palabas na ako ng pinto ng biglang hinatak ako ni dark dahilan para mapasubsub ako sa dibdib nito. " let me go! " sigaw ko pero tila nawala na ito sa sarili ako sapilitan akong hinalikan

Sana pala ay hindi ko na lang naisip iyon. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit ganun dati si Sanya, kung bakit parang ang tindi ng galit siya sa mundo. They say misery loves company, mabuti pa siya noon ay may mga kaibigan. But now, I don't have anyone to keep me company. I'm miserable and alone.

Napatayo ako at maluha luhang hinarap ang pinakamamahal ko. "we are going to live there for good kasi alam kong pangarap mo iyon babe....I prepared everything for these but Adrianne ruined it..... fuck her" she cursed. Takip takip ang bibig, nagbagsakan ang mga luha ko. Naiyak ako sa saya. Hindi ko na pala kailangang hingin sa kanya iyon dahil planado na pala niya ang lahat. How lucky i am to have her by my side. Hindi ko napigilan ang sayang aking naramdaman at dinamba siya ng yakap. Halo halong emosyon ang bumalot sa puso ko sa mga sadaling ito. Sing bilis ng mga nagbabagsakang luha ko ang tibok ng puso puso. Hinagod hagod ng mainit niyang palad ang likod ko. Pinapatakan ng mabibinig halik

Pero sana maisip mo kung gaano ko gustong humingi ng tawad. I am so sorry for being a coward. Sorry because I am not strong enough. I am so sorry because I need to leave you. I am so sorry because we need to part ways. I am so sorry because I am not perfect. I am so sorry that we ended up like this. Sorry for everything. Sana kung magtagpo man tayo sa susunod ay tingnan mo pa rin ako. Kahit isang segundo lang. Pero hindi kita masisisi kung kakalimutan mo na ako ng tuluyan. I will surely accept everything.

Wala akong ibang alam sabihin kung hindi ang sorry, kahit na alam kong hindi naman niya ako mapapatawad. “I don’t need your sorry!” sigaw niya, “Sa tingin mo ba maibabalik ng sorry mo si Drake, ha? Sa tingin mo ba mapapatawad ka ng lahat sa pagpatay mo sa kanya dahil lang sa sorry? Kahit na ilang bilyong sorry pa ang sabihin mo hindi mo na mababago ang katotohanang wala na siya dahil sa ‘yo! You are worse than a criminal!”

Patuloy ang pagtulo ng luha niya habang sapo ang mukha ko. "I love you, Zyska and I can't lose you because I love you so much." tuluyan siyang umiyak bago yumuko. "and I'm so, so sorry for making you cry. You making you feel like this." humikbi siya habang nakayuko. "Ito ang sinasabi ko. I can't promise not to make you cry and hurt because I know someday, gagawa ako ng mga bagay na ikakasakit mo. Na ikakasakit ko rin pero handa akong magpaliwag at manghingi ng tawad sa'yo ng paulit-ulit... I'm sorry, baby," he whispered while crying. "sorry. Sana mapatawad mo ako sa ginawa ko. I know it's hard to believe me right now, but that was all true. Patawarin mo ako."

Nanginginig na pinindot niya ang mensahe para mabasa ito ng buo. “ I’m so sorry,I’ll disappear as you like me to. I’m so sorry my sunshine,I’m not worth it. Maybe we are not really meant for each other,I hope you can find the forgiveness for me. I’m really sorry,this is the last time you will hear from me.” Namamalisbis ang luha niya habang binabasa ang buong mensahe galing dito,hanggang sa napahagulhol na siya.

Sambit pa niya. Napa pikit ako. I know. I also feel empty. Hindi na mabubuhay si Rain at iyon ang pinakang masakit na katotohanan. Tila sinaksak na naman ng sandaang punyal ang puso ko. Niyakap niya ako ng mahigpit at sabay kaming umiyak. "I'm sorry. This is all I am able to do. Sorry, I can't bring our son back." Saad niya.

Wala na, basa na rin ang suot ko. Mukhang may mas malungkot pa pala sa akin ngayong gabi. May ibang tao pa pala na mas mabigat ang dinaramdam, na parang ang tandang padadamdam ay naging isang tuldok na biglang lumamlam. I believe that sad people are dreamers. "Ha? Paano sila nawala? Anong nangyari?" tanong ko habang tinatapik ko ang likod niya. Pinapatahan ko siya nang maigi.