Jujutsu Kaisen: Megumi 소설 & 이야기

Habang si Jean ay naka naka palda at loose jacket na may design na anime rin, jujutsu kaisen lahat ng character. I look at Ysa na inaaway na naman si Ri. She is being conyo again. Napatingin ako sa damit niya at nailing na lang. Aware naman siyang magbu bus kami diba? Maging si Ri ay nakitang kung nailing at tinuro ang cleavage ni Ysa na nakikita. Wala naman mali doon but I get Ri. I know what she experienced and it was traumatizing, she just don't want others to experience what she experienced.

Si Ruth nga na halos walang maayos na kabuhayan ay hindi hahabol-habol sa hudas na iyon, bakit naman si Megumi na stable ang buhay ay nagkakandarapa at nagpapakatanga? Oo, pinsan niya iyon pero hindi niya pagtatakpan ang katangahan nun. Pero ano ba ang kanyang magagawa? Iyon ang gusto ni Megumi, wala siyang pakialam. He just hopes that his cousin will also find the courage to resist like what Ruth did. “Megumi is an old woman, sweetie. Mas matanda pa siya sa iyo. Nasa kanya na lang kung anong magiging desisyon niya,” aniya rito na sinang-ayunan naman nito ng isang tango.

Ginawa pa kaming entertainment ng loko na 'to. "I thought you would kiss her." "Fucking shut up!" asar kong sabi. "Calm down, boss." Kyle chuckled. Muli kong ibinalik ang tingin sa grupo nila Hope na Yumi raw sabi ng pinsan ni Pellegrini. "But she's good at judo. It's obvious." Napatingin ako kay Kyle. "You notice that?" "Yep. She could fight you. But she was stunned when she saw your face."

"Inaabangan kong umuwi si Apo. Si Chii?" "He's already asleep. Do you want some tea?" alok ng assistant ni Megumi. "Yes, please." Tumalima naman agad si Megumi patungong kusina. Inihanda nito ang tea at kumuha na rin ng dalawang slice ng caramel cake na nakita nito sa ref. Pagkatapos ay dinala nito ang mga iyon sa salas at nilapag sa center table. “Have some tea and cake, Miss.”

"What?" "Para kang kabute" kumento ni Kenji. "Kabuteng maganda" pagmamalaki pa ni Megumi kasabay ng pose na akala mo model ng shampoo. "Maganda nga, poisonous naman" nakangising pagtatama ni Kenji. Ito na naman sila. "Ewan ko sayo Sandoval" saka ako hinila ni Megumi. "Spens!" tawag niya sa pinsan nya na agad namang nilingon ni Spencer. "Ganap mo dyan?"

sambit ni Greta. "Miss Pelaez, baka puwedeng pag-isipan mo muna ang desisyon mo. Megumi is an asset of this school. Matalinong bata si Megumi, Miss Pelaez, I just can't her go like this," sabi ng principal.

Siguro nga, oo dahil pakiramdam ko ay nakalutang ako sa alapaap sa sandaling ito. "Mae," si matandang Yuma na nilingon akong nanatiling nakayuko, dali kong pinahid ang kaunting luha na tumakas sa mga mata ko at agad na tumayo ng tuwid. "Hai!" mabilis kong tugon. "Here is, Mr. Chiharu Harriz. He's the one will train you," pakilala ni Yuma sa akin ng magiging sensei ko. Nag-angat ako ng tingin, tumama ang mga titig ko sa pamilyar na bulto. Ang kaninang sobrang galak na pakiramdam ay napalitan nang pagkagulat at kaunting inis.

Isang malakas na tunog ang narinig habang may dumudugong sugat sa katawan ni Megan. Hindi masyadong gumamit si Ambrose ng lakas o internal force pero sapat na ang ginawa niya para saktan si Megan. Kinagat ni Megan ang kanyang labi at tinitiis ang sakit na hindi sumisigaw. Pero, mas lalo siyang nahiya sa loob loob niya. Ang Emei Sect Master ay tinali ng isang bata at sinaktan gamit ang isang whip. Paano niya haharapin ang martial art community kapag kumalat ang balitang ‘to?

ALOU'S POV Kyohei and I bowed to each other as we prepared to begin our Karate lessons. He's a good Karateka and has already earned Green belt (5th kyu) from me, which I'm sure will be upgraded to Blue belt (4th kyu) during our nearly a year of training here at the Dojo. Mahiro's Karate trainings for me ended when he earned his Green belt due to his busy work schedule, and I understand that's why Kyohei is the only one I've been teaching.