Cranky Mga Nobela at Kwento

Actually ilang araw niya ng nahahalata na parang maysakit ito. "Can you just keep your fucking mouth shut? Ayos lang ako okay? Wala lang talaga akong gana ngayon." Irritableng sagot ni Krissy. Isa pang napapansin ni Brenda ay ang pagiging mainitin ng ulo nito these past few days.

"Hmmm,..hmmm..ahhmmm ahhmm" Matapos iyon ay naramdaman ko na ang kanyang naninigas na kahandaan. Aamin akong namiss ko ito kahit pangalawa ko palang itong pinapapasok sa aking sistema. Napaiktad ako dahil hindi ko idedeny na malaki ito at mahaba para sa akin. Medyo mahapdi at kahit napunit na ay sobra parin ang sikip. Kahit siya ay nahihirapang makapasok ng basta basta. Umulos siya ng unti unti hanggang sa mag-adjust ito sa kanya at nagsimula na siyang bumilis. He cursed me that much. Because the pleasure he was getting in it. Then he was on top of me now. Nararamdaman ko ang butil butil na pawis na tumutulo sa aking sensitibong dibdib galing sa kanya. Maiinit ito. "Dam* your so t*ght!"

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

pabiro nitong sabi at agad silang nagtawanan bago umalis ng CR. Nanglabo naman ang mga mata ko dahil sa narinig ko galling sa kanila. May ganoon palang balak sa akin si Joaquin at sigurado akong totoo ang sinasabi ng mga babaeng iyon. KInalma ko ang sarili ko bago umalis ng CR at di ko inaasahan na mabubunggo ko ang babaeng kagagaling lang sa CR.

Tanong niya, hindi siya sigurado kung bakit nagalit si Frank. Tumingin ng masama si Frank kay Cram at sinipa niya siya sa dibdib, dahilan upang tumalsik si Cram! “Oof… Bleurgh!” Sumigaw si Cram at umubo siya ng maraming dugo habang sumasakit ang kanyang dibdib!

"It's cute." "Anong cute? Sinong cute?" agad kong tanong sa kaniya. "You uttered my name. My name is cute. The way you uttered it was cute." Paanong naging cute iyon? Kakaiba ka, Flakes. Bakit nga ba hindi ka na lang naging biscuit? "Puro ka cute! Ang dami mong kalokohan!" "Tsk! Cute ka rin naman. Mukha kang pusa," sambit niya. Cute niya mukha niya. Ang dami niyang alam.

Asar sa sarili ko. After letting out my frustrations, dumiretso ako sa kotse to get some napkins. Buti na lang my sisters suggested I should bring some extra kaya nakapagdala ako. Swerte ko rin 'cause I have my PE jogging pants and some spare underwear. Dali-dali ko iyong ipinasok sa maliit kong bag and ran to the nearest comfort room. Medyo natagalan ako sa CR because I still have to wait in line. But I didn't mind, basta ba matapos na 'to because it feels so uncomfortable.

Parang ang laki ng bara ang meron sa lalamunan ko dahil sa titig nya, Range could you tell me how not to fall? Shit ka Crizza!!! Pinag iisip mo.

Noong isang linggo pa nilagay ni Daniel sa sasakyan ang gamit na dadalhin nila sa ospital dahil sabi nito ay ayaw nitong mataranta ito kung sakali kaya naman inayos na nito ang lahat. He was driving fast but carefully. Hinahawak-hawakan din nito ang kamay niya habang nagmamaneho ito. “It’s going to be fine, baby…” he said and she nodded her head. Mabuti rin na nakapaghanda rin talaga sila kaya hindi na sila matataranta.

napalingon ako kay Jeff at tinanguan ko ito. " Dahil dyan sige, libre ko na yan pa birthday ko sayo Mary " " Yahoo!! alright bring it on, bawal tumanggi sa grasya Mary masama iyon " sabay halakhak nya, natawa narin ako sa sinabi niya at lihim na napangiti. Kung hindi dahil kay Krys, para sa akin ay normal na araw ko lamang ito, yung tipong itutulog mo lang tapos lilipas rin ang araw na ito. Nag lapag naman ulit si Jeff ng alak at sabay namin ininom ito ni Krys. Hanggang sa mapuno ng tawanan sa sobrang lasing