Sandoval El Filibusterismo Novels & Stories

Halatang kilala siya ng mga nakatatandang abogado, at agad silang bumati nang may kasiyahan. “Narito rin pala si William,” nakangiting sabi ng isa. “Kung ganoon, kilala mo na si Erin, hindi ba? Siya ang kilalang si Attorney Sandoval na nagbukas ng law firm sa Zambales. Tunay na kahanga-hanga ang tapang at kakayahan niya. Kahit isa siyang babae, hindi matatawaran ang kanyang husay.” Dahan-dahang lumipat ang tingin ni William mula sa mga nakatatanda hanggang tuluyang huminto kay Erin. Walang bakas ng emosyon ang kanyang tinig.

“Magkakaanak ka pa, Helena. ‘Di ba? Kahit ilan. Hindi katulad ko…!” “Ipagkaloob mo na sana si Mandy sa – amin…! Nakikiusap ako…” May uyam uli sa sagot ni Helena. “Kanina hiram lang. Ngayon, ipagkaloob ko na?” tumayo na uli ito. “Hindi laruan o isang bagay si Mandy na ipinahihiram at ibinibigay. I’m sorry. Pakisabi kay Mr. Sandoval, ni lapitan niya o kantiin man lang si Mandy, hindi iyon mangyayari. And he deserves to receive his karma.” Hindi na niya natiis na hindi sabihin iyon.

Galit na tanong ni Samantha habang d*******g sa sakit ng pagkakasipa ni Sandoval. "Fuck! Did you eat a dick? Bakit ang lansa?" nakakunot ang noo habang nakangiwing nagtanong si Sandoval, hindi ko napigilan ang sarili na mapahalakhak dahil sa pagiging brutal ng bibig nito.

“ Kung sadyang pilit mong kinakalimutan, hayaan mong ipaalala ko sa iyo, ang usaping ito ay tungkol sa aking pinsan, kay President Erich Herrera Castro” Kasabay ng paglamig ng boses ni Calvin ay ang dahan-dahan niyang paghugot sa USB drive. Ang bawat sentimetro ng paglabas niyon ay tila pagpapatid sa huling hibla ng katinuan ni Sandra. Sa sobrang takot, biglang napabalikwas si Sandra at bumulaslas ang isang sigaw. “ Anong ebidensya ang mayroon kayo?! Hangga't hindi pa iyon nailalathala, walang sinumang makapagsasabi kung kanino ang orihinal na gawa!'

Nagdilim ang ekspresyon sa mukha ni Raphael— kasingdilim at kasingtindi ng tinta na nahulog sa maputing sahig. Nag-aalala si Joaquin nang magsalita. "Huwag kayon mag-alala, sir. Si Sandoval ay kilala bilang isang maruming negosyante. Madali lang alamin kung saan siya madalas pumunta." "Bilisan mo!" Hindi na kayang mag-isip pa ni Raphael. Kung mahuhuli sila ay ano na lang ang mangyayari kay Aleisha!

Umayos ako ng tayo at pasimpleng tumuingin sa reflection nila sa may pintuan pero hindi ko maaninag ang mukha ng babaeng tinaaag niyang Tita. "Aww that's so sweet of you Tita Mel. Hindi ako nagkamali na ikaw ang nilapitan. After all we have the same plan. Don't worry after we finalized everything I will give you your share. Akong bahala." Narinig ko ang mahina niyang tawa. Salgit na katahimikan ang namagitan nang muling magsalita ang babaeng kausap nito. "How about that contract with the Sandoval? I heard you had trouble last time.”

Naiirita na rin si Sandoval sa kaniya dahil paulit-ulit siya. For now, he has to trust Delfin first because he has no one else to ask for help. Sandoval is so plastic with things like this. Kapag hindi na niya napakinabangan ang isang tao, itatapon na lang niya ito. His only intention was to overthrow Calvin Del-Vago's son because it was a great shame if a kid defeated him.

“Yon ang isa pang tanong, alam mo naman habang tumatagal din ay mas lalong lumalakas ang mga Sanchez, mahirap din silang kalaban. So, ano nang gagawin mo?” “I don’t know, but I need plans, gusto ko silang mapabagsak sa ginawa nila sa tunay kong mga magulang at kunin nila ako sa kanila. Hindi ko siya mapapatawad,” nanginginig ang kamay ni Filan habang nakakulot sa kuyom na mga kamao ang papel.

nakangising sabi ni Javier habang nakatutok pa rin ang baril sa target. Ngumisi din si Renato Corpuz sa kanya at tinaas ang baril sa kanya. "Mas marami ang tao ko at mag isa ka lang," Nawala ang ngisi niya ng makarinig sila ng tunog ng baril sa paligid. Nilingon niya muli si Javier at nakita niya ito na nakangisi pa rin sa kanya. "Rule number one, huwag kalabanin at lokohin ang mga Sandoval," Pinalo niya sa ulo ito kaya napahiga ito sa lapag.

"Paano mo malalaman kung di mo subukan? Bakit nasubukan mo na bang humingi ng tawad sa kanya?" "I did." Mahina kong sagot. I could still remember her words before she left me. I could still remember the pain in her eyes. "O edi humingin ka ng tawad ulit. Sa lagay ba, basta ka na lang susuko? Hindi ka man lang ba lalaban ulit? Paano ka pa naging Sandoval niyan kung ganun lang susuko ka na agad? You are a Sandoval Kuya, we don't give up just like that. We don't surrender without giving a good fight."