Sandaang Damit Buod Mga Nobela at Kwento

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..

, saad ng isa habang nakasunod ang mga tingin sa babaeng naglalakad paunta sa karatig na tent. “You're still one of the best, Sands!”, nakangiting salubong ni Paolo Madrigal kay Danielle ng bumaba siya sa kanyang sasakyan at puntahan ito sa kinauupuang tent. Nginitian lang niya ito saboy kuha sa bottled water na iniabot nito. “Are you preparing for a tournament again?”, tanong nito habang sinenyasan ang dalaga para maupo. “No! winarm-up ko lang yung sasakyan ko baka magtampo.”, turan niya at natawa iyon. Naupo anng dalaga at pagkatapos ay tinanggal ang mga gear na nakakabit sa katawan.

Pakiramdam ko ay ako na ata ang pinakasayang babae sa mundo ng mga sandaling iyon. Katulad ng inaasahan ko ay naramdaman ang lamambot niyang mga labi. Dahan-dahan ay natututo akong sagutin ang halik niya. Sa una ay banayad ang ginagawa niyang paghagod pero hindi nagtagal ay para na kaming nakikipagbuno pareho sa mga sarili naming labi.

“Hindi ka na makakawala sa akin ngayon, Sandra. AKIN KA LANG!” At bumulusok ang kanyang alaga. Pinanggigilan niya ang makipot nitong bukana na hindi halos uubra sa kanyang mataba at nangngangalit na alaga. Lumundo ang kama ng itodo niya ang pagbayo dito. Taas, baba at pabilis ng pabilis hanggang sa maramdaman niyang handa ng lumabas ang kanyang mga sundalo upang sugurin ang nag-iisang sisidlan sa loob na iyon ni Sandra.

bdib at pinisil-pisil iyon habang tinatanggap ang bawat pagbayo niya. Makaraan ang ilang sandali, may kung anong namumuo sa aking puson na hindi ko mahanapan ng tamang salita. At pagkatapos ng ilang ulos ni Sandro ay naramdaman ko ang tila pagdating ko sa rurok ng sarap na sinabayan din niya ng mas mabilis na paglabas-masok na nagpadaing sa akin.

mahinang sabi ko, nagulat naman ang mama ko. "Lisod gyud na, pangitaon ka sa imong bana nga way pulos" (Nako mahirap iyan, hahanap hanapin ka ni Sandro) sabi ng mama, I know hahanapin ako ni Sandro dahil siguro gusto niyang malaman kung wala na ang anak namin, at mag pa annul para wala na kaming koneksyon sa isa't isa pero wala na talaga akong pakialam.

halos itulak na nga ni Felis si Sandro pabalik, ngunit tumanggi si Sandro at sumigaw sa malalim na boses, "Bitawan mo na siya Kuya!" Ang katawan ni Felix ay kasing tigas ng isang puppet na kahoy. Tumingin siya kay Sandro na may pag-aalinlangan, "Ano ang sinabi mo?" naningkit an mga mata ni Felix sa sinabi ng abogado.

Ani ko "Mahal mo ba si Christelle, o baka nasasabi mo lang na mahal mo siya dahil may kasalanan ka sa'kanya at gusto mong bumawi?" Hindi ko alam kung paano nasabi ni Sancia ang bagay na iyon pero ngayon itinanong niya sa akin ang bagay na iyon ay nagsimula akong kwestyunin ang pagmamahal ko para dito. "Hindi ka sigurado? Ayusin mo yung sarili mo insan kase kapag hindi mo inayos yang sarili mo ay may mawawala sayo." Tumalikod si Sancia sa'kin.

Nanlaki ang kanyang mga mata. Hindi alam ni Esteban kung anong klaseng bagay ang hawak niya, pero dama niyang taglay nito ang kakaibang kapangyarihan. Ayon sa mga alamat, mayroong isang pinakamakapangyarihang sandata sa buong mundo, isang sandatang tinaguriang Hari ng Lahat ng Kagamitang Pandigma. Kahit anong armas pa raw, walang makakapantay dito. Dahil ang sandatang ito ay ginamit mismo sa paglikha ng mundo.

Bumilis ang tibok ng puso ko. "Tatlumpung libo." Hindi man lang kumibo si Rosaline. Napalunok ako. “Limang pung libo!” Mukhang nasaktan si Rosaline habang naka-strapped sa akin. "Wag kang umarte na parang napaka inosente mo!" Na may mahinang buntong hininga, pinaupo niya ako.