Sandaang Damit Buod Novelas e Histórias

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Pakiramdam tuloy niya ang nabura nang lahat ng mga masasakit na pinagdaanan niya dahil sa kaligayahang nararamdaman ng mga sandaling ito. "Hinding-hindi na muli kitang sasaktan," halos paanas lamang na sabi sa kanya ni Anthony, kasunod niyon ay siniil siya nito ng mariing halik sa kanyang mga labi. Tinugon naman niya iyon ng maalab at buong pagmamahal.

Maaari ngang maghinala ang mga tao, at kapag kumalat ang bulung-bulungan, mahirap na iyong pigilan. Ngunit si Sandro, gaya ng nakasanayan niya, ay puno ng kumpiyansa at tiyak sa bawat galaw. Sa malalim at mariing boses, siniguro nito sa kanyang asawa na walang dapat ipag-alala. “Magiging maayos ang lahat,” aniya, habang may malamig na ngiting gumuhit sa kanyang labi, isang ngiting hindi niya alam kung nakakaaliw ba o nakakatakot.

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 102: Mga Bagong Paghahayag Sa unang sinag ng bukang-liwayway na pumasok sa bintana, ang matinding sakit ng nakaraang gabi ay isa na lamang mapurol na sakit. Naroon pa rin si Sandro, ang kanyang mga mata ay mabigat sa pag-aalala mula sa magdamag, nakamasid sa akin. Siya ang naging walang-sawang tagapagbantay ko sa buong magdamag, at isang alon ng pagiging-guilty ang bumalot sa akin, iniisip ang stress na idinulot ko sa kanya. Ngunit, sa ilalim ng matigas na panlabas na anyo, nakita ko ang hindi maikakaila na kabutihan kay Sandro, isang mapagmahal na liwanag na madalas niyang itinatago. Hindi siya nagpakita sa akin ng anumang bagay maliban sa kabait

Sa sandaling iyon, siya ay tila isang hindi masisira na sandata. Sa sandaling inilabas niya ang kanyang lakas, isang Heavenly Tribulation ang lumapit. Lumitaw ang mga maitim na ulap mula sa kung saan sa kalangitan, at ang mga kidlat ay kumikislap sa mga ulap. Tulad ng mga dragon na tumatawid sa mga ulap, naglabas sila ng nakakatakot na kapangyarihan. Rumble!

He was really in love with her. “H-hindi ko alam na nakakatanga pala ang pagpunta ng province,” Natatawang sambit ni Sandy, trying to redeem herself sa pagkapahiya. “Okay? Well, you both rot in hell. Bagay nga kayo kaya panindigan niyo yan. Pareho kayong mga walang hiya! I hope hindi kayo maghiwalay dahil ako ang unang tatawa!” Nakita niyang nagawanan pa ang tatlo.

lumapit siya para ilagay ang mga gatas sa tabi ng mga plato nila . "pwede po sumama mommy Irish .Even me I want to know nasaan ang daddy ko" malungkot na saad ni Sandro.Alam na niya kung paano nabuo ito at nakaramdam siya ng awa sa kapatid dahil parang rape ang nangyari sa kanya dahil hindi niya alam kung paano siya nagalaw ng lalaki at nabuo si Sandro . "may be ako muna ang maghahanap para pag nahanap ko na then I'll help mommy Samantha to search where is your dad .!" hinaplos niya ang pisngi ng pamangkin at tumango naman ito.

"Kaka-add mo lang ng maraming babae sa f******k, tapos ngayon tinatanong mo kung bakit wala ang diyosa mo? Bill, mahiya ka naman." "Ano bang alam mo? Naglalakad ako sa gitna ng dagat ng mga bulaklak pero ni isang dahon, wala akong nadadampot." "Sino ka ba para hayaang maglakad sa dagat ng bulaklak?" Umikot ang mga mata ni Sandro. "Sira ang pananaw mo sa buhay, bata. Kapag hindi mo tinigilan ang mga kalokohan mo, ipapadala kita sa bahay ko para turuan ng leksyon."

Sa sandaling iyon, tila ang buong kulungan ay napuno ng kakaibang enerhiya—ang simula ng pagbalik ng tunay na tagapagmana ng Lusffer Empire. Paglabas ng Selda. Mainit ang sikat ng araw na tumama sa balat ni Domerick, ngunit mas mainit ang nag-aapoy na determinasyon sa kanyang mga mata. Tumigil siya sandali sa tapat ng gate, pinagmasdan ang kalangitan—parang sinusukat kung gaano kalawak ang mundong muling kanyang sasakupin.

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.