Sad Story About Love Mga Nobela at Kwento

Sambit ni Erica kaya dumiretso kami sa Jollibee dahil favorite nya raw ito. Dahil nakaramdam ako ng pananakit sa pantog ko, nagpaalam ako kay bakla na magc-cr lang, agad nan itong tumango. Habang naglalakad ako papuntang cr may nabunggo akong lalaki. “Sorry po, nagmamadali po talaga ako.” Sabi ko sa kanya at naglakad ng mabilis ngunit hinigit ako notp pabalik kaya napapikit ako sa sobrang inis, ngunit nawala rin ito nang maamoy ko ang lalaki, parang napaka bango nya para saakin, ang tamis ng amoy nya. Unti-unti kong inilapit ang bibig ko sa leeg nya para maamoy pa sya ng maayos ngunit tinulak ako nito.

Everytime na nag tatampo siya I always send him nuggets and say sorry. I think it's getting more unhealthy each day, I tried to fix it. I don't think we can fix it. [Love, please. Let's fix this, I can't lose you.] Mahinang sabi ni Syeblig through call. [Love, mas lalo lang natin masasaktan sarili natin if itutuloy pa rin natin 'to.] Pinipigilan ko ang luha ko habang sinasabi iyon sa kanya.

Pangako ko iyan. Hinalikan ko siya sa labi at pati ang mga batang natutulog. "I love you, babe." "I love you, too." THE END A BAD GIRL'S LOVE by Angel

kwento naman ni lola. “And then… the rest is history.” saad naman ni lolo. “Ang ganda po ng love story niyo.” saad ko naman. “Oo, yan ang madalas nilang sabihin… pero kung hindi ko nakilala si Samantha noon malamang matagal na akong patay dahil sa lungkot. Noong sumampa ako ng barko, I was mending a broken heart, namatay ang unang asawa kong si Divina. Sinubukan ko namang maging matatag kung kaya't inampon ko ang mommy mong si Rosenda. Noong una… masaya naman kami ng mommy mo kasi finally, may anak na akong maaalagaan pero kahit ganon… hindi pa rin ako nakuntento, may kulang pa rin at saka lumalaki na si Rosenda noon, nagdadala na siya, kailangan niya ng gabay ng isang ina pero… wala man lan

natatawang saad sa akin ni kambal. Seryoso naman talaga ako kapag nanonood lalo na kapag love stories. Nang sa kalagitnaan na ng story, it seems like I am imagining myself in the scene kahit magkaiba iyong twist ng love story nilang dalawa sa akin. It still the same that is talking about love. Nang matapos ang movie niyaya naman ako ni Athena maligo sa isang malapit na falls dito. Matagal na rin ako nagpupunta sa lugar na 'to pero di ko alam na merong ilong dito at falls.

Saad niya kahit sumasariwa sa kaniyang isipan ang tungkol sa lalaking una niyang minahal. “Yes, pero no matter what happen to us ay tuloy na tuloy pa rin ang kasal nating dalawa. Even, magkaroon pa ng malakas na bagyo o kahit magka-zombie apocalypse pa! our wedding will still go on.” Gumuhit naman ang matamis na ngiti sa labi ni Mara nang marinig niya ang sinabi ng kaniyang fiancé. Pakiramdam niya ay bigla siyang nabuhayan ng loob at naging panatag ang kaniyang kalooban. Ilang beses na rin kasi siyang niyaya nuon ni Ethan na magpakasal pero palagi lang din siyang tumatanggi. Natatakot kasi siya na baka maulit na naman ang nangyari sa nakaraang kasal niya, kung saan naging mahirap at makipot

My voice cracked mid-sentence, the ache inside me spreading like wildfire. Aunt Susan sighed heavily, shaking her head slowly. “We only know that they loved each other once. We saw it—how genuine they were. But love doesn’t always last forever, Elora. Sometimes, even the strongest love fades. And when one person’s heart turns toward someone else, that’s the beginning of the end.” My lips parted as I gasped shakily. “H-He loved another woman?” I asked, barely able to breathe out the words.

I don't have an any idea about his existence. "When love is pure, no one can even break it. Kahit pa lumipas ang mahabang panahon it will never fade. It will remain to your heart, forever." Saad ni lola Maxima. They are talking about love. And she's right, no matter how many years.. mas lalo ko pang minamahal si Venus. Kahit noon ay malabo at walang kasiguraduhan. I am damn in love with her. Marami na kaming napagdaanan at handa na akong salubungin ang bawat problemang dadaan pa sa amin.

There are many questions I wanted to ask him. "I don't want you tell you this. I still keeping these feelings from the very beginning. I don't want to lose you and I can't afford that you will throw me away. You know what Divina. I did all this so you wouldn't know how if feel and not to tell you I love you. Because I want to be faithful for keeping our promise that whatever happened we should not be falling in love to each other. Divina I'm sorry, but this time I can't keep that promise anymore. I love you." Hindi ako makagalaw sa mga narinig ko mula sa kaniya. Mula sa mismong bibig nya. Sh*t I was just so fool to keep that promise.

"Such a sad love story of mine." Napatitig na lang ako kay Willow. She lost the man she love pero balewala na ngayon. Thus, being an Esposito worth all those tears? I don’t know... but that thought begins to make me think about the sad future ahead of me being an Esposito. An Esposito.