Sad Poem About Love Novels & Stories

Parang ang mundo ay napalibutan lang ng aming damdamin—isang silid ng pagnanasa at pag-ibig na matagal naming pinigil. Hindi kami nagsalita sa loob ng ilang sandali—ang tanging naririnig ay ang aming hininga at ang tibok ng puso namin. Ngunit sa katahimikan iyon, natutunan kong makinig sa isang bagay na matagal kong nais marinig: ang pagmamahal ni Sylvant sa akin, tahimik man, ngunit mas malakas kaysa sa lahat ng salita sa mundo.

dugtong saka tumawa ng mahina sa huli. Ramdam ko ang sakit sa bawat katagang binitawan nito. Ngunit wala akong magawa dahil puso ko ang kusang tumibok. Kung kaya ko lang diktahan ang puso ko nagawa ko na. "Wala ba talagang antidote ang Love?" seryoso na tanong ko kay Solomon. "Wala daw sabi ng mga manghuhula, mangkukulam at mambabarang na tinanungan ko." sagot naman nito sa akin na bigla akong nakaramdam ng takot.

"Sometimes, you have to endure tragedy before you ever glimpse a happy ending in that so-called love story. Your heart must be bruised, broken—driven to the edge of madness—before you can even hope to feel what happiness truly means." "What a sh*tty advice," pambabara niya. Padaskol n'yang nilapag ang baso sa lamesita at tumayo. "Unitil ang pagpunta mo rito. Imbes na kalimutan ko ang love-love na iyan lalo pa akong kinakain ng galit. Lintik na Elara! Bakit niya ako iniwan!"

“Anong ibig mong sabihin?” “Hindi ko pa kayang sabihin. But I want you to know that I love you so much, wife. Para na akong mababaliw habang nakatingin sa ‘yo sa malayo. Iyong nakikita kita ngunit hindi kita mahawakan. Gabi-gabi, gusto kong punasan ang luha sa mga mata mo habang nakatingin sa buwan malapit sa bintana. I’m sorry for making you sad. Damn! I’m so sorry, baby.”

But now that you came into my life i feel complete the flowers bloom my morning shine i can see Alam kong tinatraydor na ako ng sarili kong tenga pero 'di ako pwedeng traydorin ng sarili kong mga mata. Agad akong napatayo. Your love is like the sun that lights up my whole world i feel the warmth inside Your love is like the river that flows down through my veins i feel the chill inside Pakiramdam ko ay nanigas ako sa kinatatayuan ko nang mag-tama ang mata naming dalawa.

Sabay kindat. Paki pulot nga po ng puso ko, mukhang nakawala sa hawla eh! Naramdaman ko na naman ulit ang pag init ng aking pisngi na sigurado akong kasing pula na ng kamatis ngayon. Iba ang isang Lucas, shutek!

To bring you paradise, I could have failed because imperfect I was found; from a wrong cup I could have sipped, for that I wished to be free from all that I lacked. It all I did because I couldn't withstand to see you drowning in my quicksand. Yeah, I've wronged; I drove you away all alone. And because I don't know when you'll be once again my own, so I'll just let me sing a sad song. *** (A Sad Song) ---Arnel T. Lanorio---

Sadyang mali lang 'yung panahin at pareho tayong nagmahal ng maling tao. I wipe out my tears as I kissed the last stem of rose I'm holding. We were blindfolded by anger and the want to get even---We forgot about what we are before. But still, I want to say sorry than. I am so sorry, sana naiintindihan mo na nagawa ko 'yun noon kasi nawalan ako. At alam ko ganun karin.. Good bye for now than. I will never forget you... You will always be my first love. And I always believe that first love never dies.

saad ko sa kilalaro niya ang isang kamay ko. “Oo… ito lang yung nais kong pagmasdan na lumulubog dahil alam ko kinabukasan ay sisikat siya muli at mas maliwanag. Ganun dapat yung tao, kapag pagod na pahinga, kinabukasan laban ulit at mas malakas pa." “Ang lalim mo nang tao,” natawa ito sa sinabi ko. “That’s what love does to me, babe. Nakakaroon na ako ng sentiments sa lahat ng bagay.”

Hindi talaga niya sinasadyang sampalin ito kanina dala ng matinding emosyon niya kung bakit niya nagawa 'yon. Pag angat niya ng ulo niya nakita niay si Apollo sa labas at pinahid nito ang mga luha na pumatak sa kan'yang mga mata sabay sabi na; "I sorry love, hindi na mauulit." usal niya habang yakap yakap ito. Lahat ng inis nila sa bawat isa ay napawi na lamang at nagtapos ito sa isang mainit na halik na kanilang pinagsaluhan at humantong sa hindi naman pinagsisihan ni Sol sa tanang buhay niya.