Sarcasm Jokes Novels & Stories

"Pagnanasa ka diyan? Hindi mo alam ang sarcasm, ha? Napakapasmado ng bibig mo." "Grabi ka, ha? In love ka lang diyan eh, ayaw pang aminin. Ay umamin ka na pala," ngiting-ngiti niyang saad. Napairap na talaga ako. "Excuse me?! Iba yong confession sa sarcasm okay?!" singhal ko pa sa kanya. Tawang-tawa na naman ulit siya na para bang wala ng bukas. Naiiling na lang ako habang pinagmamasdan siya.

Medyo believe rin ako sa kanya kahit na may pagka-introvert siya, socializing was never his problem. Hindi siya aabot sa ganyang punto ng karera niya kung hindi siya marunong makipag-usap. He would let out a controlled smile every now and then. Sobrang articulate pa ng mga salitang namumutawi sa kanya. Although he's not that good with jokes, he's very well-versed with sarcasms. Samantalang pag magsasabi ng I love you, I missed you, and sorry sa karelasyon niya eh hirap na hirap.

Napangiwi ako sa pagtatalo nila. I don’t really know if that’s funny for me… or weird. Kahit na binabalagbag na nila ang isa’t isa ay hindi ko marinig ang hinanakit o galit sa mga salita. It looks like they just like to irritate and tease each other. Samantalang kami ni Veda, bawat salitang binibitawan sa isa’t isa ay parang kutsilyong humihiwa sa kaluluwa namin. No jokes, just pure sarcasm. No teasing, just pure… insult.

sarkastiko siyang ngumiti. Paglabas niya ng office halos magdabog siya sa sobrang ngitngit at magpapadyak sa sahig. “Asshole!!!” gigil sa sabi niya para kay Liam. “Oh anong nangyari sayo?” natatawa namang bati ni Jordan nang madatnan siyang nagngingitngit. “Yang pinsan mo, yang pinsan mo, nakakagigil!!!”

Ramdam ko na din na dadatnan na ako, kaya ganito nalang ang inis ko sa lahat ng nakikita ko. "You look like a granny right now," he joked and I laugh sarcastically. Nakuha nya pa akong asarin ng ganito kahit na alam nyang umaapaw ang gigil ko sa mga nakikita ko, kung mag hagis kaya ako ng granada kapag sasakay kami sa ferris wheel.

"Let me go now before something else happens" "Okay, okay. Wag ka masyadong kiligin at baka masunog mo pa ang lulutuin mo". That genuine joke without sarcasm from him really defines what a good morning is. Good vibes, hindi sya naka kunot ng noo, hindi sya mukang supladong seryoso maka tingin, hindi sya naiinis. He is in the mood. "Mas lalo akong gumagaling mag luto pag kinikilig ako", Ngiti ko naman. "Remember how perfect your breakfast was when i cooked the first time yesterday? It is because you hugged me from behind".

Hanggang sa muli kong naramdaman ang presensya ng taong kasama ko sa loob ng silid. “No one even smiled when the wise man repeated the joke again and again. On the other hand, they kept glaring at him and asking what it was. The wise man finally responded, "You can't laugh at a joke multiple times, then what makes you cry at a problem over and over again?"

sarcastic niyang sinabi. Bahagya akong tumawa ng sarcastic din. I raised a brow at her. “Bakit naman ako hindi mag e-enjoy? Lucian made sure I was enjoying…” makahulugan kong sinabi. She laughed at that. “Kaya lang, palaging tinatawag ng mga Tito niya. Nag e-enjoy ka din kapag mag-isa ka?” I gritted my teeth. Hindi ko lang ipinahalata. Obviously I'm not! Kaya nga naiinis ako!

Sarcastic ulit ang pagkakasabi niya. “Sobrang bagay sila, noh?” Ngumiti lng si Jane at sumipsip ng melon cucumber juice. “Teka, ikaw? Bakit ka pala umiiyak kanina?” “Artista kasi yung boyfriend ko.” “Ay, bigtime ka pala! Ano namang nakakalungkot dun?”

"Is that supposed to be a joke? You're full of sarcasm." "Christ." Natampal ko ang noo. "It's called dry humor, Lev." "What's wrong with that phone, anyway? Why do you hate it so much? It serves it purpose. Nakaka usap kita ngayon. Pwede kang mag text sa akin anytime." I rolled my eyes dramatically. "First Mr. Vintage and No-Fun, year 2018 na tayo ngayon baka nakakalimutan mo. Kahit tambay sa kanto naka iphone na. Ever heard of Spotify?"