Napansin ko na talagang paborito ng anime ang mga lugar para sa eksenang umuulan. Madalas itong inilalagay sa rooftop ng paaralan — isang klasikong trope na instant tugon sa heartbreak o confession. Nung una, akala ko clichéd lang, pero kapag nakita mo ang framing: silhouette ng dalawang tao sa pagitan ng mga patak, ang hangin na kumakawala sa kanilang salita, nagiging sobrang matindi ang emosyon. Halimbawa, sa ilang eksena ng 'Clannad' at sa mga episodic na drama, doon kadalasan nagaganap ang mga turning point ng relasyon.
Bukod sa rooftop, hindi mawawala ang sakayan ng tren at platform — perpekto para sa paalam o isang hindi nasambit na pangako. Mayroon ding mga intimate na lugar gaya ng maliit na kalsada sa baryo, tabi ng ilog, o ilalim ng lumang tulay kung saan ang ulan nagiging background ng mga alaala. Tignan mo rin ang mga pelikula tulad ng '5 Centimeters per Second' at 'Garden of Words' para makita kung paano ginagawang malalim ng ulan ang loob ng karakter at aesthetic ng eksena. Sa huli, ang ulan sa anime ay hindi lang weather effect; ginagamit ito para ipakita ang bigat o ginhawa ng damdamin, at kaya talagang tumatagos sa puso ko kapag maayos ang execution.