Sad Poetry About Love Novels & Stories

Why do people fall in love And then end up crying Why do lovers walk away from themselves When their hearts are breaking Why does lovin' sometimes never stay long Why does kissing this time mean you'll be gone Why does gladness become sadness Things that I don't get Someones always sayin' goodbye I believe it hurts when we cry Don't we know partings never so easy And with all the achings inside I believe some hearts will survive Tryin' hard to pretend that were gonna be fine ?

Love never dies a natural death. It dies because we don't know how to replenish its source. It dies of blindness and errors and betrayals. It dies of illness and wounds; it dies of weariness, of withering, of tarnishing. - Anais Nin Chapter 7 "Hoy! Ba't ka tulala diyan?" nabalik ako sa realidad nang marinig ko ang boses ni Allison, lunchbreak namin ngayon sa trabaho at wala akong ibang iniisip kundi si Sandro. Kung pwede lang sana baguhin sarili ko na huwag palaging edepende ang kasiyahan sa iba, sana ginawa ko na ngayon kaso hindi pwede. Changing your mindset is very hard and it will take a lot of time and challenges para mareach mo ang goal na iyon. Right now, my happiness is Sandro but he

Madamdaming sinabi niya at kinuha ang isa kong kamay na nakahawak sa palumpon na rosas bago iyon hinalikan at ilapat ang mga palad sa dibdib niya kung nasaan ang puso niyang rinig na rinig ko ang malalakas na pagtibok. Hindi pa siya nakontento at muling hinalikan ang tungki ng aking ilong bago inilayo ng ilang pulgada ang aming mga mukha tsaka muling nagsalita. "I love you even if our love is dangerous. I love you even if the world despise our happiness. I love you so much it hurts." Sinserong sinabi niya pa na mukhang iilang segundo na lang ay babagsak na ang mga luhang kanina niya pa pinipigilan.

His handsomeness didn't fade after everything, like his heart that didn't change after all the pains. "I guess that won't matter anymore. Wala na’kong pakialam sa sakit na nararamdaman o mararamdaman ko pa simula nang makita kita't sabihin mong may amnesia ka. The night when I heard you talking 'bout your will to make revenge to me, nasaktan ako nang sobra but then pagkarating ko sa bahay, gusto kong bumalik. . . stupid of me, but yeah. I want to come back for you, gusto kong mag-apologise para sa kasalanang hindi ko alam because damn it, Sappy! I've got fallen for you so deep. At mas lalo pa akong nalunod nang umamin kang hindi nawala ang pagmamahal mo sa akin."

Hinaplos ang kanyang pisngi upang tanggalin ang luhang patuloy na puma-patak. Parang kinukurot ang puso ko ng paulit-ulit. Parang sirang liriko na tila'y ayaw pakinggan ng nakakarami. Napa-angat ako ng tingin nang bahagyang makita ko sila Mama at Papa. True love that is given in vain is useless. We don't love the qualities but we must love the people. Minsan ko nang natunghayan ang pagmamahalan ng aking mga magulang sa hardin na ito.

“Totoo? Sweetheart, love is fleeting. Saka anong mangyayari kapag nawala na ‘yung kilig? Kapag nagsawa na siya sa’yo?” Lumapit si Sophia, hindi natitinag. “Hindi ‘yon mawawala. Kasi ‘yong meron kami—totoo. At kung totoo ka ngang mahal niya, hindi ka gagawa ng kung anu-anong paraan para sirain kami.”

iramdam ng umiibig, at wala namang senyales na nagsasabing inlove siya sa dalaga, ang mabilis na pagtibok ng puso niya lamang, hindi naman siya nagiging mapusok, wala siyang nararamdamang pagkasabik sa dalaga ni yakapin ito ay hndi sumagi sa isipan niya kung kaya alam niyang hindi ito pag-ibig sapagkat kahit na kailan ay hindi na siya iibig. Muli niyang binalikan ang guhit na ginawa sa buhangin, sa taas noon ay ang isang guhit na lalaki at walang pangalan, ito ang may nais pumatay sa kaniya at hindi niya maalala kung sino ito, maski ang itsura nito ay nawala sa kaniyang isipan. Hindi niya alam kung saan dapat magsimula sa paghahanap sa lalaking iyon upang mapigilan at mahinto niya ang masama

“Just how much are you in love with that guy?” Sumandal siya sa couch at tumingala sa kisame, sa dilaw na ilaw ng bar. May halo na iyon. Sinisilaw siya.“I’m a romantic fool, okay? Ako na ang magsasabi bago mo pa malaman kay Erin o sa iba kong pinsan. Ram is my first everything. I already imagined myself growing old with him. That’s how much.” “Jeez. You’re fucked.” “I am. That’s why . . . I feel empty and angry and confused and hurt and a lot of different things. I never saw this coming. This scenario never once crossed my mind. Never.”

Pero alam mo isa ka doon sa mga pangarap ko dahil mahal na mahal kita. Di ko lang masabi sa iyo noon kasi wala akong chance. Natuwa ako noong sinabi ng Daddy at Mommy mo yung plan nila na pagpapakasal sa ating dala pero deep-down in my heart there’s a doubt and hesitation if we could have a happy life as a couple because no love exists in your heart for me. Let me call you, LOVE, just even in this video kasi iyon yung gusto kong laging itawag sayo. LOVE, I am so sorry, I make your life difficult and miserable. LOVE, I am so sorry for not letting you go as of this moment kasi gusto ko sana manatili sa tabi mo eh. Gusto kong bumuo ng masayang pamilya kasama ka. LOVE, I know your heart doesn’t

Nasa huli pala talaga ang pag-sisisi. Iniyak kona ng iniyak ang lahat dahil pinapangako kong ito na ang huli. From now on. I will be a different Kylie Madelyn. Hindi na ako ulit iiyak ng dahil sa lalaki. Hindi na ako mag-papaka t*nga at hinding hindi na ako papayag na mapag-laruan ang damdamin ko. Love is like poison. It's killing you.. ******** END OF FLASHBACK